Anne Luijten

Donderdag 9 augustus pak ik het vliegtuig naar Amerika. Volgende week dus! Spannend… Ik ga studeren en hardlopen aan de University of Portland in Oregon.  Ik ben heel benieuwd wat ik daar allemaal zal meemaken en zal daar zeker over schrijven. Dit doe ik echter via anneluijten.waarbenjij.nu en daarom zullen er op deze blog geen nieuwe berichtjes meer verschijnen.

Afgelopen zondag had ik op Olympus’70 weer een 1500m, tijdens de competitie. Een week eerder hadden mijn clubgenootje Judy en ik al afgesproken samen te werken en zo naar een snelle tijd te lopen. Dat samenwerken ging prima, die snelle tijd werd een ander verhaal…

Door de wind was dat eigenlijk onmogelijk. En ook al probeerde ik mezelf voor te houden dat je toch ook wind mee hebt, eigenlijk wist ik al dat het onbegonnen werk was. Op souplesse of in een lekker ritme lopen was er niet bij, het was de helft van ieder rondje opboksen tegen de tegenwind en de andere helft proberen je benen zo snel mogelijk heen en weer te laten gaan!

Al met al was het wel leuk om met Judy kop over kop ver weg te lopen van de rest van het veld en zo veel punten voor de club te pakken. En op je thuisbaan lopen is altijd leuk! Maar omdat ik nog maar één wedstrijd op de planning heb staan voordat ik op vakantie ga, had ik toch liever een snelle tijd gelopen.

De laatste stop van dit seizoen is de 1500m in Heusden op 7 juli. Ik had eigenlijk deze week ook nog wel een 1500m willen lopen, maar nu blijkt dat alle 1500 meters in het land op de vrijdag geplaatst staan, en dan heb ik diploma-uitreiking… Dan maar knallen in Heusden!

Gisteren liep ik voor het eerst op het NK Senioren, de 1500m vrouwen finale. Er waren heel veel afmeldingen, dus er werd gelijk finale gelopen en ik dacht dat een top-5 er wel in zou zitten. Ik startte pittig om op een goede positie te zitten, en kon een tijdje mooi op de 3e plek in de binnenbaan lopen.

Later werd ik wel ingehaald, maar ik liep nog steeds lekker in de binnenbaan en kon goed door blijven lopen. Er werd niet geboemeld, maar het ging ook niet superhard, dus het was wachten op de versnelling. Die kwam er met nog 500m te gaan, en ik weet niet wat ik op dat moment aan het doen was, maar in plaats van gelijk omhoog in tempo en aggressief meelopen, kwam ik pas 100 meter later in actie. Veel te laat natuurlijk! De laatste 300m gingen wel weer erg goed en ik kon nog wat meiden oppikken, dus dat was dan weer positief. Uiteindelijk werd ik 7e in 4.33.95, dus gelukkig toch nog wel een klein pr met 1 seconde. Volgende wedstrijd? Wederom een 1500m, maar nu op de competitie, volgende week zondag op mijn thuisbaan!

Gisteren liep ik de 3000m in Leiden bij de Gouden Spike. Op voorhand beloofde het al een gave race te worden, er stond een enorm mooi veld aan de start. Ik had me voorgenomen om gewoon met een groep mee te gaan die 1.16-1.18 per rondje liep. Want die 9.56 van vorig jaar… die was toch wel aan flink wat verbetering toe!

De eerste ronde was het even positie zoeken, daarna liep ik in een groepje van 4, achter Lisanne Wever, Ilse Pol en mijn Olympus70-genootje Judy Middelburg. Het ging hard, en ik kon het maar net bijhouden. Ik kwam steeds een paar meter achter het groepje te lopen, en dan moest ik me weer terugvechten. Ik had ondertussen amper door welk tempo we liepen, want ik was alleen maar bezig met bij de groep blijven. De laatste km kon ik eindelijk wat makkelijker bijblijven en toen kon ik nog goed doortrekken. Ik kwam uit op 9:41.37, een flinke PR-verbetering dus! Jip (die de WJK-limiet liep) en ik waren helemaal gelukkig en we hebben de rest van de dag lekker samen naar de andere mooie races gekeken.

Na een snelle 800m & 3000m en mijn NK-medailles, is er nog 1 doel over voor dit seizoen: een hele snelle 1500m lopen..

Na die prachtige seizoensstart liep ik een week later de 3000m op de competitie. Jan Zuidema heeft hier weer een filmpje van gemaakt: http://vimeo.com/42797495 . Ik liep 10.03 min, maar na een doorkomst halverwege rond de 4.52 min bakte ik er de tweede helft niet al te veel meer van.

Een week later twee wedstrijden waar ik veel van verwachtte: de 1500m bij de Tilburgse Loopavond en de 800m bij de FBK-challenge. In Tilburg stond er helaas veel wind, maar sowieso liep ik niet echt een lekkere race met ook wat tactische fouten. Uiteindelijk met 4.38 nog best tevreden. Tevreden was ik zondag niet, de 800m liep voor geen meter. Werk aan de winkel dus!

Gelukkig draaide ik op dinsdag nog een lekkere baantraining en woensdag waren ook mijn centraal examens afgelopen. Op naar het NK!

Op vrijdag startte ik met de 3000m. Ik verwachtte een snelle race, maar het werd een boemel, dus na 150m heb ik zelf het gas er maar op gegooid. Halverwege nam Irene van Lieshout over. De laatste 800m ging het tempo omhoog en een ronde later kon ik het niet meer bijbenen, maar wel een prachtige zilveren medaille! Mijn eerste op een NK Baan, dus daar was ik wel erg blij mee natuurlijk!

Het smaakte wel naar meer, want als ik zilver kon halen, waarom dan geen goud? Gelukkig mocht ik zondag weer in actie komen, op de 1500m. Na een eerste snelle ronde liet ik het tempo wat zakken, om de laatste 800m vol door te trekken. Mijn tactiek werkte, steeds meer meisjes moesten lossen. Maar Marlin van Hal kwam de laatste 200m over me heen, en haar kon ik niet meer volgen. Helaas dus geen goud, maar zilver is ook mooi. Het was in ieder geval een hele gave race!

Al met al dus een geweldig weekend! Ik weet zeker dat er hele mooie tijden gaan aankomen de komende weken, te beginnen met de 3000m as zaterdag bij de Gouden Spike.

Het is een tijdje stil geweest op mijn blog, omdat er niet zo heel veel (leuks) te vertellen viel. De CPC-loop 5 km viel tegen, door een plotselinge langzame 4e km was een snelle tijd verkeken. Sfeertje eromheen is wel altijd geweldig, elk jaar een mooie wedstrijd.

De week erna had ik het laatste trainingsweekend op Papendal met de Nationale Selectie. Helaas ging het op zaterdag bij de baantraining mis: ik kreeg last van mijn achilles, en op het eind van de training was het al zo erg dat uitlopen op het asfalt te pijnlijk was.  Gelukkig is het hierna nooit even erg geweest als bij deze training, maar wat duurde het lang voordat er verbetering kwam!!

De week erop liep ik wel nog gewoon in Naaldwijk, wat ook niet helemaal naar tevredenheid ging doordat ik alles alleen liep en na een snelle start het tweede deel het tempo niet kon hoog houden. Hierna besloten Brunssum te cancellen. Het outdoorseizoen vond ik tenslotte heel wat belangrijker!

Wat volgde waren weken met een beetje hardlopen en veel alternatief trainen. De ochtendstijfheid verdween, maar de pijn gedurende de eerste 10 minuten van de training niet. En toen stond er een trainingskamp naar Portugal voor de deur… Mijn eerste serieuze trainingskamp in het buitenland, met de Performance Runners, de groep van Johan Voogd. En ik kon nog steeds niet elke dag hardlopen…

Wat ik niet verwacht had, gebeurde toch: na een weekje had ik helemaal geen last meer van mijn achilles. De eerste week kon ik veel, de tweede week zelfs gewoon alles meedoen! De Portugese zon, iedere dag massage, een iets andere looptechniek… ik kwam in ieder geval zonder pijn aan mijn achilles weer terug naar Nederland. Ik durf nog niet helemaal te zeggen dat het 100% weg is, maar het lijkt er toch wel veel op!

En toen stond gisteravond mijn eerste baanwedstrijd op het programma: een 800m in Hoorn. Door wat verschuivingen in de serie-indeling stond ik uiteindelijk als snelste in de langzaamste serie aan de start. Dan maar in mijn eentje gaan voor een snelle tijd! Het ging verbazingwekkend goed en ik finishte in een dik PR van 2:13.74. Dit zou nog wel eens een mooi seizoen kunnen gaan worden!

Een filmpje van de race is hier te zien: 800m Hoorn

Ik heb deze winter heerlijk getraind! En dat zegt wat, want dat was vorig jaar wel anders! Ook heb ik lekker gecrosst: regiocrossjes, het Nationaal Crosscircuit… Het ging helaas niet zo lekker als ik wilde, ik had van de Nationale Crossen meer verwacht. Met de top-3 meestrijden zat er niet echt in, en dat was wel mijn doel vooraf. Ook mijn droomdoel voor deze winter, het EK Cross, heb ik niet gehaald. Net niet. Als ik bij de Warandeloop 4 sec harder had gelopen had ik daar wel aan de start gestaan! Door gelijk daarna wat tussendoelen (een 5 & 10km op de weg) te stellen om toch nog iets met mijn vorm te doen, kon ik dat gelukkig wel weer snel uit mijn hoofd zetten. Dat daarna elke training die ik deed een week of drie geweldig ging, scheelde ook! En mijn debuut op de 10 km was ook een ervaring: in Linschoten onwijs lekker gelopen, ik kwam zelfs nog behoorlijk fris over de finish in 37.13 min! En dat terwijl ik er nou niet bepaald vertrouwen in had. Mijn trainer gelukkig wel!

Het was ook een behoorlijke verassing dat ik zo’n goed NK Indoor liep: 2e op de 1500m en 3e op de 3000m! Tijden waren ook niet verkeerd, voor een indoorwedstrijd ‘uit het niets’. Dat ik twee weken daarvoor met mijn trainer en wat teamgenootjes op een dinsdagavond speciaal in Apeldoorn had getraind, was dus ook niet verkeerd geweest. Vooral een grote motivatie voor het outdoorseizoen!

Maar eerst… nog even de weg op! Over twee weken loop ik de 5 km bij de CPC-loop in Den Haag. Voor mij altijd een enorm gave wedstrijd, vanwege al het publiek dat je naam schreeuwt, de grote deelname van bekenden en teamgenoten en omdat ik hier als klein meisje op de 2,5 km ook al liep. 2 weken later loop ik dan ook nog een 5 km in Naaldwijk. Ik heb al een mooie tijd in gedachten…

Mijn baanseizoen zit er alweer een maand op. Mijn gestelde doelen op de 1500m en 3000m heb ik gehaald, helaas was het NK Junioren een grote mislukking. Maar op het NK na heb ik eigenlijk een topseizoen gehad met een aantal hele goede wedstrijden.

Het seizoen begon met een weekje trainingsstage. Ik mocht met FIRST, het team van mijn regiotrainer Jack Wouters, mee en dat is me erg goed bevallen!

Een week later liep ik een 3000m op de thuisbaan, in Naaldwijk. Ik kon lange tijd een teamgenoot volgen en finishte in een pr van 10.07. Met deze tijd was ik erg blij, want ik had het eigenlijk nog niet verwacht! 

 De volgende belangrijke wedstrijd was in Utrecht, waar ik op de 1500m 3.39 op de klokken zette. De race gaf me veel vertrouwen, zeker omdat ik wist dat het nog wel een stukje harder kon: de eerste ronde ging het langzaamste van allemaal. Een filmpje van deze race, gemaakt door Jan Zuidema, is hier te zien: http://vimeo.com/24420366

Een weekje later stond de Harry Schulting Games op het programma, een wedstrijd waar ik wilde pieken en waar ik lang naartoe geleefd had: deze wedstrijd was immers een uitstekende kans om de EYOF-limiet te lopen! Zoals jullie al hebben kunnen lezen in een eerdere blog lukte dat, wat natuurlijk geweldig was.

De Running Center Classic had ook zo’n limietenwedstrijd moeten worden (de Gouden Spike een week ervoor was als voorbereiding hierop), waar ik van plan was een hele snelle tijd te lopen op de 1500m. Helaas mislukte dat omdat ik een groot deel van de wedstrijd aan kop moest lopen en er niet zo’n mooi sterk veld was als bij de HSG.

Inmiddels begon de zomervakantie en vertrok ik op een zaterdagmiddag richting Belgie, Oordegem. Een jaar tevoren had ik daar een pr (4:42.22) gelopen en nu wilde ik laten zien dat ik echt wel een harde 1500m in de benen had. Het was een mooie wedstrijd waarbij ik een groot deel van de race rond de 2e, 3e plek kon meedraaien en finishte in 4:34.91, heel gaaf dus! Wat was ik blij dat ik niet voor Uden had gekozen, want daar waren beduidend lanzamere tijden gelopen!

Wat de kroon op mijn seizoen had moeten worden werd helaas een ramp, want op het NK een week later had ik al vanaf het begin benen die niet meewerkte, en hoewel het tempo laag lag, hield ik het maar met moeite bij. Waar ik een versnelling had willen plaatsen werd ik er finaal afgelopen, en finishte op de 3000m als 4e. Dit was natuurlijk zwaar teleurstellend. Als je goed kijkt zie je me ook nog in de uitslagen van de 1500m staan, dat was meer als therapie omdat ik zo teleurgesteld was over de 3km. Natuurlijk bakte ik er daar ook niks van, maar ik kon me tenminste op iets anders focussen en hoefde zo niet de rest van de dag alleen maar aan de 3km te denken. Oorzaak? Slechte dag misschien, of toch te veel spanning in de week ervoor, wat op mijn benen is geslagen.

Hierna heb ik lekker wat rust genomen, 3 weken op vakantie geweest waar ik alleen wat duurlopen heb gedaan, en deze week is weer mijn eerste echte trainingsweek.

Al met al dus een mooi seizoen, waarop ik mijn droomdoelen op de 3km (EYOF-limiet) en op de 1500m (onder de 4.35) heb gehaald. Helaas mocht ik niet naar de EYOF omdat er maar 1 deelnemer per land per afstand mag, en Jip had geweldig hard gelopen. Maar wel ontzettend gaaf om weer zoveel progressie te maken en de limiet te lopen.

Ook hoor ik nu officieel bij de HeleWestlandRunners, het mila-team van Olympus70. We zijn in ieder geval niet meer te missen!: 

Nu komt het crossseizoen eraan, daar kijk ik erg naar uit! Ik vind crossen altijd erg leuk en hoop een veel beter seizoen te draaien dan afgelopen jaar, toen ik lang ziek ben geweest. In de tussentijd heb ik nog een andere leuke wedstrijd: op 4 september is in Tilburg mijn debuut op de 10km! Dit is een prima wedstrijd als voorbereiding op de crossen, ook omdat ik nu vooral veel uithoudingsvermogen train. En het is altijd leuk om een doel te hebben om naartoe te werken!

Met 10.56 dook ik donderdag onder de EJOF-limiet van 9.58. Supergaaf! Jip Vastenburg liep een geweldige race en won met ruime voorsprong. Hierdoor ga ik niet naar Turkije, maar de limiet lopen ist natuurlijk al heel gaaf en ik kom ook in de nationale selectie. Later meer..

Afgelopen week heb ik een wel erg ehm… bijzondere prestatie geleverd door op twee 3000 meters, waarbij ik allebei het doel had om een goede tijd neer te zetten een verschil van 50 seconden te hebben! Mijn eerste 3000m was bij de damescompetitie in Tilburg. Het was erg warm en ik was ook een beetje te gespannen. Na de eerste langzame 200m bleek dat niemand de kop wilde nemen. Ik had geen zin in een boemelrace, dus heb de volgende 6 rondes aan kop gesleurd. Maar al vrij snel had ik door dat mijn benen niet wilden meewerken, ik was niet vooruit te branden. In de laatste 600m ging het halve veld over me heen en ik finishte in een erg teleurstellende 10.56.

Donderdag op de thuisbaan stond er weer een 3000m op het programma. Er was veel wind, maar het was gelukkig een stuk koeler dan zondag. De wedstrijd ging perfect, mede dankzij een teamgenoot die een perfect temp0 had, en waar ik lekker achteraan kon. Ik finishte in 10.07, een pr!

Gisteren liep ik ook nog een 1500m op de A/competitie. Lekker om weer een 1500tje gelopen te hebben! Het was een prima race, van de eerste tot de laatste meter in mijn eentje gelopen en gefinishd in een tijd van 4.48.88. Moet natuurlijk nog een stuk sneller, maar dat komt wel als ik in een snel veld loop!