Foto: London Loy

Atletiekliefhebbers kijken uit naar twee atletiektoernooien die binnen 2 maanden gaan plaatsvinden, het EK en tijdens de Olympische spelen. Ik ben vooral benieuwd welke atleten de druk van de kampioenschappen aankunnen. We zien hopelijk geen interviews waarin gezegd wordt na een eerste ronde uitschakeling: “In de trainingen ging het zo goed”. Daar heb ik me bij het voetbal aan geërgerd. Er werd matig gevoetbald en slecht gepresteerd door het nationale elftal en steevast werd er geantwoord op kritische vragen dat we ons geen zorgen hoefden te maken, want ze hadden nog nooit zo lekker getraind. Inmiddels is het resultaat van het lekkere trainen bekend.

Tennisser Robin Haase verloor in Rosmalen in de eerste ronde van de nummer 640 van de wereld. Zijn reactie: “Ik maak me geen zorgen, de trainingen gaan goed”. Geef hem alsjeblieft met zo’n instelling geen ticket voor het Olympisch tennistoernooi.

Vorige week stond in de Volkskrant in het wetenschapkatern het volgende: Trainen onder matige stress leidt ertoe dat je onder hoge stress beter gaat presteren. Grote kans dat de voetballers na een lang seizoen bij hun club bij het Nederlands elftal te ontspannen hebben getraind. En Haase heeft vast in een ongedwongen sfeer de ballen strak langs de lijn geslagen maar verliest vervolgens van een tennisser van mijn niveau. Kunnen we dan wel spreken van goed trainen als de prestaties slecht zijn?

Tijdens het onderzoek over presteren onder stress lieten ze darters op 5,5 meter hoogte op een smal plateau hun pijltjes gooien. Klamme handen verzekerd waardoor in wedstrijden met beide benen op de grond beter werd uitgegooid en de triple 20 meer werd geraakt.

Wordt er door atletiektrainers matige stress aan de training toegevoegd?

Men kan een voorbeeld nemen aan TDR, specifiek de voorbereiding van Michel Butter voor de marathon van Boston. Zijn trainer Guido Hartensveld zorgde dat de pers bij de belangrijkste en tevens zwaarste marathontraining aanwezig mocht zijn. Met de camera’s op je gericht is er meer spanning dan bij een normale duurloop. Alvast wennen aan de druk voor het echte werk. Reken maar dat we komende maanden kunnen gaan genieten van Butters trainingen voor de marathon van Amsterdam.

Ook Gregory Sedoc is een slimme gast. Nog niet in officiële wedstrijden mogen uitkomen en dan zelf een 110 meter horden organiseren, waarvoor hij publiciteit zoekt om in de schijnwerpers te staan. Weer leren om onder een bepaalde zelf gecreëerde spanning te presteren. De spanning die hij gedwongen een tijd heeft moeten missen. Het komt op toernooien helemaal goed met Gregory.

Trainingen van bijvoorbeeld discuswerpers die in hun blote bast in het zonnetje 65 meter werpen en al keuvelend het materiaal van het veld rapen, dragen niet bij aan het beter omgaan met stress bij een EK of Olympische spelen en zullen vervangen moeten worden door trainingen waarvan de grote mannen nerveus worden. Ik ben wel benieuwd waar Cadée en Smith van in de stress raken.

Ook in het trainingskamp van Bram Som in Zuid-Afrika moet tijdens trainingen de nervositeit opgevoerd worden, zeker omdat hij ook nog eens geen wedstrijden loopt.
Ik denk dat er geen matige maar een zeer grote dosis stress nodig is om hem scherp te krijgen dus ik verspreid in de Zuid-Afrikaanse pers het gerucht dat Bram Som nog altijd voorstander is van het apartheidsregime. Dan loop je de rondjes op de baan niet op je gemak. Probeer maar eens de opdracht van zijn trainer om niet over je schouder te kijken uit te voeren, als de kans bestaat dat je een mes in je rug krijgt. Het zal beangstigend zijn maar naderhand zal Bram mijn actie waarderen.

De laatste tijd krijg ik zin om meer trainers te helpen met de stress in trainingen te verhogen. Ik sta nu eenmaal goed bekend als een stress verhogend middel, helemaal legaal te gebruiken en niet te traceren in urine of bloed.

De eerste die mij altijd bij nieuwe ontdekkingen opbelt is Robert Lathouwers. We hebben een goede band en vorige week mocht ik daarom op zijn motor rijden. Robert moest op de atletiekbaan een bepaald tempo lopen en ik reed er in die snelheid op de motor achteraan. Als hij het opgegeven tempo niet kon vasthouden dan zou ik hem van achter aanrijden, wat hem de deelname aan het EK kost. Een bloedstollende training. Als er één dadelijk met druk kan omgaan én een hoog tempo kan vasthouden dan is het Robert wel. Hij zal met een medaille om zijn nek bij het EK voor de camera’s verklaren: “Ik heb in de voorbereiding heerlijk getraind”. Met een medaille mag je dat wel zeggen!

Tekst: Erwin van Diemen