Toen ik begon met hardlopen (het was september 1975), kwam ik al snel via trainer Ger van Leeuwen in aanraking met echte trainingsschema’s en ook met echte topatleten als Arno Kormeling, Elly van Hulst en vele anderen die dikwijls in Dwingeloo trainingsweekenden belegden, want Van Leeuwen was in die tijd ook trainer van Jong Oranje. Spelenderwijs werd ik daar in Dwingeloo een echte hardloper en snel werden mijn wedstrijdafstanden langer tot ik zelfs een uitstapje naar de Midwintermarathon maakte in 1980. Drie weken daarvoor deed ik in de training een marathon als test in 2:27 uur, in Apeldoorn werd het kort daarop 2:28 uur. Totaal kapot kwam ik over de finish en toen had ik wel even genoeg van die hele marathon.

De mens als duurloper
Maar na een hele serie Halve Marathons debuteerde ik op de Marathon in 1985 (Apeldoorn had ik héél ver weggestopt). Onbegrijpelijk was het altijd voor mij dat er mensen waren die nóg veel langere afstanden konden lopen. Maar toch had dat wel mijn interesse. Het boek ‘De mens als duurloper’ van Jan Knippenberg zou eigenlijk verplichte kost moeten zijn voor iedere hardloper en ik verslond dat natuurlijk ook. Maar dat gold ook voor de columns van Jan Knippenberg en later ook van Ron Teunisse in Runner’s World. Vaak ging het dan om de puurheid van het lopen en het gevoel wat je door het lopen soms bereikt. Een soort van gelukzalig gevoel (sommigen noemen dat Second Wind) dat ik soms heb tijdens lange zwervende duurlopen in de bergen, genietend van de natuur en sterk op mezelf aangewezen.

In mijn beginjaren was Jan Knippenberg regelmatig in het nieuws als hij weer eens om het IJsselmeer ging lopen. Mijn coach in de jaren tachtig, Wim Verhoorn, kon daar mooi over vertellen. Voor mij waren dat onbegrijpelijke afstanden. Ik had het bij een duurloop van dertig kilometer meestal moeilijk om het laatste half uur vol te maken. Vaak liep ik dan die 30 km met Gerard Nijboer op de Holterberg en soms waren we ruim binnen de twee uur weer terug bij de auto. Ik wilde dan stoppen, maar Gerard wilde de twee uur beslist volmaken. Eigenlijk is dat altijd zo gebleven. Tot en met de Halve Marathon had ik altijd alles onder controle. Daarboven was het altijd een worstelpartij.

Mannen van de lange afstand
Maar toch zijn die mannen van de lange afstand mij blijven intrigeren. Zo liep ik vorig jaar nog een keer een duurloop met Jan-Albert Lantink voordat hij naar de Spartathlon in Griekenland vertrok. Respect had ik al voor hem, want een jaar eerder liep hij er mij kansloos af op een 10 kilometer in Hengelo. Ook logeerde ultraloper Veron Lust al een paar keer bij ons als hij een dag later de hele in Enschede ging lopen. Op zijn gemak liep hij die Marathon dan uit. De avond van tevoren kennelijk nergens rekening mee houdend. In ‘mijn’ bos hier in Enschede kom ik regelmatig Arie Froberg tegen die een paar maanden geleden vertelde over zijn plannen voor de 100 kilometer van Deventer (250 rondjes op de atletiekbaan). Later lees ik dan dat hij daar vierde werd in 8:36 uur. Ongelooflijk.
Toch lijk ik het ook zelf soms iets beter onder controle te krijgen. Zowel bij de Marathon in Berlijn van 2011 als die van Athene (ook vorig jaar) had ik namelijk een heel goed laatste deel. Zou het dan toch wat kunnen worden met mij?

Hommage
Al jarenlang wordt de Jan Knippenberg Memorial (JKM) gehouden als hommage aan die pure hardloper van weleer en natuurlijk over de route langs de kust die Jan zo vaak en zo graag liep. Een beroemd citaat van Jan is: ‘Lag ik te slapen, werden er steentjes tegen mijn ruit gegooid’. Ron Teunisse dus: ‘Kom op Jan, het is volle maan, we lopen nog even naar de Hoek’. Ze liepen nog duizenden kilometers samen. Vaak ook ’s nachts.

Ook dit jaar dus weer een Jan Knippenberg Memorial en daar wil ik graag een keer bij zijn. Niet op de 50 Mijl, ook niet op de 100 Mijl, maar wel heel graag als deelnemer in de estafette. Wat zou het mooi zijn als we met een team van 8 personen samen de 100 Mijl kunnen lopen van Naaldwijk naar Den Helder. De start is op 6 april om 22:00 uur in Naaldwijk. Met acht man 100 Mijl, dat moet toch kunnen in 12 of 13 uurtjes. Ik ben er in ieder geval graag bij en wil dat graag doen met een soort van ex-toppers-van-toen-team.

Oproep aan oud-toppers
Was jij in de jaren zeventig, tachtig een Marathonloper van Nationale allure of liep je wel eens wedstrijden mét of juist tégen Jan Knippenberg, doe dan dit jaar eens mee aan de Jan Knippenberg Memorial. De organisatie heeft de intentie om een soort van oud-toppers-team in de estafette te laten meedoen. De totale afstand is 100 Mijl (160 km) en dat wordt verdeeld in stukken (gemiddeld 20 km per loper). Ben je geïnteresseerd, meld je dan aan bij de zoon van ultraloper Jan Knippenberg: Mikel Knippenberg. Zijn emailadres is: mikel@janknippenberg.nl. Ondergetekende heeft in ieder geval de intentie om mee te doen aan deze unieke estafette langs de Nederlandse kust, het gebied dat Jan Knippenberg op zijn duimpje kende. De organisatie zal zorgen voor logistieke ondersteuning en bevoorrading van dit bijzondere team. Ik ben erbij, jullie toch ook?

Marti ten Kate