Heleen Plaatzer heeft noodgedwongen een pas op de plaats moeten maken. De atlete uit Nijmegen maakte de afgelopen jaren furore op de weg en liet met name op de marathon een indrukwekkende progressie zien. Twee jaar geleden had zij nog een persoonlijk record van 2:55.36 achter haar naam staan maar verbeterde die tijd in het najaar van 2011 in Eindhoven tot 2:43.02. Vorig jaar en dit jaar maakte ze opnieuw twee flinke stappen in Amsterdam (2:35.23) en Rotterdam (2:31.51). Met die tijd staat ze zevende op de Nederlandse allertijdenlijst achter Kiplagat, Kibet, Beurskens, Boonstra, Wijenberg en Van Schuppen.

Dit najaar hoopte ze in Eindhoven deze lijn door te trekken maar een hernia gooit nu roet in het eten. ‘In eerste instantie dacht ik dat ik door mijn rug gegaan was maar er is meer aan de hand. Het begon met pijn aan het SI-gewricht, kort voor de Marikenloop.Ik ben daar toen ook niet gestart. Twee weken daarna is er een MRI gemaakt en bleek ik een lichte hernia te hebben. We hebben toen besloten om zes weken niet te lopen, om het helemaal tot rust te laten komen.’

Die zes weken zijn inmiddels voorbij maar het gaat nog niet veel beter vertelt Plaatzer teleurgesteld. ‘Ik durf het nog niet aan om te gaan lopen. Ik heb daarom voorlopig alle doelen laten varen en heb me inmiddels afgemeld voor Eindhoven. Dat vind ik ontzettend balen want er staat een mooi vrouwenveld aan de start in oktober.’ De marathonloopster houdt haar conditie momenteel op peil met alternatieve trainingen. ‘Ik fiets en zwem heel veel. Ik kan gelukkig vrij goed zwemmen. Dat heeft als voordeel dat ik vrij goed op conditie kan blijven. Alleen moet ik oppassen dat ik niet teveel ga zwemmen en fietsen. Ik moet echt even goed herstellen. Dit is behoorlijk balen.’

De hernia kwam als een totale verrassing voor Plaatzer. Ze had nog nooit serieuze rugproblemen gehad. ‘Ik had wel eens last van een stijve rug maar ik heb nooit echt klachten gehad aan mijn rug. Ik deed heel weinig rompstabilitiet maar dat kan geen hernia veroorzaken. Het vele trainen voor de marathon plus de marathon zelf zijn misschien net teveel geweest. En ik heb het na de marathon misschien iets te snel het opgepakt. Ik denk dat ik gewoon een zwakke rug heb en dat het uiteindelijk toch een keer naar boven was gekomen. Dan maar liever nu dan dat het bijvoorbeeld twee weken voor Rotterdam naar boven was gekomen.’

De blessure komt op een vervelend moment. Plaatzer had lange tijd geen hoge ambities en stelde zichzelf altijd voorzichtige doelen. Maar de prestatie in Rotterdam gaf haar het geloof dat ze in staat is om aan toernooien deel te nemen. ‘Voor Rotterdam had ik me 2 uur 34 als doel gesteld. Dat ik dicht bij de 2 uur 30 zou komen had ik niet verwacht. Ik kwam in de buurt van de limiet voor het WK en wilde in Eindhoven onder de 2 uur 30 gaan lopen. Ik had vanaf augustus twee maanden vrij genomen van mijn werk en zou alleen een paar diensten draaien [Plaatzer is huisarts, red.] zodat ik mij hier volledig op kon focussen.’

De prioriteit voor Plaatzer ligt op dit moment op herstellen. Doelen heeft ze voorlopig niet. ‘ Als ik Eindhoven had willen lopen zou ik nu zo snel mogelijk met de opbouw moeten beginnen. Ik kan nooit die kilometers lopen, die ik voor Rotterdam heb gelopen. En als ik dat wel doe is er ook de kans dat je té snel té veel wilt. Ik moet voor mezelf gewoon even geen doelen hebben. Ik heb geen wedstrijden gepland. Ik moet even de tijd nemen om goed te herstellen en dan pas weer gaan denken ‘hoe nu verder?’.