Heleen Plaatzer zet punt achter topsportcarrière: ‘Ik had mezelf nog één kans gegeven’

Heleen Plaatzer heeft een punt achter haar topsportcarrière gezet. De marathonloopster, die een persoonlijk record van 2u31’51” op de marathon heeft staan, had als doel deelname aan het Europees Kampioenschap in Zürich. Nu dat door lichamelijk ongemak niet meer haalbaar blijkt, heeft ze besloten een punt achter haar serieuze loopcarrière te zetten. ‘Ik zal nog wel blijven lopen maar niet meer serieus.’ Plaatzer is huisarts en gaat zich nu meer richten op haar maatschappelijke carrière.

Singelloop Utrecht 25-09-2011 2011  Foto: Kees Nouws

Die maatschappelijke carrière zette ze drie jaar geleden op een laag pitje om meer tijd vrij te maken voor het hardlopen. Haar investering werd beloond. Plaatzer scherpte haar persoonlijke records flink aan en maakte al snel deel uit van de Nederlandse top. In 2011 werd ze Nederlands kampioene op de halve marathon en noteerde in Amsterdam een tijd van 2u35’23”. Een half jaar later verbeterde ze haar marathontijd opnieuw. In Rotterdam snelde ze, met een negative split, naar 2u31’51”.

Kort daarna ging het echter mis. ‘Voor Rotterdam werkte ik 24-30 uur per week. Misschien heb ik teveel gevraagd van mijn lijf op dat moment. Zoveel lopen in combinatie met een vrij druk sociaal leven, op een bepaald moment krijg je daar toch de rekening voor gepresenteerd,’ zegt ze nu terugblikkend. Er werd een hernia geconstateerd rondom L5/S1 waardoor een najaarsmarathon er niet in zat voor haar. ‘Met alternatieve trainingen en veel oefeningen kon ik dat najaar nog wel een goede 7heuvelenloop lopen, maar het bleef de maanden daarna kwakkelen met mijn rug. Afgelopen zomer heb ik nog een stressfractuur aan mijn kuitbeen opgelopen. Toen was de motivatie even helemaal weg. Toen de stressfactuur hersteld was ben ik weer begonnen met lopen, maar het plezier was ver te zoeken, met name omdat het niet goed draaide. Omdat ik altijd wel twijfelde (ook toen het erg goed ging met lopen) of ik wel zo veel tijd hieraan wilde blijven besteden, heb ik al een paar keer op punt gestaan er mee te stoppen.’

‘Ik heb er veel over gesproken en ben een reis gaan maken die ik al heel lang wilde maken. Hier heb ik besloten er toch nog 1 keer voor te gaan en alles op alles te zetten om het EK te halen; dit omdat meedoen aan een EK me een mooie afsluiting leek. Ik gaf mezelf een kleine kans en die wilde ik met beide handen aangrijpen. Als de rugklachten terug zouden komen dan wist ik ook dat het klaar zou zijn.’

Dit besprak ze ook met haar trainer Rob Veer, die haar in het proces alle steun gaf. ‘Rob is denk ik de meest sympathieke, invoelende en meedenkende coach die ik ken. Rob is heel individueel, luistert naar je en kijkt naar wat voor jou het beste werkt. Hij ziet heel erg goed de combinatie van mens en loper. Hij vindt dat je ook als mens gelukkig moet zijn om hard te kunnen lopen. Als je bij Rob kiest om minder te gaan lopen, maar je als mens gelukkiger wordt dan is dat net zo belangrijk. Maar hij stimuleert je ook om alles uit je jezelf te halen.’

HeleenPlaatzer_Breda445996_OP

EK Zurich
Zo begon Heleen Plaatzer afgelopen najaar aan haar voorbereidingen voor een voorjaarsmarathon met als doel om zich te kwalificeren voor het EK. Hiervoor was een tijd nodig die ruim zes minuten langzamer mocht zijn dan haar persoonlijke record. ‘De opbouw ging met pieken en dalen maar er zat wel een stijgende lijn in. Zes weken geleden, na Schoorl, kreeg ik weer last van mijn rug met uitstraling.’ Voor Plaatzer was het toen meteen duidelijk. ‘Ik had mezelf nog één kans gegeven. Ik kon toen meteen de knop omzetten.’

‘Op gegeven moment vond ik het ook gewoon niet leuk meer. Het sporten werd een opgave. Ik had het gevoel te moeten voldoen aan verwachtingen. Nu ik de beslissing heb genomen heb ik het plezier terug. Plezier komt altijd in vlagen maar het echte plezier heb ik sinds een paar weken weer terug. Ik ben bijna pijnvrij. Het is niet zo dat ik altijd zonder plezier heb gelopen. Er zitten altijd trainingen bij waarin het lekker gaat of die ik leuk vind om te doen maar nu is het vaker. Nu is het weer bijna elke training dat ik er weer zin in heb. Er zit bovendien geen druk of verwachting achter en dat voelt heel fijn.’

Plaatzer heeft een druk sociaal leven, een uitdagende baan als arts en is ook sportief lekker bezig. Zij was altijd al een sociaal ingestelde atleet. Zij heeft graag andere lopers om zich heen. ‘Ik heb heel serieus getraind en ook heel hard. Ik ben ook heel serieus bezig geweest om die marathon heel hard te lopen, maar ik train tegelijkertijd het liefst met een groep. Als het schema van iemand anders een beetje op dat van mij lijkt, pas ik het schema aan. Ik was geen schemajunk. Ik trainde het best als er andere mensen bij waren. Als ik een zware training moest doen dan mailde ik regelmatig vrienden of ze een gedeelte mee konden doen, om toch die ontspanning in die training te houden. Die zware trainingsweken waren me zonder hen niet gelukt. Ik geniet ervan om lange duurlopen samen met een groep te doen en op trainingsweekendjes te gaan en dan vooral veel te ouwehoeren en te grappen, anders wordt het nog serieuzer. Het blijft een uit de hand gelopen hobby.’

Rob Weeda Heleen Plaatzer

Zwarte gat
Het lijkt erop dat Plaatzer geen enkele last heeft van dat beruchte zwarte gat. Dat ligt echter anders volgens haar. ‘Ik denk dat ik dat zwarte gat vorig jaar al heb gehad. Ik twijfelde aan mijn identiteit, aan wie ik was. Ik liep altijd, maar plotseling sta je in de schijnwerpers en dan lijkt het alsof je alleen nog maar bestaat als hardloopster. Je twijfelt of je nog wel goed genoeg bent als mens als je niet meer loopt. Ben je leuk genoeg als je niet hard loopt? Daar heb ik vorig jaar wel een tijd mee geworsteld. Ik dacht altijd dat je op een gegeven moment gewoon minder ging lopen als het prestatief minder werd, maar nu realiseer ik me wel dat het voor mij nodig was om een knop om te draaien en duidelijke beslissing te nemen. Gelukkig heb ik dit heel fijn wel kunnen bespreken, maar ik was daarin niet altijd de makkelijkste afgelopen jaar.’

Inmiddels heeft Plaatzer haar draai weer helemaal gevonden en kijkt ze ook met trots terug op wat ze bereikt heeft. ‘Ik ben blij dat ik de keuze toen gemaakt heb om minder te gaan werken want ik ben nu echt trots op die 2u31. Ik heb bovendien hele leuke mensen leren kennen. Ik ben ook heel blij dat ik Rob als trainer heb. Ik heb ook zeer veel over mezelf geleerd; ik weet beter waar mijn grenzen liggen.’

Afscheid
Het afscheid van Plaatzer betekent niet dat we haar niet meer zien bij wedstrijden. Plaatzer blijft lopen en zal ook aan wedstrijden deelnemen, lopend danwel in combinatie met zwemmen en/of fietsen. Ze heeft nog een aantal niet alledaagse uitdagingen op haar wensenlijstje staan. ‘Ik loop weer wedstrijden als ik er zin in heb. Ik ga bijvoorbeeld wat trails doen, een lange zwemloop, een bergmarathon en een estafettewedstrijd in Amerika, de Hood to Coast, maar die wedstrijden benader ik vanuit het plezier. Ik zou ook nog een aantal marathons in Nederland willen lopen, zoals de Berenloop. Ik heb altijd in mijn hoofd gehad dat ik een keer de Comrades wil doen maar dat vind ik wel heel ambitieus. Een triathlon zal ik ook nog een keer doen.’

Heleen Plaatzer Bernard foto Reina Visser

Top 3 van mooiste momenten van Heleen Plaatzer:
Marathon Rotterdam
Ik heb nog nooit zo hard voor iets getraind en er zo voor geleefd. Als het dan lukt is het geweldig. De finish op de Coolsingel, de laatste kilometers als je weet dat het een mooie tijd gaat worden. De sfeer, het publiek.

Zevenheuvelenloop 2011
Eerste Nederlandse en de eerste keer dat ik echt gevoel had dat ik hard kon lopen. was erg mooi, om in eigen stad zo te kunnen lopen

Lanzarote trainingsstage 2012
Met een groep atleten onder leiding van Fred van Mook naar Lanzarote. Een week met record aantal kilometers, maar meer nog het samen trainen/lachen/bikkelen.

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Koen Henkes

    Heel veel succes in de toekomst!
    Ik kan nog goed herinneren toen ze
    bij km 35 a 36 in a”dam marathon mij kwam voorbij stormen en dat ik nog even haar uit de wind kon houden.Een aardige sociale vrouw waar ik altijd nog een aanmoediging van haar krijg als ik bij een hardloop evenement voor bij kom lopen.

  • neals strik

    Mooie tijden Heleen, vooral de 2.31 marathon.
    Er zijn er niet veel die dat lopen.
    Nu lekker relax, genieten is ook belangrijk.
    Succes verder!

  • Jacqueline Rustidge

    Sterke vrouw, sterke persoonlijkheid! Top dat je deze beslissing voor jezelf hebt kunnen nemen. Je mag trots op jezelf zijn. Hoop je binnenkort weer ergens te treffen. Misschien Heerde?

  • Bjorn Paree

    Gisteren nog met Rik & Ilonka over jou gehad Heleen. Hoe ik toch wel een beetje baalde dat jij niet naar Zurich als atlete zou gaan.

    Ken je al een aantal jaren, Van de tijd dat je al hard liep maar nog lekker onder de radar tot de grote schijnwerpers. Altijd in voor een grapje en een biertje na de wedstrijd of training. Hardloop4daagse zonder jou is geen H4D ! En van het trainingsweekend in Drenthe en Brabant heb ik genoten..

    Hoop je nog vaak tegen te komen. Lopen met plezier is wat jij altijd ten volle uitstraalt ! Blijf dat vooral doen.

  • Thomas Richter

    Nu ongeveer een jaar geleden, Tweede Paasdag 2013, werd ik op de slotetappe van De Zestig van Texel (wat ons betreft estafette) ongeveer 1km voor de finish door Heleen Plaatzer ingehaald. Spontaan besloot ik om in haar tempo mee te gaan, wat tot mijn en haar verbazing (spraak haar nog even na afloop) voor ongeveer 100m lukte – uiteraard kwam zij dan toch zo’n 50 seconden eerder over de streep.

    Ik hoop dat zij nog veel plezier zal hebben aan sport op lagre niveau en puur voor de lol – ook ik moet mijn (nooit zo hoge) ambities bijstellen.