Thomas van der Plaetsen: ‘Op sportief vlak was 2012 een rotjaar’

thomasspeerweb
Foto: Michael van der Plaetsen

Thomas van der Plaetsen kent een carrière met veel ups en downs. De Belgische meerkamper kende een fantastisch sportief seizoen in 2011 maar dat seizoen werd overschaduwd door persoonlijk leed. Zijn vader overleed dat jaar. Afgelopen jaar zag hij zijn olympische ambities in het water vallen door een hamstringblessure die hij eerder in het seizoen opliep. Verkeerde diagnoses leidden tot een vertraging in het revalidatieproces. Inmiddels is hij zo goed als hersteld en kan Van der Plaetsen weer vooruit kijken.

Waar ligt deze winter de focus?

Ik doe deze winter geen competitiewedstrijden mee. Voorlopig train ik vrij algemeen voor de meerkamp. Vanaf mei bereid ik me specifiek voor op het wedstrijdseizoen. Mijn focus ligt altijd op een grote algemene ontwikkeling. Vroeger wanneer ik enkel hoogspringen trainde kon ik me op kleine specifieke technische zaken concentreren maar als meerkamper is dat moeilijker. Een geleidelijke opbouw van “the bigger picture” werkt nu als meerkamper beter voor mij.

Hoe kijk je naar 2012?

Op sportief vlak een rotjaar. Ik had een rustige en goede voorbereiding en stond een stuk verder dan in 2011. Maar dat doet er eigenlijk weinig toe als je het niet in prestaties kan omzetten. Tijdens mijn eerste outdoorwedstrijd liep het meteen mis. Ik had voor verspringen gekozen maar toen ik bij mijn tweede sprong het bord raakte voelde ik het inzakken en moest ik mijn afzet onmiddellijk afbreken. Er was iets mis met de afzetbak want die kwam intussen aan de zijkant boven de piste uit. Mijn hamstring had een stevige klap gekregen maar ik probeerde nog enkele wedstijden af te werken voor Götzis. Al vlug werd het duidelijk dat ik geen kracht meer kon zetten op mijn afzetbeen en moest ik afzeggen voor Götzis. Er was nog hoop voor het EK want op de scans die ik liet nemen was er niets ernstig te zien en zou ik na een week rust opnieuw kunnen opbouwen. Maar de pijn bleef en op enkele nieuwe scans vonden de dokters buiten wat vocht geen letsel. Ik kreeg enkele weken intensieve behandeling maar er kwam geen beterschap en moest ook het EK laten schieten. Daarna liet ik mij in het buitenland bij specialisten onderzoeken en daar bleek dat de hamstring zelf geen schade had opgelopen maar wel de hamstringpees die gescheurd was achteraan tussen de spier en het bot. Toen was het al te laat voor de Olympische Spelen. Uiteindelijk was de volledige zomer een frustrerende periode. Een blessure waaraan ik zelf niets kon doen, enkele verkeerde diagnoses en vijf maanden lang zes op zeven behandelingen en revalidatieoefeningen.

Je bent niet naar de Spelen afgevaardigd, terecht of onterecht?
Ik was geblesseerd en kon zo geen poging ondernemen om de A-limiet van 8200 punten voor de spelen te behalen. De internationale regels zijn zo dat wanneer 1 atleet de A norm behaald ook de 2e atleet van dat land boven 8200punten moet scoren om deel te kunnen nemen. Hans scoorde boven de 8200punten dus ik kon onmogelijk met mijn prestatie van 2011 worden uitgestuurd. Zelf ben ik nooit echt bezig geweest met die limieten. Maar de laatste twee jaar was er wel wat heisa rond. Hans kon niet deelnemen in Daegu omdat ik hoger dan hem scoorde terwijl hij in de top16 van de wereld stond. Een jaar later moest ik ineens top12 in de wereld staan om afgevaardigd te kunnen worden voor London. Ergens is er duidelijk een probleem wanneer je met twee meerkampers in één land goed scoort.

thomasrun3web
Foto: Michael van der Plaetsen

Nu was 2011 een heel heftig jaar, met extremen. Dalen met persoonlijk verlies maar op sportgebied hoge pieken. Heeft dat je afgelopen jaar opgebroken?
Ik denk het niet. Ik heb het seizoen van 2011 snel achter mij gelaten. Eén van de redenen dat 2011 op sportief vlak een succes was is omdat ik voor een groot deel door mijn familie begeleid word en in een seizoen als 2011 gaf me dat ondanks alle problemen toch rust. Maar op blessurevlak kan atletiek en zeker meerkamp soms hard zijn. Je hebt ook niet altijd alles zelf in de hand en mijn hamstringblessure was daar een voorbeeld van. Het was jammer dat ik op zo een manier de Spelen moest missen. Het was zeker frustrerend maar na een paar weken moet je jouw focussen om aan je blessure te kunnen werken en nieuwe doelstellingen zetten. In atletiek leer je al snel dat je ervan moet genieten als het goed gaat en dat wanneer het minder gaat je tijd moet nemen om alles weer op zijn plooi te laten vallen.

Hoe sta je er nu voor?
Goed. Mijn hamstring speelt me nog steeds parten maar het einde is in zicht. Tijdens mijn revalidatie ben ik ook verder blijven doortrainen op alternatieve manieren en ik voel dat ik hiervan op sommige vlakken de vruchten pluk. Het echte technische werk is tot nu toe minder dan andere jaren maar ik heb wel een grotere basis. Ik merk ook dat ik jaar na jaar sterker en stabieler word wat een goed teken is. Maar ik kijk toch vooral uit naar volgende maand wanneer ik het echt wedstrijdgerichte werk opnieuw kan oppikken.

thomasdiscusweb
Foto: Michael van der Plaetsen

Hebben jullie nog aan een bepaald technisch punt bij een onderdeel gewerkt?
Ja bij de meerkamp ben je constant bezig met het bijsturen van jouw functionaliteit. Meestal gaat het om basiszaken zoals ritme en houding. Vrij algemeen over alle disciplines. Wanneer mijn basistechnieken stabiliseren kijken we soms verder. Zoals de curve van de bocht bij hoog, de inrolpositie bij polsstok, mijn blok bij kogel of de impuls bij speer. Ik heb nog nooit echt fysiek sterk aan een meerkamp kunnen starten daarom dat ik vaak moet terugvallen op ritme en basistechnieken. Maar ik werk wel aan mijn fysieke conditie dus misschien kan ik die binnen enkele jaren iets meer integreren in mijn competities.

Je bent in 2009 Europees junioren kampioen geworden, in 2011 bij de EK onder 23 eveneens kampioen geworden. Hoe kijk jij naar de Europese meerkamptop bij de senioren?
De seniorentop is een ander verhaal dan bij de jeugd. Als je goed bent in technieken aanleren kun je met een simpele basisconditie al snel hoog eindigen bij de jeugd. Bij de senioren merk je dat de wet van de sterkste meer van toepassing is. Het fysiek vermogen ligt een stuk hoger en techniek lijkt minder belangrijk. Je merkt al meteen dat je meer zal moeten gaan trainen wil je die overstap maken. Na de juniorencategorie heb ik de beslissing genomen mijn studies op te splitsen zodat er tijd vrijkwam om enkele trainingen meer te doen en periodes naar het buitenland te trekken waar ik me in optimale omstandigheden voltijds op de meerkamp kan concentreren. Dat lukt goed en op fysiek vlak heb ik wel nog wat reserves om door te groeien. Op technisch vlak kan het ook nog een stuk beter tegenover 2011. Hoeveel punten mij dat nog kan opleveren weet ik niet maar ik geloof dat ik tot dezelfde prestaties in staat ben die ze nu op Europees en wereldvlak scoren. Ik zal daarvoor waarschijnlijk wel nog enkele jaren moeten doortrainen.

Wat wordt voor jou de uitdaging voor 2013?
Omdat ik nog vrij algemeen aan het trainen ben is het momenteel moeilijk te zeggen op welk vlak ik de meeste vooruitgang kan maken. Ik start mijn seizoen in Gotzis en dan kan ik mijn niveau waarschijnlijk beter inschatten. Daarna wil ik zowel aan de Universiade als het WK deelnemen. Ik weet dat ik nog enkele jaren systematisch zal moeten werken aan technische en fysieke eigenschappen die me later in staat kunnen stellen om hoog te scoren. Maar voorlopig ligt de focus vooral op het herstel na mijn blessure. Op dat vlak word 2013 misschien wel een overgangsjaar maar ik zal het niet laten om sterk te presteren als ik daarvoor de kans zie.

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>