Jake Robertson debuteert in 2u08’26

Bij de Lake Biwa-marathon in Japan loopt de debuterende Jake Robertson uit Nieuw-Zeeland een nieuw nationaal record met 2.08.26 u. Hij eindigt als derde op het podium achter de Kenianen Macharia Ndirangu (2.07.53) en Albert Korir (2.08.17). Robertson verbetert een historisch record. In 1983 is het Rod Dixon, die 2.08.59 u. op de klok zet bij zijn overwinning in New York. Winnaar Ndirangu (23) leeft in Japan en is ook een debutant op de marathon.

Bij de 73e editie van de Lake Biwa marathon (Otsu) is het prima loopweer, hoewel het later in de wedstrijd behoorlijk warm wordt voor de tijd van het jaar. Na 25 kilometer is er nog een hele grote kopgroep. De Zwitser Tadesse Abraham, Europees kampioen halve marathon, is dan al uitgevallen. Na 35 km. moet ook titelverdediger Ezekiel Chebii afhaken. Hij wordt nog wel achtste met 2.11.00 u. Voor hem eindigt op de zesde plaats de Italiaan Daniele Meucci (2.10.45). De Europese marathonkampioen verbetert zijn beste tijd met elf seconden. Robertson (28) moet de twee Kenianen laten gaan in het laatste gedeelte, maar hij loopt wel een solide race. In april komt hij aan de start van de 10.000 meter bij de Commonwealth Games. Dan is zijn tweelingbroer Zane ook deelnemer, maar het is nog niet bekend op welke afstand. Zane Robertson is in Nieuw-Zeeland de recordhouder op 10.000 meter en halve marathon en hij gaat mogelijk ook een debuut op de marathon maken.

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Prima prestatie, maar om te zeggen ongelofelijk voor een niet Afrikaanse loper? Carlos Lopes liep in 1983 bij zijn debuut in Rotterdam 2.08.39 uur. De Belg Vincent Rousseau bij zijn debuut 2.09.13 uur, maar in zijn 3e marathon al 2.07.51 uur. Stefano Baldini in zijn 2e marathon 2.07.57 uur. En recent de Noor Sondre Moen zelfs 2.05.49 uur in zijn 2e marathon. En van andere blanke lopers uit het “verleden” zijn ook tijden onder de 2.08 uur bekend. Maar Jogger en co hebben ongetwijfeld nog urinestalen in de vriezer liggen om aan te tonen dat deze lopers aan de verboden middelen zaten. Broer Zane Robertson heeft volgens mij zijn debuut op de marathon al gemaakt in Amsterdam, maar moest daar helaas opgeven.

  • Steve Jones stond ook op mijn lijstje, maar bij het eerste opzoeken blijken er veel beroemdheden te zijn met deze naam. Nu gevonden en hij liep bij zijn debuut 2.08.05 uur. En wat betreft het meten van de parcoursen: De Jones counter methode is in 1971 ontwikkeld en werd bijvoorbeeld al gebruikt bij de O.S. in Montreal 1976. Vanaf de jaren 80 is deze methode om de juiste afstand te meten gemeengoed bij grote marathons. Trouwens Lopes maakte zijn debuut in Rotterdam en ik kan me niet voorstellen dat zij daar in de fout zijn gegaan. Hij werd daar overigens pas 2e werd achter Robert de Castella. Blijft jammer dat sommige mensen alle prestaties uit die tijden wantrouwen. Werd de 27.39.4 minuten over 10000 meter van Ron Clarke in 1965 op een sintelbaan van 375 meter gelopen? Zaten er in 1976 bij het wereldrecord over 1 uur van Jos Hermes 65 minuten in een uur? Hou eens op met al die insinuaties en geef gewoon toe dat het nu allemaal minder is.

  • rudy de pauw

    Inderdaad Jan, de piste liegt niet.Toen ik 46 jaar geleden Puttemans op zijn eentje de 5000 zag afhaspelen,zijn haas Dreke De Hertoghe moest lossen na 2000m,was dat volgens mij toch op een 400m baan. 13m13 liep hij,moest de voormiddag nog werken bij de groendienst van de gemeente.Na al die jaren nog steeds 3e na Rouseau, en Monder Riski .Men moest 13m40 aankunnen of je haalde in de jaren 70 op maandag de krant niet in de cross.,en toen kwamen er gewoonlijk de eerste 10 in de gazet.Jan heeft gelijk de generatie geb. 45 46 47 was een zeer sterke lichting ook in Nederland,Op gevaar voor een oude zeur versleten te worden, deze tijden komen nooit meer terug.

  • Deze tijden komen alleen terug als ze het hardlopen weer aanpakken zoals toen en daar is bijna niemand voor te vinden. Je hoeft tegenwoordig geen 13.40 minuten over 5000 meter te lopen om in de media te komen. Meedoen aan trails, urban city runs, lulverhalen ophangen over onrealistische doelen gezien de recente resultaten, zeggen dat je profatleet wilt worden met een 10 km van 29.57 minuten, enz. is genoeg. Kunnen veel sportjournalisten ( oud clubgenoot René van Zee is de positieve uitzondering en hij wijst bijvoorbeeld regelmatig op het belang van de cross ) de huidige prestaties eigenlijk wel op waarde schatten? Rudy en ik hebben de hoogtijdagen van het Belgische en in mindere mate Nederlandse lange afstandslopen ( lees “Iconen van de lange afstand” geschreven door Ivan Sonck ) zelf meegemaakt en weten waarover we praten. Zo zijn er waarschijnlijk nog wel een paar, maar die laten zich helaas nooit of nauwelijks horen. Op die manier gaat natuurlijk bijna iedereen denken, dat de huidige aanpak de juiste is.

    • Vanaf de zijlijn de huidige atleten afzeiken is natuurlijk heel gemakkelijk Jan Roose. Als je alles zo goed weet, waarom ga je dan zelf geen atleten trainen. Laat ze kilometers maken zoals vroeger en deelnemen aan de crossen. Dan draag je echt wat bij aan de Nederlandse atletiek.

      • rudy de pauw

        jan probeert al jaren de cross in zeeland nieuw leven in te blazen en richt zelf veldlopen in die hij dan nog op de koop toe uit eigen zak betaalt.medailles en prijsjes op de koop toe.
        allemaal terug het veld in,minstens 15 crossen in de winter ,veel modder en wat sneeuw er boven op.je zal vleugels krijgen als je voetjes de tartan raken in de zomer.

  • Een taak als trainer ambieer ik op mijn leeftijd niet meer. Aan het organiseren van de door Rudy aangehaalde wedstrijdjes heb ik genoeg. Iedereen kan van mij verder ( gratis ) advies krijgen. Voor elk niveau, maar men moet wel een zekere ambitie hebben om zich te verbeteren. Mijn reacties op diverse sites i.v.m. het huidige hardlopen zijn voor diverse hardlopers aanleiding geweest om dit te doen. De daarbij behaalde resultaten zijn echter in de eerste plaats de verdienste van de atleet zelf. In overleg maak ik ook schema’s op maat. Wel streef ik er altijd naar dat hardlopers na verloop van tijd zelf hun schema’s kunnen maken en dan niet moeten schromen voor hen bruikbare onderdelen uit andere visies te gebruiken. Het maken van overdreven veel kilometers zal je in mijn adviezen en schema’s niet vinden. Wel het lopen van relatief veel wedstrijden ( cross, baan en weg ), waarvan een deel als middel om een hoger doel te bereiken. Te veel om hier allemaal uit te leggen, maar als er echt belangstelling is weet je me vast te vinden.

    • @Jan Roose

      Toevallig sprak ik afgelopen weekend met de coach van David Rudisha(Brother O’colm) en we zagen ook trainingen van zijn jonge atleten op school(17jaar) (geen heuveltrainingen,geen interval,…)Hij sprak ook over weinig wedstrijden lopen. Hoeveel wedstrijden loopt iemand als RUdisha per jaar? Of Kipchoge? lopen ze crossen?Het is niet omdat iedereen vroeger crossen liep dat het daarom beter is. RUdisha liep 1.40 op 800 zonder crossen, Kipchoge een marathon in 2.03 zonder crossen. Zo zijn er nog vele voorbeelden.

  • Het hoe en waarom er nog maar weinig Hollandse, Westerse, blanke atleten zijn die alles opzij zetten, en zich met al hun tijd en energie wijden aan het hardlopen. Daar heb ik al vaker over Ik denk en las al vaak over meerdere (oor)zaken. Zonder compleet te willen zijn: 1. Keuzes, keuzes naast alle traditionele sporten zijn er nu 10-tallen andere (extreme) sporten en hobby’s, van salsadansen tot 2 duikreizen per jaar maken. Voor elke portemonnee is er een sport te kiezen. En vele mensen doen een paar dingen naast elkaar maar dan niet fanatiek. 2. Leefstijl, vroeger fietsten en liepen ook in Nederland miljoenen kinderen naar school. Ik zie voor elke middelbare school nu een lange rij met scooters. Er zijn veel kinderen die 1,2 of meer dagen pw naar school worden gebracht. 3. Populariteit samen met 1. keuzes, baanatletiek op hoog niveau wordt vanaf de tienerleeftijd door steeds minder kinderen op hoog niveau beoefend. 4. Gewicht, iedereen die ouder is dan een jaar of 35-40 en in het fotoalbum klasfoto’s heeft van zijn lagere school tijd ziet eigenlijk alleen maar slanke kinderen. We eten veel te veel en bewegen te weinig. Afrikanen wegen op topniveau niet meer dan 50-55 kilo mannen en 40-45 kilo vrouwen. Welke Nederlandse man of vrouw komt aan dit gewicht in 2018? Bijna niemand. 5. Opofferingsgezindheid en volharding. Er zijn ook nu atleten die wel alles opzij zetten en zich volledig wijden aan lange afstandlopen, Dit op voorwaarde dat ze het talent hebben en maandenlang of semi(permanent) kunnen trainen in Afrika met goede groepen. In eigen land zijn die groepen er niet en wordt je als atleet teveel afgeleid door van alles. 6. Concurrentie. Werden de ranglijsten tot noem eens een jaar 1980 vnl. gevuld door atleten uit Westerse landen. Daarna is het hard gegaan en nu wordt elke afstand vanaf 1500 meter in principe beheerst en gewonnen door atleten uit Afrika.
    etc ……..

  • Het hoe en waarom er nog maar weinig Hollandse, Westerse, blanke atleten zijn die alles opzij zetten, en zich met al hun tijd en energie wijden aan het hardlopen. Ik las al vaak over meerdere (oor)zaken. Zonder compleet te willen zijn:

    1. Keuzes, keuzes naast alle traditionele sporten zijn er nu 10-tallen andere (extreme) sporten en hobby’s, van salsadansen tot 2 duikreizen per jaar maken. Voor elke portemonnee is er een sport te kiezen. En vele mensen doen een paar dingen naast elkaar maar dan niet fanatiek.

    2. Leefstijl, vroeger fietsten en liepen ook in Nederland miljoenen kinderen naar school. Ik zie voor elke middelbare school nu een lange rij met scooters. Er zijn veel kinderen die 1,2 of meer dagen pw naar school worden gebracht.

    3. Populariteit samen met 1. keuzes, baanatletiek op hoog niveau wordt vanaf de tienerleeftijd door steeds minder kinderen op hoog niveau beoefend.

    4. Gewicht, iedereen die ouder is dan een jaar of 35-40 en in het fotoalbum klasfoto’s heeft van zijn lagere school tijd ziet eigenlijk alleen maar slanke kinderen. We eten veel te veel en bewegen te weinig. Afrikanen wegen op topniveau niet meer dan 50-55 kilo mannen en 40-45 kilo vrouwen. Welke Nederlandse man of vrouw komt aan dit gewicht in 2018? Bijna niemand.

    5. Opofferingsgezindheid en volharding. Er zijn ook nu atleten die wel alles opzij zetten en zich volledig wijden aan lange afstandlopen, Dit op voorwaarde dat ze het talent hebben en maandenlang of semi(permanent) kunnen trainen in Afrika met goede groepen. In eigen land zijn die groepen er niet en wordt je als atleet teveel afgeleid door van alles.

    6. Concurrentie. Werden de ranglijsten tot noem eens een jaar 1980 vnl. gevuld door atleten uit Westerse landen. Daarna is het hard gegaan en nu wordt elke afstand vanaf 1500 meter in principe beheerst en zeer vaak gewonnen door atleten uit Afrika.
    etc ……..

  • @Jan Roose.

    Heel toevallig las ik vandaag een boek over Abebe Bikila waarin een aantal prominente atleten uit het verleden aan het woord kwamen. Er zeggen ook Nederlandse atleten van toen dat er in de jaren 80 veel aan dopinggebruik gedaan werd. Oei, Jan ROose, jij als recreant in die tijd zat natuurlijk niet aan de doping. Maar als de toppers van toen zelf al zeggen dat er dopinggebruik was. In Oost Duitsland was toen ook het mekka van dopinggebruik toch?