Foto: Orange Pictures

Daar was hij, opeens, in de winter van 2010. In drie weken tijd stond Mark Jacobs drie keer op het podium tijdens nationale kampioenschappen. Bij het NK indoor won hij zilver op het onderdeel verspringen en tijdens het NJK indoor won hij goud op de meerkamp en het verspringen. Afgelopen jaar zette hij opnieuw een stap met een knappe vierde plaats tijdens het EJK in Tallinn. Het was pas zijn tweede tienkamp ooit. Maar met zijn klassering en een mooi puntentotaal van 7725 punten lijkt Jacobs een belangrijke kandidaat om de sterke meerkamptraditie van Nederland ook voor de nabije toekomst te verzekeren.

Maar zo snel als de 19-jarige Jacobs opkwam zo abrupt komt er nu ook een voorlopige halt aan zijn opmars. In het weekend voor de kerst werd hij flink ziek en onlangs kreeg de meerkamper te horen dat er acute lymfatische lymfoom bij hem geconstateerd is. Jacobs vertelt in eigen woorden wat hij de afgelopen weken heeft meegemaakt. ‘Bij  het scheren voelde ik een bobbeltje in mijn hals het leek toen nog heel onschuldig maar het groeide al snel uit naar een flinke bult. Ik ben toen naar de dokter gegaan die mij doorverwees naar het ziekenhuis voor bloed te prikken. Daaruit kwam dat ik de ziekte van Pfeiffer heb gehad en daardoor als reactie misschien mijn lymfeklieren zijn opgezwollen. Het zou een kwestie van wachten zijn voordat de bult weg zou zijn. Je accepteert het en gaat verder trainen met een grote bult in je hals. De eerst volgende tempo training had ik het idee dat ik door een rietje moest ademen en ging daardoor hyperventileren. De ademhalingsstress ‘’waar ik al een tijdje last van had’’ was erger geworden dachten we toen. De week daarop kreeg ik bij het inlopen al een drukkend gevoel op de borst, had het idee dat ik door een rietje moest ademen en was buiten adem na het inlopen. Na de training kreeg ik een immense pijn van mijn hals door mijn armen tot aan mijn vingers. Het voelde alsof het boren van een gaatje bij de tandarts zonder verdoving. Ik heb toen mijn trainingsmaatje laten autorijden en boodschappen laten doen omdat ik daartoe niet meer in staat was.’

‘De week rust in de kerstvakantie zou mij goed doen en we zouden kijken hoe het daarna zou gaan. In het weekend voor de kerst werd ik erg ziek. Extreem veel hoesten, duizeligheid, concentratieverlies en slecht slapen. Na de kerst zat ik al om 8:00 bij de dokter, ik moest weten wat er met me aan de hand was. De dokter vertrouwde het ook niet meer en vroeg met spoed een afspraak met de arts in het ziekenhuis aan. De arts vertrouwde het ook niet die met spoed een scan en bloedafname aanvroeg. Toen de arts de scan had en mij kwam halen stelde ze me meteen voor aan een chirurg voor een bioptie. Vanaf toen wist ik dat het goed mis was. De arts liet mij de scan zien waarop een flinke tumor was te zien in de hals en in de borstkast rondom mijn luchtpijp (wat alles verklaarde van ‘’het gevoel door een rietje ademen’’ en het hoesten). Vanaf toen is het een hectische periode geweest met veel onderzoeken, intensief care en flink ziek te zijn geweest zit nu bijna de eerste van de drie kuren erop. Flink afgezwakt maar ik heb hem goed doorstaan.’

Jacobs houdt goede moed. De diagnose is ernstig genoeg maar de meerkamper prijst zich gelukkig dat het geen leukemie is. ‘Het is geen leukemie omdat het niet in mijn ruggenmerg en beenmerg zit. Dat verhoogt mijn kansen op volledig herstel aanzienlijk,’ zo laat Jacobs weten.

De Brabander is momenteel vooral bezig met het overwinnen van deze ziekte. het is nog te vroeg om in te schatten wat het betekent voor terugkeer in de sport. Jacobs weet dat het een lange weg terug zal worden. ‘Ik zal dit jaar geen wedstrijden doen en ik zal (als ik volledig herstel) vanaf nul weer moeten gaan opbouwen. Het zal een lang traject worden met veel ups en downs maar opgeven staat niet in mijn woordenboek!!! Daarentegen heb ik het woord ‘’GEDULD’’ nog eens is aandachtig doorgelezen in het woordenboek.’

Interview na het behalen van zijn vierde plek bij het EJK in Tallinn, afgelopen zomer.