Alberto Salazar was naar alle waarschijnlijkheid een van de meest succesvolle coaches van de Olympische Spelen. Hij pakte tweemaal goud met Mo Farah en zilver met Galen Rupp. Daarnaast scheelde het niet veel of Matt Centrowitz had ook nog een medaille gepakt. Hij werd vierde op de 1.500m.

Salazar verblijft momenteel met Rupp en Centrowitz in Sankt Moritz. Tijd om te genieten van hun prestaties is er nog niet. Beide atleten lopen nog een aantal wedstrijden in Europa. We kregen de kans om een uitgebreid interview met hem te doen. We blikten uiteraard terug op de zo succesvol verlopen Spelen. Hij vertelt over de gekozen tactiek van een razendsnelle slotronde. Salazar wist dat dat de enige mogelijkheid was om een medaille te pakken en besloot daarom al tijdens de trials deze stategie toe te passen. Rupp kreeg de opdracht mee om pas in de allerlaatste ronde te versnellen en het aan te laten komen op een eindsprint, met alle risico’s van dien. ‘Als je het daar niet kunt, dan lukt het je tijdens de Spelen ook niet.’

De medaille van Rupp is een beloning voor het harde werk van coach en atleet en is bovendien een belangrijk wapenfeit voor het project dat Salazar in opdracht van Nike opzette. Dit zogenaamde Nike Oregon Project werd in 2001 gelanceerd en moest de Amerikanen op de lange afstand weer laten aansluiten bij de Afrikaanse concurrentie. Een medaille op de Olympische Spelen is een prachtige opsteker, maar zeker geen bekroning van het project. ‘We moeten nu doorpakken en laten zien dat dit geen toeval is.’ Ook de rol van Farah blijft niet onderbelicht. ‘Het is niet alleen mijn taak om Amerikaanse atleten te trainen maar ook andere Nike-atleten. Mo Farah was het grootste succes voor Nike op de Spelen. Maar nog belangrijker, Mo is een belangrijk persoon gebleken voor het project. Galen heeft ontzettend veel kunnen leren van Mo.’