Bondscoach Grete Koens: ‘Sifan Hassan heeft tactisch niet gefaald’

Atletiekcoach Grete Koens vindt dat Sifan Hassan bij de WK atletiek op waarde is geklopt in de finale van de 1.500 meter. De atlete verkeerde in goede vorm, maar eindigde maandagavond teleurstellend als vijfde. “Ze probeerde aan het slot van de race de kastanjes uit het vuur te halen, maar daar was ze niet goed genoeg in. Je kan een mindere dag hebben”, zei Koens, die zich als bondscoach ontfermt over de Nederlandse middellangeafstandlopers. Lees hier verder

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Weia Reinboud

    Het was heel lastig. Bij een langzamere race waren Semenya en Simpson nog meer in het voordeel. Ze had denk de Rudishamethode moeten kiezen: als je voor me wilt eindigen zul je harder moeten lopen. Ook zonder haas en van kop af kan ze 3:56 of 3:55 lopen. Ze is dan zelf een superhaas, als er geen gaatje is gevallen. Maar er zijn er hooguit twee die dan niet afgevallen zouden zijn.

    • Diegenen die vooraan gaan lopen winnen bijna nooit. In dit veld was dat waarschijnlijk niet goed gegaan. Ze had zich bij de eerste vijf moeten voegen en op 300 meter moeten gaan, dan had ze veel meer kans gehad. Die sprint was te lang..

  • Tom Wouters

    De uitleg van bondscoach Grete Koens is wel erg simpel. Alsof zo’n finale een loterij is. Tactisch heeft Hassan het niet goed gedaan. In zo’n finale met zulke sterke sprinters als Semenya, Simpson en Kipyegon defensief (achteraan) lopen is niet zeer snugger. Ze had een goede kans gehad wereldkampioen te worden door de finale een keiharde wedstrijd te maken (inderdaad de Rudisha-methode). Dan was ze aan het eind waarschijnlijk alleen nog over geweest met Kipyegon. Nu koos ze ervoor om een krachtenvretende demarrage langs het hele veld te maken om te vroeg aan kop te komen. Als ze oplettend had gelopen (bij de eerste vijf) had ze kunnen afwachten tot pakweg 300 meter.

  • Tactisch niet gefaald ? Dat mag ze nog eens goed uitleggen. Met een 3:55 of 3:56 in de benen defensief achteraan lopen met veel sterke tegenstanders die ook een goed eindschot hebben EN vanaf 600m voor finish een (te) grote vetsnelling waar de anderen van profiteren. Ik vind dat tactisch enorm falen ! Ze had op slimme wijze tempo moeten bepalen. Desnoods aan kop want ze heeft aangetoon dat aan te kunnen. Ga weg op 3:58 en plaats de versnelling op 300m voor finish. Dicteer de wedstrijd, dat kan als je zo goed bent. Een plaats bij de eerste 3 zat er gewoon in. Verprutst met slechte tactiek en Grete kan dat echt niet recht praten.

  • Onbegrijpelijke uitspraak van onze bondscoach. Hassan is op papier de beste en snelste atleet. Zij heeft niet verloren door een mindere dag of een gebrek aan snelheid, maar enkel en alleen door een gebrek aan tactisch inzicht.

  • Ze is een geweldige atlete maar geen goede racer. Eigenlijk loopt ze nooit handig, voorronden waren ook prut, perse willen winnen, kost beide ronden ook energie. Als je als niet sprinter gokt op een langzame race, kun je problemen verwachten. Hogere snelheid geeft ook een langer veld met minder gedrang.

  • Paula Ivan, olympische finale 1988…. Favoriet en ondanks sterk veld gewoon 3.53 van kopaf aan knallen. Dat was de kansrijkste tactiek voor haar, dit was tactische misser. Bondscoach die er duidelijk ook geen bal vanaf weet.

  • Ellen van Langen had nota bene op de finaledag nog gesproken met Sifan en haar op het hart gedrukt dat het in deze finale belangrijk was een goede positie te kiezen! Waarom ze dan toch nog zo de fout ingaat is mij een raadsel. Waarschijnlijk heeft haar trainer het haar zo opgedragen en is hij het die tactisch helemaal misgekleund heeft.

    • de enigste waar ze naar toe moet luisteren is haar trainer, als Ellen van Langen de tactiek wil bepalen, moet ze maar trainer worden. Het is juist als er teveel kapiteins op het schip staan dat het voor de atleet mentaal ontzettend moeilijk wordt.

  • Heb met stijgende verbazing gekeken naar de veel te vroege eindspurt van Sifan. Kennelijk het gevolg van instructies, die ze misschien niet goed begreep. Mogelijk ook vanwege ‘taal’ problemen – Nederlands en Engels zijn niet haar sterkste kant.

  • Eddy Kiemel

    Achteraf roepen dat een tactiek niet goed is geweest, is het makkelijkste dat er is. Helaas moeten atleet en coach van te voren de tactiek bepalen… Ik ben het dan ook met Grete Koens eens dat ze tactisch niet heeft gefaald (ik ben het wel met Honere Hoedt -zie andere social media- eens dat de uitvoering net even iets anders had moeten zijn). Waarom klopte het tactisch wel? Er is waarschijnlijk een aantal uitgangspunten gehanteerd, waarvan de belangrijkste is: Goud of niks!
    Hiermee valt dus meteeen het vanaf de start de race hard maken af (dit is op een 1500mtr zelfmoord). Ze was dan waarschijnlijk wel 2e geworden, maar had zeker van Kipyegon verloren. Dan een korte sprint (300-400mtr). Hun analyse is waarschijnlijk dat ze dan ook niet hadden gewonnen. Daarbij komt dat ik vermoed dat ze hebben gedacht dat ze de betere 800mtr loopster was tov. Kipyegon dus een lange sprint… Dat ze hierbij vanuit achteren moet komen is mijnsinziens geen issue bij een tempo van 36sec per 200 (die energie heeft ze wel bespaard in de opening). Kortom in mijn ogen een logische tactiek, waarbij ze volgens mij tussen 1200 en 1400 te hard doortrok (opgejaagd door Kipyegon) waardoor ze stil viel op het eind. Voor mij de eindconclusie: goede tactische keuze, uitvoering had iets beter gekund, maar (het belangrijkste) Kipyegon was gewoon simpelweg te goed en rest is gegeven het belangrijkste uitgangspunt (winnen) niet relevant.

    • Hèhè, tenminste iemand met inzicht die begrijpt hoe zoiets besloten en uitgevoerd wordt. Vanachter een tv/computer is het makkelijk praten, maar als je zelf een 1500m loopt wil je na 400m al niets liever dan op de grond gaan liggen huilen. Zodoende is het tamelijk lastig het tempo hard te maken en hard te houden van kop af aan. Bovendien dient er bij een tactiek bepaling rekening gehouden te worden met de ‘persoonlijkheid’ van de atleet; als de coach de atleet een tactiek dicteert die de atleet niet leuk vind, niet bevalt of te eng vind om uit te voeren, is de kans op slagen gering Er moet altijd een compromis gemaakt worden met de theoretische beste tactiek en de tactiek waar de atleet zich het prettigst bij voelt. Voor Sifan was dit zodoende achterin zitten en af (proberen te) maken met een lange eindsprint. De sterke en zwakke punten in achtnemend van Hassan was dit mijns inzien een prima tactiek. De uitvoering was niet ideaal en resultaat niet gewenst, maar dat maakt de tactiek niet persee slecht. Maar goed, ik ben geen specialist op de 1500m en mijn tactisch tijdens kampioenschapraces is sinds twee jaar: ‘niet gaan liggen’.

      • Natuurlijk kul, de 1500 begint pas in de laatste ronde, de winnaars zijn altijd degenen die tot de streep hard kunnen blijven doorgaan. Stilvallen op 40m voor het einde is zelfmoord. De concurrentie lag meters achter met 100m te gaan, maar die hadden daar nog energie. Hassan was op dat punt al 99% verzuurd.
        Geen goede race, ze doet zichzelf veel te kort.

      • Dat acheraan gaan lopen moet ze eens afleren. Als je bij de besten hoort kun je gewoon voorin, bij de eerste vijf, gaan lopen. Ze moest van te ver komen en ze nam dan ook meteen de kop. Ze had ook even kunnen bijkomen na die inhaalrace (!)vanaf 700 meter voor het eind en dan 200 of 300 meter voor de finish kunnen gaan rammen. Dit was teveel voor haar en niet slim. Er is geen enkele reden om, als je zo goed bent, achteraan te gaan lopen. DE angst om te vallen is geklets, de atlete voor haar kan ook struikelen en dan ligt ze ook.

          • Die hoefden niet zoveel goed te maken als Sifan moest doen. Dat is het verschil. Een kind kon zien dat ze van veel te ver moest komen.

    • Tom Wouters

      Het uitgangspunt ‘goud of niks’ is wel wat naïef (of misschien wel een beetje arrogant) als je in een race zit met Kipyegon, Dibaba (die overigens niet in goede doen was, maar dat weet je van tevoren niet) en Muir. Zou Hassan werkelijk vinden dat zilver of brons niets waard is. Geloof ik niet. Voor mij blijft staan dat ze met een andere tactiek meer kansen had gehad om te winnen.

  • Ja het was te agressief! Daar door verras je wel semenya doe het sterkste was op de laatste 150m maar blaas je zelf op. Het had meer een opgebouwde versnelling moeten worden. In plaats van 28-30 30-28 het snelste stuk voor de laatste 100m bewaren maar altijd makkelijk praten achteraf. Want deze finale was zo sterk bezet en het was een geweldige race om te zien!