+ instructievideo's met oefeningen

Vergeten spieren: De bil [+ video]

DeBil_770

In de culinaire wereld wordt gesproken over de zogenaamde vergeten groenten. Het zijn groenten, zoals pastinaak en schorseneren, die vroeger vaak op tafel stonden en die langzaam maar zeker in de vergetelheid geraakt zijn. Die vergelijking drong zich op bij het nadenken over de bil. Als je hardlopers tegenwoordig hoort dan zijn het meestal de hamstring of de kuit waar ze over spreken, of beter gezegd, waar ze last van hebben. De bil kan met recht een vergeten spier genoemd worden, zeker als je bedenkt hoe belangrijk de bilspieren zijn voor de loopbeweging. Een goed ontwikkelde bil kan een hoop ellende voorkomen voor lopers, zo is de stellige overtuiging van Grete Koens, oud-topatlete en tegenwoordig actief als bondscoach bij de Atletiekunie. ‚De bil is een belangrijke motor. Je kunt er veel kracht uit halen dus ook veel snelheid. En als het gaat om blessures of het voorkomen van pijntjes dan is de bil eveneens cruciaal. Veel pijntjes zijn te herleiden tot de functie van de bilspier.’ Het wordt tijd om de bil eens uit de vergetelheid te halen en weer de aandacht te geven die deze belangrijke spier verdient.

‚Hoe belangrijk de bil is kun je het beste zien bij sprinters. Die hebben niet voor niets zulke grote en stevige billen. De billen vormen de motor waar het lichaam een groot deel van zijn kracht uit haalt,’ zo vertelt Koens. Er zitten verschillende spieren in de bil. De ene spier stuwt het been naar achteren, de andere draait het been naar buiten en de bil is tevens een belangrijke stabilisator van je lichaam.’

Naast het leveren van de kracht voor de voorstuwing heeft de bil dus ook nog een belangrijke functie als stabilisator. De bil levert een belangrijke bijdrage in het zo efficiënt mogelijk voortbewegen. ‚Met name de kleinere bilspier speelt daarbij een belangrijke rol, deze bepaalt in sterke mate de stand van de heup. Die heupstand bepaalt dan weer hoe de knie staat en dat heeft weer invloed op de stand van je enkel.’ Zelfs de voetplaatsing wordt volgens Koens in eerste instantie vanuit de bil aangestuurd. Zij pleit er voor om bij een aanpassing van de looptechniek altijd van boven naar beneden te werken. ‚Als je de voetplaatsing goed wilt hebben dan is het handig om van bovenaf naar beneden te werken. Ben je niet sterk genoeg dan krijg je zo’n zittend loopje. Dan zal je voetplaatsing veel meer voor je lichaamszwaartepunt zijn dan wanneer je wat sterker bent en wat hoger loop. Als je hoger loopt kun je je voet veel beter onder je lichaamszwaartepunt plaatsen en dat heeft veel minder remmende werking. Je kunt een loper die heel erg proneert, oftewel met de voet naar binnen zakt, gaan corrigeren met inlegzooltjes maar het is beter om eerst te gaan kijken in de keten. Je zoekt dan van boven naar beneden waar die disbalans in het afwikkelpatroon vandaan komt. Het zou dan wel eens heel goed kunnen dat dat vanuit een beperkte functie van de bilspier komt, dat iemand niet sterk genoeg is in de bilspieren en dat iemand daarom met de knie naar binnen klapt of met de voet naar binnen zakt.’ Lees verder in Losse Veter Magazine 6

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>