Vivian Ruijters is nooit uitgelopen

Vivian Ruijters www.losseveter.nl

Met vier nationale titels hoorde Vivian Ruijters bij de Nederlandse atletiektop toen in 2004 haar leven in duigen viel. Om een onverklaarbare reden ging de uit Kerkrade afkomstige hinde drie jaar lang strompelend door het leven. Ondanks de schaamte is haar passie voor atletiek nooit gedoofd. Haar website www.losseveter.nl is uitgegroeid tot een groot succes en na een geslaagde operatie aan twee afgeknelde bekkenslagaders mag ze zich sinds een half jaar ook weer atlete noemen. (Foto: Harry Heuts)

Vivian Ruijters straalt als zede lobby van Hotel Van der Valkin Eindhoven komt binnengewandeld. Met haar ene hand omklemt ze het boek ‘Oerend hard’, waarin de succesvolle carrière van voormalige marathontopper Marti ten Kate wordt beschreven. In haar andere draagt ze een sporttas. Ruijters wordt na het interview nog verwacht op de atletiekbaan. Eén keer per week rijdt ze van haar woonplaats Rotterdam naar de lichtstad om er te trainen met de atletengroep van Luc Krotwaar. Als beginnende trainer wil hij Ruijters helpen met het terugvinden van iets dat ze voorgoed leek kwijtgeraakt. De brede lach op het gezicht van de voormalige marathonkampioene laat vermoeden dat Krotwaar op de goede weg is.

Na jarenlang blessureleed mag Ruijters zich sinds enkele maanden weer atlete noemen. De 38.08 minuten die ze onlangs liep op een 10 kilometer in Hank komt niet in de buurt van haar persoonlijk record, maar voor Ruijters voelde het als een overwinning. Met nationale titels op de 5000 meter, de 10.000 (twee keer) en de marathon had de in Kerkrade opgegroeide atlete haar plek veroverd in de nationale top toen ze in 2004 een kapitale vergissing maakte. Omdat ze zich één week voor de marathon van Rotterdam een vermoeiende reis naar haar vaste masseur in Buchten wilde besparen, trok Ruijters voor de behandeling van een stijve onderrug naar een manueel therapeut uit de buurt.

„Die man heeft me verkeerd gekraakt. Mijn tussenwervelschijf was beschadigd en mijn bekken instabiel. Ik heb die marathon nog gelopen, maar na 30 kilometer was de pijn niet meer te harden. Mijn niveau ging daarna schrikbarend achteruit. Waar ik op training normaal makkelijk 14 kilometer per uur liep, kon ik op een gegeven moment alleen nog maar joggen. Ik verzuurde volledig, maar niemand wist waar het aan lag. Ik heb me laten onderzoeken door specialisten in België en Nederland, maar het enige dat ze konden bedenken was dat er iets met een zenuw was.” Pas drie jaar later, in 2007, kwam de oorzaak van de klachten aan het licht. Het mankement in haar tussenwervelschijf veroorzaakte een vernauwing van de bekkenslagaders. „Je moet het je voorstellen als een rietje dat is omgeknakt. Er stroomde niet meer voldoende bloed naar mijn benen. Dat was allemaal het gevolg van die verkeerde behandeling in 2004”, zegt Ruijters, die aanklopte bij een letsel-schadebureau.

Na een lange procedure sleepte ze een schadevergoeding uit het vuur. Belangrijker dan het geld was de emotionele genoegdoening. „Het bedrag dat ik heb gekregen, woog niet op tegen wat ik met hardlopen had kunnen verdienen. Maar dat is bijzaak. Ik vond het veel belangrijker dat ik in het gelijk werd gesteld. Ook al heeft hij het nooit formeel toegegeven, die therapeut heeft een fout gemaakt. Punt. Eerst gaf ik mezelf de schuld dat ik naar die man ben toe gegaan, maar nu heb ik geen reden meer om verbitterd te zijn”, probeert Ruijters een naar hoofdstuk in haar leven af te sluiten.

Haar bruine ogen fonkelen als ze vertelt dat ze tegenwoordig weer trainingsweken maakt van 80 kilometer. Hoe belangrijk atletiek voor haar is, ervoer ze pas toen ze geen deel meer uitmaakte van het circuit. Ruijters windt er geen doekjes om dat ze tussen 2004 en 2007 niet het meest aangename gezelschap is geweest. Niet voor zichzelfen ook niet voor haar vriend Dennis. „Mijn hele leven lag in puin. Ik ben een jaar lang naar geen enkele wedstrijd gaan kijken omdat ik me schaamde. Zelfs mijn vaste rondje rond de Kralingse plassen durfde ik niet meer te lopen. Ik was bang dat de mensen mij zouden herkennen. Een Nederlandse kampioene die met moeite acht kilometer per uur kon lopen, dat was voor mij onverdraaglijk. De wedstrijden, de trainingskampen in Kenia, het hele leven eromheen: ik miste het allemaal ontzettend.”

Vivian_Kenia[5]

Na twee operaties in het Maxima-ziekenhuis in Veldhoven, waarvan de laatste in 2008, liet Ruijters zich door haar vader overhalen om samen de Transalpine te lopen. Op een parkoers dat van Zuid-Duitsland naar Noord-Italië voert, legden beiden 240 kilometer af in acht dagen. Het was voor Ruijters de definitieve ommekeer. „Ik had er vooraf geen goed oog in. Na alles wat ik heb meegemaakt, had ik nog weinig vertrouwen in mijn lichaam. Naarmate de Transalpine vorderde, merkte ik echter dat ik elke dag sterker werd. ‘Hé, ik kan toch nog wat’, dacht ik bij mezelf.

Na de Transalpine heb ik de trainingen weer opgepakt.” Of ze haar oude niveau ooit nog kan benaderen? Het is een vraag die Ruijters niet kan of niet durft te beantwoorden. Aan haar ambitie zal het niet liggen.
„Een vrouw kan op de marathon tot haar 43te op hoog niveau presteren. Ik ben 38, heb dus nog vijf jaar voor de boeg. Mijn eerste doel is een 10 kilometer in 36.00 minuten. Wat daarna komt, zie ik wel. Luc zou me in het voorjaar graag een marathon zien lopen, maar zelf vind ik het nog te vroeg. Ik heb nog te weinig inhoud.” Dat ze ooit terugkeert op de klassieke afstand staat vast. „Soms vraag ik me af waar ik aan ben begonnen en of het dat allemaal nog wel waard is. Ik heb echter geen andere keus. Ik wil in schoonheid afscheid nemen. Ik wil nog minstens een mooie marathon lopen om alles wat is gebeurd een plekje te kunnen geven.”

Als ze ooit is uitgelopen, hoeft de Limburgse niet in een zwart gat te vallen. Met de hulp van haar vriend Dennis begon ze tijdens haar blessureperiode op internet met www.losseveter.nl, een atletiekwebsite. Na tweeënhalfjaar trekt het geesteskind van Ruijters gemiddeld 8000 bezoekers per dag. ‘Losse veter’ richt zich behalve op topatletiek ook op de brede massa.

„Het is ons te doen om de atletiekbeleving in Nederland. Die kan veel beter. De landelijke kranten besteden alleen aandacht aan topevenementen en van de gespecialiseerde hardloopbladen is alleen Runnersworld overgebleven. We zijn met ‘losse veter’ heel voorzichtig begonnen, maar inmiddels zijn we zo ver dat we geregeld primeurs hebben. Dat is kicken”, zegt Ruijters.

Bestond het aanbod op de website aanvankelijk bijna louter uit interviews en nieuws dat werd overgenomen van nationale en internationale media, sinds een jaar doen Ruijters en haar partner ook aan eigen nieuwsgaring. Zo verscheen op hun website een druk becommentarieerd stuk over de dopingaffaire rond Simon Vroemen. Ook voor het maken van interviews en video-opnames draait Ruijters haar hand niet meer om.

„Op grote toernooien zie ik dat de landelijke pers zich documenteert met onze artikelen. Dat beschouw ik als een compliment. Dat betekent overigens niet dat ik me een journalist voel. ‘Losse veter’ is per definitie geen kritisch medium. Wij zijn er om atleten een stem te geven, niet om ze neer te sabelen.” Er is Ruijters veel aan gelegen om haar website zowel inhoudelijk als commercieel tot een succes te maken. Een onlangs afgesloten samenwerkingsverband met een Amerikaanse website moet bijdragen aan een nog groter bereik. Vooralsnog resulteren haar inspanningen niet in een goed gevulde bankrekening, maar daar laat de Limburgse zich niet door afremmen.

„Mijn vriend is architect. Speciaal voor ‘losse veter’ heeft hij een ‘sabbatical year’ genomen. Financieel hebben we het niet breed, maar we kunnen ons redden. Het belangrijkste is dat we plezier hebben in wat we doen. Vorig jaar heb ik in Rotterdam nog een halfjaar wiskundeles gegeven. Dat was de keerzijde van de medaille. Ik schrok ervan hoe weinig respect er nog is voor het vak en voor docenten.”

De combinatie van ‘losse veter’ en haar eigen loopcarrière dwingt Ruijters tot concessies.„Ik slaap te weinig en ik eet onregelmatig. We zijn voortdurend onderweg voor wedstrijden en interviews. Dat maakt het er niet makkelijker op om als atlete weer een aanvaardbaar niveau te halen. Ik wil zo graag de knop omdraaien, maar het is me nog niet gelukt om de discipline die ik vroeger had opnieuw op te brengen. Ook daar ligt nog een uitdaging.”

Bron: Limburgs Dagblad
Tekst: Patrick Delait

guido hartensveld vivian ruijters losse veter
Foto: Karel Delvoye

PASPOORT
Naam: Vivian Ruijters
Geboorteplaats: Kerkrade
Geboortedatum: 31 augustus 1971
Woonplaats: Rotterdam

Persoonlijke records: 10 km: 32.55 (Hilversum, 2001); Halve marathon: 1.13.19 (Den Haag, 2001); Marathon: 2.36.36 (Eindhoven, 2003) Nederlandse titels:
5000 (2001);10.000 (2001, 2002); Marathon (2002)

GEBOREN EN GETOGEN IN LIMBURG
Hoewel Vivian Ruijters al enkele jaren in Rotterdam woont, is ze een volbloed Limburgse.
Opgegroeid in Kerkrade verhuisde de atlete daarna met haar ouders (haar vader was beroepsmilitair) naar Selfkant, net over de grens bij Sittard. Ruijters werd lid van Unitas.
Na haar middelbare schooltijd trok ze echter met een sportbeurs naar Texas, waar ze studie en atletiek twee jaar lang combineerde.

LOSSE VETER
„Het is ons te doen om de atletiekbeleving in Nederland. Die kan veel beter. De landelijke kranten besteden alleen aandacht aan topevenementen. We zijn met ‘losse veter’ heel voorzichtig begonnen, maar inmiddels zijn we zo ver dat we geregeld primeurs hebben. Dat is kicken”

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • hugo kusters

    weet je nog vivian, dat we, heel lang geleden, elke zaterdagochtend met een grote groep lopers elkaar gingen afbeulen op de brunssummerheide? wie kon toen vermoeden, dat dat kleine meisje uit zou groeien tot een “loopbeest”? het is jou, zeker na zo’n tegenslag gegund, dat je nog heel veel plezier terug gaat vinden in het lopen. resultaten komen dan vanzelf ook weer terug!

  • Vivian en Dennis ik heb veel respect voor de manier waarop en het uiteindelijke resultaat van jullie interviews en artikelen.Vivian ik heb een gesprek in Dublin met jou gehad en als jij het over ‘Losseveter’hebt dan ben je net zo gedreven als een topsporter.Je gaat er echt helemaal voor. Ik wil je ook via deze weg bedanken wat je allemaal in de ontwikkeling, wat betreft interviews, bij mijn zoon Jesper hebt bereikt.
    Het resultaat was te zien op oudejaars dag bij de NOS. Ik hoop je in 2010 nog een keer op de marathon te zien. Bedankt en groetjes

  • Hebben jullie die kuiten gezien?
    Losse Vivian, met een vaste overtuiging achter de microfoon, met passie voor het hardlopen, van Ommen tot Latsch in Vinschgau. Het komt wel goed met die Krotwaariaanse aanpak.
    Met Transalpinerun groeten.

  • Véél succes met je carrière, en succes met ’t lopen van de Abdijcross! Jaren geleden (ik geloof wel 25…) kocht je samen met je vader mijn allereerste skies…. Grappig, moest ik aan terugdenken toen ik het stuk in de krant las.

  • ingrid prigge

    He Vivian.

    Je kan nog langer door dan 43! Voor de marathon ben je nooit te oud! Je hebt al zoveel moois laten zien en wie weet zit er nog wat meer in het vat. Maar ga vooral genieten, dan komen de prestaties weer vanzelf!!

  • Evelien Ruijters

    Hoi Vivian,

    Helaas heb ik me noodgedwongen (blessure..) moeten afmelden voor de abdijcross vandaag. Helaas dus weer geen Ruijters vs Ruijters competitie!
    Hopelijk tot een volgende keer en veel succes vandaag!

  • Vivian Ruijters

    Ik wist gister niet zo goed wat ik kon schrijven. Nu ook nog niet. Toch even een reactie van mij. Ik wil iedereen heel erg bedanken voor de lieve reacties (SMS, mail en hier op de site).

    Wat betreft Losseveter wil ik wel toevoegen dat de site zonder Dennis echt niet geworden was wat het nu is. Hij barst van de creativiteit en is thuis in de wereld van internet en ontwikkeling. Plus Dennis is er al die jaren altijd voor mij geweest.

    Gelukkig kunnen we nu ook weer samen lopen en dat is dubbelop genieten. En Ingrid heeft gelijk, zij is het voorbeeld dat je nog veel langer doorkunt dan 43. Het genot zit hem in dat weer kunnen doen wat ik vele jaren niet meer kon: buiten zijn en onbevangen lopen en kijken of je je grenzen kunt verleggen.

  • Vivian Ruijters

    Hoi Evelien, onze reacties hebben elkaar gekruist. Jammer, ik had gehoopt je vandaag te spreken. Hopelijk is je blessure niet ernstig en dat het snel herstelt.

    Misschien zien we elkaar bij de Venloop of de Parelloop?

    groetjes,
    Vivian

  • Jacqueline

    Geweldig Vivian! Ik blijf je met interesse volgen en weet zeker dat jij nog wat potten gaat breken in de nationale vrouwen atletiek! Tot ziens ergens aan de start!

  • Atleet L, lion de echte atleet L!

    Respect! Had nooit geweten dat je zo’n goede atlete was. Ik gun het je van harte om die 36 minuten te halen. Dat losseveter nog jarren mag bestaan!

  • Evelien Ruijters

    Hoi Vivian,

    Erg jammer van de wedstrijd vandaag inderdaad! Ik had graag willen lopen, maar het zat er helaas even niet in. Ik zie nog geen uitslagen, maar die komen vast snel op de site! Ben erg benieuwd!
    Verder hoop ik aan de startlijn te staan in Schoorl (10k) en staan de Venloop (10k) en de Parelloop (5k) op de planning. Wie weet spreken we elkaar daar!

    groetjes, Evelien

  • @Viivian, Netjes gelopen vandaag, nog even doortrainen en je pakt de nr1 ook

    @Evelien Ruijters, Je was er niet bij maar de speaker dat de hele tijd van wel tijdens de eerste ronde vanwege een andere UROS dame die op de derde plek liep.

  • Marjolein

    Wat een subtiel beschreven, maar ontroerend open verhaal! Wat er allemaal wel niet achter zo’n hartelijke lach en positieve uitstraling kan zitten. Zo zie je (ik) maar weer hoe ‘relatief’ alles is, zeker in de sport. Zelfs als je al zoveel hebt bereikt kan het geluk en onbevangen vertrouwen in je lichaam toch eigenlijk nooit op tegen welke topprestatie dan ook he.
    Ik wens jullie dan ook alle geluk met sport en natuurlijk LV!

  • Ik zou eerlijk vinden als de gebruikers van deze dienst, wat terug geven voor wat Vivian en Dennis doen met Losseveter. Misschien kunnen we net ze alle Losseveter sponsoren? Donatie van bijvoorbeeld 1 euro per person.
    Wat atletiek prestaties van Vivian betreft: heel veel succes en hopelijk tot aan de start van een van NL grote marathons in 2010!

  • Heb altijd in je geloofd en zal dat ook blijven doen. EK Barcelona zal iets te vroeg komen (als atlete) maar weet zeker dat je weer helemaal terug gaat komen op hoog niveau. Geniet in wat je doet dan komt alles helemaal goed. Hulde ook aan Dennis ; samen staan jullie heel erg sterk.

  • Erwan Piriou

    Asante sana, het is allemaal al gezegd!

    Grappig dat pr op de halve marathon bij de CPC in 2001…als ik het me goed herinner liep ik het grootste deel van de wedstrijd in je buurt, maar moest er in de laatste paar kilometers zo’n 50 meter af, wat liep je toen sterk!

    Veel plezier met lopen!

  • Lees elke dag LV met heel veel plezier en bewaar nog goede herinneringen aan het boek ‘Oerend Hard’ (gewone uitgevers durven zoiets kennelijk niet aan).

    veerder: heel veel succes met LV en het hardlopen (met compressiekousen 🙂 )

  • Patrick Franken

    Losse Veter is mijn ideale afleiding op het werk. Ik ben dagelijks te vinden hier en mede door de diversiteit van artikelen altijd wel iets dat je wilt lezen.

  • Eens een topper, altijd een topper! De blessure kwam niet door het lopen zelf, dus zou Vivian terug kunnen komen op niveau. Zoals Jan Knippenberg het zou zeggen heeft Vivian nog 5 strippen (topsport jaren) tegoed. Als het goed gaat, is er nog heel wat moois mogelijk. Stel dat Vivian 5 jaar nodig heeft haar relatieve oude niveau te bereiken en een marathon goed te lopen, is ze 43 en misschien wel in staat om een zeer scherpe tijd neer te zetten (sub 2:50). Alle ingrediënten zijn in ieder geval aanwezig. 36 minuten op de 10km voor dit jaar past in deze lijn.
    Vivian, vooral heel blijven en genieten!

  • Beste Vivian,
    Om een lang verhaal kort te maken, na het lezen van jouw artikel (zij het digitaal want ik woon in Portugal) kwam ik tot de conclusie dat ik mogelijk lijd aan dezelfde klachten die jij beschrijft. Mijn volop actief sportleven is daarmee enorm gereduceerd en als sporter weet jij wat dat voor een mens betekenen kan. Zou je mij over behandelingswijze etc wat meer kunnen mailen, mogelijk gaat dit thema buiten het idee van jouw overigens lovenswaardige website. Je zou me er een enorm plezier mee doen.

    Met vriendelijke groet,
    Harrie Steijns (gle@sapo.pt)