Khalid Choukoud: ‘In mijn eentje kom ik hier niet doorheen’

choukoud33484812.jpg

Gisteren spraken wij met Khalid Choukoud. Aanleiding voor het gesprek was de ontmoeting die we hadden tijdens de CPC in Den Haag. De atleet van Haag Atletiek vertelde toen dat hij onlangs te horen had gekregen dat hij pas weer vanaf 5 juni 2009 zal mogen deelnemen aan wedstrijden. De jonge atleet werd vorig jaar namelijk geconfronteerd met een positieve dopingcontrole in het Belgische Neerpelt waar restanten van het verboden middel stanozolol in zijn lichaam waren gevonden. De atleet heeft 8 maanden in onzekerheid geleefd over zijn situatie en wilde graag vertellen hoe die afgelopen maanden waren geweest. Hij hoopt vooral dat anderen hiervan kunnen leren. Vandaag deel 1 van dit uitgebreide interview.

We spraken met Khalid Choukoud op de dag dat hij 22 werd. Hij reageerde verbaasd op de felicitaties. ‘Ik was vergeten dat het vandaag de 23e is, ik dacht dat t pas 20 maart was.’ Het was tekenend voor het hele gesprek. De atleet toonde zich duidelijk aangedaan door het besluit dat hij uiteindelijk twee jaar geschorst zou worden. ‘Voor mij klinkt dat als 20 jaar. Iedere dag voelt op dit moment als een maand.’ Officieel weet hij overigens nog steeds niet waar hij aan toe is. Hij heeft van de tuchtcommissie van de Atletiekunie nog geen schriftelijke bevestiging van het besluit ontvangen. Het besluit om hem tot 5 juni 2009 te schorsen heeft hij via zijn raadsman vernomen. ‘Dit gaat zo al 8 maanden. Iedere keer krijg ik weer te horen dat er volgende week een besluit genomen wordt.’

De mededeling dat zijn dopingtest positief was kwam voor de atleet als een donderslag bij heldere hemel. ‘Ik was daar helemaal niet op voorbereid. Ik was volledig gericht op het EK onder 23. Ik werd tweede op het NK 10.000m in Utrecht en had daar al de limiet gelopen. Daar was echter geen dopingtest aanwezig. Ik moest vervolgens binnen 24 uur een test aanvragen maar dat wist ik niet. Twee dagen later belde de Atletiekunie dat de periode verstreken was. De enige kans die ik nog had om mij te kwalificeren was daarom in Neerpelt. Ik wist dus dat ik daar een dopingtest moest ondergaan. Ik zou wel gek zijn als ik dan verboden middelen zou gebruiken.’

sany0048.jpg

Er is in de periode dat het nieuws naar buiten kwam veel gespeculeerd over hoe dit kon gebeuren. De atleet geeft zelf aan nog steeds niet exact te weten waar het middel in gezeten heeft. ‘De testen om dat te onderzoeken zijn erg duur. Ik denk dat het spul in de voedingssupplementen heeft gezeten die ik samen met mijn toenmalige trainer, Mohammed Ben Sabahia, op trainingsstage in Marokko heb gekocht.’ Hij verbleef in die periode in Ifrane, een regio waar meerdere Marokkaanse topatleten trainen. ‘Ik ben daar bijvoorbeeld ook naar Rachid Ramzi gaan kijken. Het is voor een jonge atleet gewoon een geweldige motivatie om dit soort atleten aan het werk te zien.’

Inmiddels traint Choukoud niet meer bij Ben Sabahia maar wordt hij begeleid door Bram Wassenaar. De reden voor de breuk met zijn trainer heeft te maken met het feit dat de atleet geen enkel risico meer wil lopen. ‘Ik ben nog jong en heb nooit begeleiding gehad. Niemand vertelde mij waar ik op moest letten. Mijn trainer wist daar ook niet veel van. Maar ik kan het mij niet permitteren om dit nog een keer te laten gebeuren. Een tweede maal betekent levenslange schorsing. Ik moest daarom op zoek naar iemand die me beter kon begeleiden op dat gebied. Mohammed heeft mij in die eerste periode fantastisch begeleid. Anderen waren van mening dat hij me niet goed begeleidde. Maar dat is niet waar. Ik was gewoon eigenwijs. Ik trainde toen hard. Als ik 8 keer 1000 moest lopen in 2:55 dan liep ik ze alle 8 in 2:48. Daar kon hij niets aan doen.’

Lees ook deel 2: ˜Ik heb altijd een goed voorbeeld willen zijn zoals Hicham El Guerrouj dat voor mij is’

En deel 3: ‘Ik train nog maar de helft maar het is dubbel zo zwaar’

Tekst: Vivian Ruijters, foto: Erik van Leeuwen (bovenste), Vivian Ruijters (onderste)

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • De verklaring is dat hij positief heeft getest en daar staat gewoon 2 jaar op, excuus of niet.
    Het zal heel wat zijn om een lagere strafmaat aan te houden omdat hij een jonge atleet met een excuus is, wat voor teken maak je dan als atletiekorgaan?
    2 jaar voor een dergelijk vergrijp is al enorm kort.

  • Rob, ik heb deze zaak van dichtbij nu al bijna 1 jaar mogen volgen. Ik vind dat je reactie iets te kort dor de bocht is.

    Er staat niet ´gewoon´ 2 jaar op. De maximum straf die een atleet hiervoor kan krijgen opgelegd is 2 jaar. Maar minder kan dus ook.

    Esther Schrijvers werd in 2002 op 17-jarige leeftijd betrapt op doping. Zij kreeg 15 maanden, waarvan 7 voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar.

    Ook wil ik je er op attenderen dat 2 jaar voor dit vergrijp niet al enorm kort is,maar juist veel te lang. Lang afstandslopers hebben nl helemaal niets aan stanozolol. (voor kogelstoters en sprinters is dit een ander verhaal)

    Bovendien wist Khalid dat hij een dopingcontrole moest ondergaan, omdat hij zich voor eht EK wilde kwalificeren.

  • @Paul
    Lange afstandslopers hebben wel iets aan stanozolol. Je zou er veel meer en harder meer kunnen trainen omdat het spul spiervorming stimuleerd. Dus de spieren die je beschadigd tijdens de training worden heel snel weer hersteld en kan je dus meer zware trainingen in kortere tijd doen dan normaal omdat je spieren niet zo lang hoeven te herstellen.(heb ik gehoord weet niet of ik het helemaal goed heb begrepen maar je kan in ieder geval voordeel opleveren voor lange afstandslopers)

    En het feit dat hij wist dat hij een dopingcontrole moest ondergaan is natuurlijk geen excuus
    iedereen die gepakt is weet dat hij of zij gecontroleerd wordt.

    Wat ik wel vreemd vind dat hij zolang moet wachten op een uitslag en dat hij alles via via moet horen.

  • Dennis Licht

    In Utrecht waren er wel dopingcontroles, het was immers een Nationaal Kampioenschap. De reglementen schrijven bij een NK voor dat je een dopingcontrole moet kunnen uitvoeren.. Wie logisch nadenkt weet ook dat het NK 10.000m in Utrecht 2 weken voor Neerpelt is georganiseerd. Als je dan in Neerpelt restanten vind, dan weet je vermoedelijk dat rond de datum van de wedstrijd in Utrecht het stanozonol gebruikt moet zijn..

  • Hoogst merkwaardig vind ik dat er in de afgelopen 20 jaar geen enkele betrapte atleet weet hoe de dope in zijn lijf gekomen is.
    Het is altijd de trainer/voedingssupplementen/neusdruppels/etc.
    Ik wil niet al te negatief overkomen maar in de Brinta zat het echt niet.
    En of je het weet of niet,je doet wel aan competitievervalsing, en dat is heel gemeen.

  • De meeste doping zijn verboden niet zo zeer omdat het prestatie bevorderend werkt maar omdat het schadelijk is voor je gezond en eigenlijk is het verbod een bescherming voor de atleet.

  • Prima artikel. Echter 1 coorectie: Khalid is niet emt zijn trainer de spullen gaan halen in de apotheek, maar met een ander atleet genaamd Jamal Baligha.