Yasmin Hillebrink werkt aan rentree na operatie aan vernauwde liesslagader: ‘Mijn rechterbeen bleef maar verzuren’

Heel snel maakte Yasmin Hilebrink carriere in de Nederlandse hardloopwereld. In 2015 deed ze voor het eerst mee aan de Nederlandse kampioenschappen. Een jaar later won ze al haar eerste Nederlandse titel tijdens de Nederlandse kampioenschappen indoor. Een ruwe parel die afgelopen jaar een tegenslag kreeg te verwerken. Een vernauwde liesslagader maakte dat haar been telkens verzuurde. Inmiddels is Yasmin hieraan geopereerd en heeft een stevige ingreep ondergaan. We stelden de 28-jarige atlete, die hard aan haar rentree werkt, enkele vragen.

Hoe ben je in aanraking gekomen met lopen?
Ik liep één keer per jaar hard en dat was op een thuiswedstrijd, de 4mijl van Groningen. Door twee fanatieke collega’s van mijn toenmalige werk, ben ik echt met hardlopen in aanraking gekomen; ik ging twee keer per week meetrainen en ik liep af en toe wedstrijdjes.

Was je direct al fanatiek?
Ja! Ik had meteen de smaak te pakken en merkte dat het me geen enkele moeite kostte om iedere training aanwezig te zijn. Weer of geen weer, ik was er. Toen ik in aanraking kwam met mijn huidige coach, Bas Harsema, ging er een wereld voor me open. Lopen is zoveel meer dan hard van A naar B lopen. Het heeft mijn hele leven veranderd, mooier gemaakt.

Je boekte flink progressie. Wat is je mooiste sportieve prestatie tot nu toe?
Oei, dat zijn er best wel veel. Als ik er zo op terugkijk ben ik trots op alle prestaties die we, mijn coach en ik, tot nu toe hebben neergezet. Al is dat niet altijd per se in tijden uit te drukken. Als ik dan toch een moet noemen, dan is dat mijn prestatie op de 10 kilometer CpC loop in Den Haag. Ik had die dagen ervoor hard getraind, dus ik was niet meer fris. Daarbij kwam dat deze wedstrijd ook nog eens vroeg op de dag plaatsvond en daar heb ik als niet-ochtendmens best wel moeite mee. Toen ik halverwege mijn doorkomst zag, gaf me dat zo een boost, dat ik uiteindelijk in een degelijke 34’er finishte Zo trots was ik toen. En een bevestiging dat lopen voor een heel groot deel ook mentaal is. Ik had gewonnen van mezelf.

Helaas kwam er een kink in de kabel. Wanneer merkte je dat er iets niet klopte?
Op het NK 5000 m 2016 ging het faliekant mis. Ik kon welgeteld één ronde mee en erna was het over. Strompelend liep ik door, achteraf op één been. Er is een foto waarop je kunt zien hoeveel pijn ik toen leed. Ik weet het aan een infectie die ik een paar weken daarvoor het opgelopen. Na een periode rust, begon ik weer te trainen, maar mijn rechterbeen bleef maar verzuren. Veel eerder dan het andere been en veel heftiger. Na een jaar zoeken en stad en land afgereisd te hebben om die ene specialist te vinden die me kon vertellen wat er nu toch aan de hand is, bleek het een vernauwde liesslagader te zijn.

Onlangs ben je geopereerd. Wat is er precies gedaan?
Mijn liesslagader is letterlijk in een nieuw jasje gestoken. Er is een ader uit mijn bovenbeen gehaald en deze is in mijn liesslagader gezet, als een soort hoes. Een stevige ingreep waarvan ik 9 weken moest herstellen.

Wat ben je toen gaan doen?
Geblesseerd zijn is natuurlijk naar en de nachtmerrie van iedere sporter, maar toch opent het ook weer nieuwe deuren. Je wordt geforceerd om na te denken over wat je, naast sporten, nog meer in het leven wilt doen. Omdat het natuurlijk onzeker was of ik ooit nog (op niveau) kon hardlopen, heb ik al eerder andere stappen genomen. Ik heb een carrière switch gemaakt en ben naar Amsterdam verhuisd. Nu ben ik werkzaam als trainer en personal trainer in opleiding bij Vondelgym.

Heb je lang getwijfeld of je je liet opereren?
De zwaarte en risico’s van deze operatie hebben me zeker doen twijfelen. Mijn naasten waren zeer sceptisch over de ingreep en mede door hen heb ik geprobeerd de blessure op een andere wijze te bestrijden. Ook heb ik echt mijn best gedaan om mijn focus te verleggen en te accepteren dat een toekomst in het lopen er niet meer inzit. Maar diep van binnen wist ik dat ik dit niet zou kunnen. Eens een loper, altijd een loper!

En nu? Wat mag je alweer doen?
De 9 weken zijn voorbij. Wat een feest! Ik ben zowaar weer begonnen met trainen. De specialisten hebben gezegd dat ik dan weer vrij ben om alles te doen, dus dat doen we dan ook. Uiteraard rustig opbouwen. Nu veel fietsen en drie keer per week rennen. Mijn geduld wordt nog steeds op de proef gesteld, maar ook dat is onderdeel van de sport.

Heb je het lopen gemist?
Ja, enorm. Als ik door het Vondelpark fietste, betrapte ik mezelf af en toe op een jaloerse blik die ik naar de joggende voorbijgangers wierp. Je bent zo vrij als je rent. Er is geen ander gevoel dat ook maar in de buurt komt. Nu ik weer kan lopen, besef ik dat het niet vanzelfsprekend is en dit maakt dat ik er nog maar van geniet dan ik al deed.

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>