Foto: Losse Veter

Vergis je niet in Dafne Schippers. Van buiten cool and collected, van binnen een kruitvat. Daar bruist het. Daar gist het. Daar schuilt de motor van haar motivatie. En daar huist de krachtbron van Nederlands talentvolste meerkampster én sprintster.

De façade van onschuld wordt opgehouden door een jonge, zelfbewuste sportvrouw die explosiever is dan haar koele houding doet vermoeden. Maar voor Schippers voelt dat innerlijke vuur vertrouwd. ,,Want ik ben fanatiek, in alles wat ik doe.”

Door Henk Stouwdam

En als Schippers dan eens het kookpunt bereikt, laat trainer Bart Bennema (35) haar ,,lekker exploderen.” Hij weet dat de negentienjarige atlete haar emoties niet altijd weet te kanaliseren. ,,Ze moet haar energie nog op de juiste manier leren gebruiken”, doceert de bondscoach talentontwikkeling meerkamp. ,,Dat gaat makkelijk als je uitgerust en in vorm bent, maar is lastig als je vermoeid bent. Daarin moet Dafne nog haar balans zien te vinden.”

Maar door die felheid, dat fanatisme werd Bennema wel getriggerd. ,,Ik zag Dafne voor het eerst toen een wedstrijd niet goed was gegaan, ze haar spikes woedend weggooide en tierend de baan verliet. Toen ben ik maar gaan kennismaken. Ik vond dat ze zich aanstelde, maar wat me erg aansprak was haar zelfkritiek.”


Foto: VI Images

Zo is Schippers nu eenmaal. Ze gaat wisselend met tegenslagen om. Met een besmuikt lachje: ,,Dat ligt aan mijn stemming.”
Maar ja, wat zijn voor Schippers tegenslagen? Zo veel obstakels is ze in haar carrière nog niet tegengekomen. De pabo-studente mag zich Europees en wereldkampioen meerkamp bij de junioren noemen. En ze haalde vorig jaar in het Zuid-Koreaanse Daegu bij de senioren bijna de WK-finale op de 200 meter. Bovendien mag ze deze zomer naar de Olympische Spelen in Londen.

Ze weet het, zo succesvol zijn weinig leeftijdsgenoten. ,,Maar denk niet dat alles vanzelf gaat. De ene keer zijn er pijntjes, een andere keer voel ik me ziek of is er een kleine blessure. Er komt sinds vorig jaar veel op me af. Vooral pers en vele andere mensen die wat van me willen. En dat kost veel energie, zeker als je ook nog moet trainen.”

Als het te veel wordt, trapt Bennema op de rem. Hij filtert intussen alle mediaverzoeken en bepaalt wanneer Schipper rust neemt. Zoals vorig jaar toe ze na haar sterke optreden bij de WK twee uitnodigingen voor de Diamond League afwees. Bennema streng: ,,Het was klaar. En zo zal het ook na de Olympische Spelen gaan. Dan gaat Dafne met vakantie.”


Foto: Losse Veter

Als de bondscoach Schippers niet intoomt, doet niemand het. ,,Het is goed dat Bart af en toe zegt: nu is het genoeg”, zegt de atlete een tikje schuldbewust. ,,Ik wil altijd maar doorgaan. Als het trainingsschema zes series voorschrijft, wil ik die ook doen. Dan stop ik niet na vier. Dan heb ik het gevoel dat een training niet af is.”

Maar voor Bennema zijn die getallen niet heilig. ,,Zo’n cijfer noteer ik omdat het maximaal nodig is. Dafne zit nog in een leerproces. Ze heeft de neiging altijd zo hard mogelijk naar de streep te rennen. Meer heeft ze bij haar club (Hellas, Utrecht, red) helaas niet geleerd.”

Dafne: ,,Dat klopt. Als ik bij de club vijftien series moest afwerken deed ik dat, ook al had ik na tien pijn. ‘Stel je niet aan’,zei de trainer dan. Die drang heb ik wel moeten intomen.”

Nu, vier jaar verder, is er een volwassen relatie tussen trainer en atlete. Een samenwerking die volgens beiden gebaseerd is op vertrouwen. Bart: ,,We pikken veel van elkaar, maar zeggen elkaar ook de waarheid.” En Dafne: ,,Er is steeds meer sprake van gelijkwaardigheid. In het begin deed ik vooral wat de coach zei. Nu voeren we overleg. Ik voel tenslotte mijn lichaam, Bart niet.”


Foto: VI Images

Sinds Schippers het succes heeft mogen proeven wil ze meer. En ze is bereid haar leven daarop in te richten, ook al heeft dat sociale gevolgen. Vanaf haar zestiende traint ze vrijwel dagelijks op het nationale sportcentrum Papendal, waar ze sinds twee jaar ook woont. En dan verwateren de contacten met vriendinnen. Vindt ze niet heel erg. Die meiden leiden een ander leven. ,,Op de middelbare school vroegen ze me wel eens mee uit. Dat kon vaak niet vanwege een wedstrijd. Een volgende keer zeiden ze al bij voorbaat: je zult wel een wedstrijd hebben en niet kunnen.”

Mensen buiten de sport snappen haar leven niet, zegt Schippers. ,,Het leuke aan wonen op Papendal is dat je onder sporters bent en het wordt geaccepteerd als je een keer moe bent of geen zin hebt. Onder klasgenoten was het al gauw: pff, daar heb je Dafne weer met haar gezeur.”

Als Schippers terugkeert naar haar geboorteplaats Utrecht bezoekt ze meestal alleen haar ouders. Gewoon, om op de bank te hangen. Of met de hond te wandelen. Heerlijk vindt ze dat.

Haar leven biedt ook weinig ruimte voor een relatie. Ze heeft wel een vriendje gehad. Maar nu even niet. Omdat het kan wringen. Schippers: ,,Een vriend zal respect voor mijn sport moeten hebben, anders houdt het op. Als hij daarin niet meegaat wordt het heel lastig. Mijn sportieve doelen zijn ontzettend belangrijk voor mij.”


Foto: VI Images

Nee, zegt Bennema, hij vreest niet het moment dat Dafne een relatie aanknoopt. ,,En als zo´n jongen eventueel te veel beslag op haar legt, moet er een goed gesprek worden gevoerd. Ik zit niet in de positie om er iets van te zeggen, maar van mij mag Dafne verliefd worden.” En dan lachend: ,,Is goed voor de hormonen; gaat ze harder van lopen.”

En wie heel hard loopt, kan zo maar veel geld verdienen. Maar dat is niet de grondslag van Schippers’ motivatie. Medailles winnen, de Olympische Spelen halen, dat is wat de atlete wil. En als dat geld oplevert, is dat meegenomen. Meer niet. Zo lang ze haar kamer op Papendal maar kan betalen en in haar leaseauto kan blijven rijden, is Schippers tevreden.

,,Geld komt na de prestatie”, zegt Bennema, die als vader van een pasgeboren dochter iets andere prioriteiten heeft. ,,Ik hoef me gelukkig niet druk te maken om geld, omdat ik word betaald door de Atletiekunie. Ja, ik ga er vanuit dat die situatie na 1 december, als mijn contract afloopt, niet verandert. Als het goed is gaan Dafne en ik samen door tot en met de Olympische Spelen van Rio de Janeiro in 2016.”

Of Schippers nog iets over de discussie rond haar persoon wil zeggen? Geen probleem, maar haar standpunt zal er niet door veranderen. Schippers blijft de meerkamp trouw, ook al zeggen deskundigen dat een atlete met zoveel aangeboren snelheid voor de sprint moet kiezen.

Haar verbetering van het dertig jaar oude Nederlands record op de 200 meter van 22.81 naar 22.69 seconden, vorig jaar bij de WK in Daegu, zien kenners als een bewijs van haar internationale mogelijkheden als sprinter. En naar de rotsvaste overtuiging van haar criticasters zijn die groter dan op de zevenkamp. Schippers zelf blijft er stoïcijns onder. ,,Iedereen zijn mening, maar ik maak de keus. En ach, al die opvattingen glijden gewoon langs me heen.”