Atleet Roy Hoornweg: ‘Geitenwollen sokken draagt ik niet, maar eten moet zo vers mogelijk zijn’


foto: Losse Veter

13.31 op de 5000 meter, 28.58 op de tien en 1.05.20 op de halve marathon. Geen misselijke tijden. Toch is de 27-jarige goedlachse Roy Hoornweg nog een grote onbekende. Want hoewel Roy geenszins verlegen is, laat hij liever zijn benen spreken.

Vraag atleten waarvoor je ze ’s nachts wakker mag maken en je hoort de meest exotische, calorierijke snacks of maaltijden. Roy mag je wakker maken voor iets heel anders: een appel. Of eigenlijk gaat hij liever ’s nachts met je op pad om er een te plukken. Drie dagen per week werkt Hoornweg namelijk op het groenten- en fruitbedrijf van zijn schoonouders. Als hij zomers tijdens de oogst op het veld werkt, plukt hij regelmatig een appel om direct op te eten. ‘Een appel direct van de boom is ongekend lekker. Die zijn zo sappig en smaakvol. Zelfs een kort verblijf in de koelcel verandert de smaak al. Ligt zo’n appel een paar weken later in de winkel dan is er niet veel overgebleven van die pure smaak.’ Roy een natuurfreak? Nee, geitenwollen sokken draagt hij niet. Maar eten moet voor hem het liefst zo vers mogelijk zijn. En biologisch. Vis komt van de visboer, vlees van de vleesboer en groenten en fruit natuurlijk van het familiebedrijf.

Dat Roy met weinig tevreden is, kwam hem goed van pas toen hij vorig jaar vijf weken in Uganda verbleef. Net voor de Zevenheuvelenloop kwam hij terug van het Afrikaanse avontuur. Een wedstrijd waar hij prompt als 2e Nederlander finishte. In Uganda bestonden de maaltijden vooral uit bonen, verse volvette melk en matoke, een puree gemaakt van gekookte onrijpe bananen. ‘Niet echt lekker’, volgens Roy. ‘Met een beetje zout was het goed te doen. Liever at ik posho, een plakkerige pap van mais met een beetje kip. Of, als ik het lief vroeg, werden er speciaal voor mij pannenkoeken gebakken. Ik probeer graag alles en vind niet snel iets niets lekker. Maar één keer kwam me dat duur te staan. Ik kreeg een drankje gemaakt van kruiden met honing, melk en alcohol. Het zou zogenaamd volledig biologisch en gezond voor me zijn. Ziek dat ik ervan ben geweest… Vlees at ik vrijwel niet in Uganda. Dat hing daar vanaf ’s ochtends in de zon. Ik wilde wel gezond blijven.’ Dat minderen met vlees was wel even wennen. Maar nu weet ik niet anders. Sinds ik weer thuis ben, eten mijn vrouw en ik een stuk minder vlees. Ik voel me daar beter bij.’

Hoewel Roy ‘elke dag gemiddeld een halve marathon’ loopt, is het niet alleen zijn vleesinname die hij beperkt. ‘Ik bereid me voor op het lopen van lange afstanden. Daarvoor is een goede vetverbranding heel belangrijk. Mijn trainer en ik zijn van mening dat ik daarom niet te veel moet eten. Hoe meer je eet, hoe hoger je verbranding. ’s Ochtends yoghurt met muesli en noten, tussendoor een plak ontbijtkoek, 2 boterhammen en een krentenbol als lunch, fruit tussendoor en ’s avonds duik ik in de keuken in voor iets met veel groenten en een stukje kip en rijst. En veel water drinken. Wij filteren ons water met een speciale filter die direct op de kraan is aangesloten. Dat water is nog zuiverder dan water dat je koopt uit een fles. We hebben nooit meer last van kalkaanslag of thee-aanslag. Ik voel dat het goed voor me is.
Of ik iets zou willen verbeteren aan mijn voeding? Misschien wat meer regelmaat. Want dat koken schiet er toch nogal eens bij in. Dan halen we pizza. Daar zit tenminste nog iets van groenten op (grijnst).’

64 kilogram (bij 1.87 m) schoon aan de haak. En twee kilo lichter in het wedstrijdseizoen. ‘In het wedstrijdseizoen let ik wat meer op. Dan laat ik mijn ontbijtkoek en krentenbollen staan en kies ik vaker voor eiwit zoals crackers met zalm. Na een wedstrijd eet ik wel wat lekkers. In december waren de kruidnoten favoriet. Daar kan ik niet mee stoppen. Maar dat is beter toch: dan is die zak tenminste leeg.’
Dan schiet Roy nog iets te binnen: ‘Die verse appel van de boom vind ik dus heerlijk. Maar als je me dan toch wakker moet maken: een frikandel speciaal van de frituur in Drenthe. We hebben daar een stacaravan. Het is traditie dat we aan het eind van de vakantie daar een frikandel gaan halen. Twee, misschien drie keer per jaar. Hooguit. Maar dan eet ik er wel meteen een paar. Niet normaal, zo lekker.’

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>