Triatlonicoon Gregor Stam: Waarom Maurits Hendriks niet in de schaduw van Inge Dekker mag staan?

Elk jaar worden een aantal nieuwe woorden toegevoegd aan de Dikke Van Dale. Een woord dat grote kans maakt dit jaar is de losersvlucht. Het woord is symbool komen te staan voor het prestatiegerichte beleid van Maurits Hendriks, Chef de Mission van de Nederlandse olympische ploeg. Het idee om sporters die geen medaille hebben gewonnen vroegtijdig terug te sturen druist, zoals Hendriks zelf toegeeft, in tegen de olympische gedachte. Die losersvlucht heeft veel kwaad bloed gezet. Triatlonicoon Gregor Stam verwoordde zijn ongenoegen middels een aantal pittige columns op Facebook, die inmiddels honderden keren gedeeld worden. Hieronder zijn achtste column.

Maurits_Hendriks_770_GuidovanNispen
foto: Guido van Nispen

Graag begin ik met mijn vriend Maurits Hendriks, een man gekenmerkt door een obsessie en een verliefdheid op zijn eigen persoonlijkheid. Er is al veel geschreven over deze man, soms zelfs in bescherming genomen, en toch ga ik uitleggen waarom deze MH niet geschikt is voor de functie van Chef De Mission en ieder stukje menselijk gevoel is kwijtgeraakt. En dan beperk ik mij alleen nog maar tot Inge Dekker, maar het had net zo goed iedere andere sporter kunnen zijn. Het mooie zou zijn als je onderstaande met je ogen dicht leest en je eigen film erbij maakt.

Inge Dekker heeft deelgenomen aan de Olympische Spelen van 2004 in Athene, 2008 in Peking, 2012 in Londen en 2016 in Rio. Ik laat alle Europese en wereldkampioenschappen waaraan ze heeft deelgenomen buiten beschouwing. Haar (olympische, wereld- en Europese) medaille’s passen niet eens in de te grote en dure auto van MH. We hebben haar gezien, hoe ze tegen haar tranen vocht direct na haar races en toch meteen de pers te woord stond. Grote bewondering hoe ze alles toch onder woorden bracht. Het getuigt van een groot sportvrouw.

Dan mijn vriend Maurtis Hendriks, hij stuurt Yuri van Gelder naar huis. Mijn Maurits stuurt een lullig en nietszeggend persbericht de wereld in. Te laf om de pers te woord te staan. Ziehier al een groot verschil met Inge Dekker. Inge loopt niet weg voor haar verantwoordelijkheid, direct hijgend en tegen haar tranen vechtend uitleggen waarom het niet is gegaan zoals zij graag had gewild. Ook dat is topsport. Mijn nietszeggende vriend laat zijn directeur van het NOC het woord voor de camera doen. Die vriend van van mijn vriend MH verschuilt zich achter de uitspraak van het kort geding van de rechter. Hoe laf kun je zijn, je verschuilen achter de gerechtelijke uitspraak.

Maar dan komt het waar heel Nederland -terecht- overgevallen is. Het naar huis sturen van onze zogenaamde mislukte sporters tijdens deze Spelen. Ik zeg er wel bij dat er ook een paar sporters zelf naar huis wilden. Terug naar Inge, een G E W E L D I G E sportvrouw, een sportvrouw die zich terugvocht in de zwemploeg nadat begin dit jaar kanker werd geconstateerd, niet opgaf en koste wat het kost toch de Spelen in Rio wilde halen. Een heel groot voorbeeld voor sporters, voor de jeugd en voor alle mensen die kanker hebben. Haar boodschap: geef nooit op, er is een kans op een tweede leven. Grijp die kans.

Diezelfde Inge (sluit je ogen weer even en denk aan het bovenstaande) moet naar huis. Ja, MOET naar huis. Inge stelt zich nederig op, bedelt bijna op haar blote knieën of ze alsjeblieft mag blijven. Ze biedt aan om het olympisch dorp te verlaten en op eigen kosten naar een hotel te gaan. Ze wil heel graag haar 31e verjaardag op 18 augustus samen met haar partner vieren. Mijn op zichzelf verliefde vriend Maurits Hendriks is verwoestend hard. Geen enkele spier op zijn te dikke kop vertrekt, zijn ogen knipperen geen enkele keer. Hij is uitermate trots op zijn kwaliteit hoe je met zulke grote sportmensen moet omgaan. Te laf om voor de camera te verschijnen om uitleg te geven, maar een groot genoeg ego om met onze koning en zijn gezin op de foto te verschijnen. Wat bezielt deze MH om, na alles wat Inge dit jaar heeft meegemaakt, haar voortijdig naar huis te sturen. Inge krijgt niet haar moment om emotioneel afscheid te nemen van haar Rio. Mijn nietszeggende vriend, want dat is hij inmiddels wel geworden, heeft totaal geen besef hoeveel schade hij Inge emotioneel toebrengt. Het haar gewoon misgunnen om zich vervolgnes te verschuilen achter zijn zelfgemaakte regels.

Inge merkt dat de laffe MH onwrikbaar is en pakt haar koffers en wordt, samen met de andere sporters die in zijn ogen niets gewonnen hebben, afgevoerd in busjes zonder airco op weg naar het vliegveld. Bijna is ze door de douane wanneer ze haar naam hoort roepen: Inge, Inge. Het is een loopjongen van MH, ook bang om zijn baantje te verliezen. Hj geeft Inge een verfrommeld papiertje met de boodschap dit te lezen als het vliegtuig is opgestegen. De partner van Inge blijft ondertussen achter omdat hij niet met dezelfde vlucht terug kon. Inge op weg naar Nederland, wetende dat ze haar 31e verjaardag zonder haar vriend zal gaan vieren. Onderweg op 10 kilometer hoogte komt ze Minster Schippers tegen die op weg is naar Rio om ‘onze’ sporters aan te moedigen. Ja, ik hoor u denken, Inge en alle anderen terug naar Nederland omdat ze de andere sporters in de weg lopen en Schippers op weg naar Rio waar geen enkele sporter op zit te wachten. Vraag mij af of ze wel de namen weet van de sporters die nog in Rio zijn. Via de de boordtelefoon van het vliegtuig van Schippers legt Schippers contact met Inge. ‘Hoi Inge, kreeg net een appje van MH. Of je niet vergeet het briefje te lezen wat je nog net voor je het vliegtuig opgeschopt werd in je handen geduwd kreeg.’ O ja, denkt Inge, bijna vergeten.

Inge opent het verfrommelde briefje. ‘Beste Inge ik sta er nog steeds voor de volle 100% achter dat ik je naar huis heb gestuurd. Ik heb zelf de regels gemaakt en vind dat ik die ook moet naleven. Maar ik help je tevens herinneren aan het contract dat je hebt getekend. Daarin staat dat ik je op dinsdag 23 augustus verplicht bent te komen naar de RAI (natuurlijk wel op eigen kosten) wanneer we gehuldigd worden rond de klok van 14 uur. Ik zou het erg leuk vinden als je al naar Schiphol komt als we landen. Ik zit voorin in de bus. Als jij nu naast de bus rent met een spandoek ‘Welkom Thuis TEAM.NL’, dat geeft mij wel een heel goed gevoel. Het is maar een klein stukje van Schiphol naar de RAI. Groetjes Maurits Hendriks, je weet wel dé Maurtis Hendriks.’

Natuurlijk steek ik de draak met bovenstaande. Het is natuurlijk niet echt leuk om alleen met de medaillewinnaars bij de RAI te komen. MH is liever de baas van alle sporters dan alleen van de medaillewinnaars. Voor u die nog niet weet wie MH is. Hij zal als eerste het vliegtuig uistappen en als eerste de bus uitstappen en als eerste het podium bij de RAI bestormen om zich door Humberto Tan tot Ridder te laten slaan. Niet te missen dus. O ja hij wil graag toegezongen worden: Mauuuurtis Hendrksss, Mauuuuuurits Hendrikssss ( refrein klinkt net zo).

Terug naar mijn eerste regel waarmee ik begon. Waarom Maurits Hendriks niet in de schaduw van Inge Dekker mag staan. Inge Dekker, dé Inge Dekker en alle anderen zijn verplicht contractueel naar de RAI te komen. Inge Dekker en alle andere sporters hoef je niet te verplichten. Inge heeft zoveel moraal, respect en liefde voor de andere sporters dat ze uit haar zelf gewoon graag komt. Inge zet haar frustratie, verdriet en boosheid over mijn Maurits Hendriks aan de kant. Iets wat mij nog niet lukt.
Wat ik wel hoop is dat ze een geweldige onthaal krijgt bij de RAI, net zoals alle anderen met of zonder medaille. Voor Maurits Hendriks kan het podium niet groot genoeg zijn. Inge heeft maar een paar centimeter nodig om in mijn ogen haar grote persoonlijkheid te laten zien. Afgeserveerd, afgedroogd, vernederd en gekleineerd door Maurits Hendriks’ zijn grote ego, en er gewoon zijn bij de RAI. U voelt ‘m al aankomen, alleen door dit laatste kan en mag Maurits Hendriks niet in de schaduw van Inge Dekker staan.

Maurtis Hendriks, er is geen enkele, maar dan ook geen enkele legitieme reden te verzinnen om zo’n grote sportvrouw, held en persoonlijkheid naar huis te sturen. En voor jou, Maurits Hendriks, jij verdient dit platform niet, maar een roemloos einde. Eigenlijk wil ik je naam niet meer horen, noemen of schrijven. Maar ik ken mijzelf, dat gaat niet lukken. Inge Dekker en alle andere sporters, bedankt voor jullie tomeloze inzet en inspiratie door eruit te halen wat er inzit. Dat staat los van medailles winnen. Boven jezelf uitstijgen, dat is wat jullie ons hebben laten zien en waar het in het leven om gaat, zelfs als je een tweede kans krijgt.

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Iedere opportunist valt op dit moment over Maurits Hendriks heen want het is natuurlijk ook een heel gemakkelijk doelwit. Je hebt als columnist altijd gelijk want 95% van de bevolking staat altijd achter de sporter en nooit achter de “bobo”. Ik heb hier al een tijd geleden aangegeven dat die “losers”vlucht (een naam die hij trouwens nooit gebruikt heeft!) op zich te billijken valt. Het is geen schoolreisje en niet iedereen is gelijk. Niet in de maatschappij en zeker niet in de sportwereld! Dat zag je vandaag ook weer in de ridderzaal waar alleen de gouden medaillewinnaars een lintje kregen en de rest (waaronder winnaars in échte mondiale sporten) niet.

    Ik heb er echter bij vermeld dat eerdere medaillewinnaars die hun verdiensten in het verleden al bewezen hebben ook op die vlucht zetten een beschamende aktie is.
    Zo ga je niet met oud kampioenen om!
    Verder zou niemand verplicht moeten worden. Als sporters er nog een supportersvakantie achteraan willen plakken met een zelfgeboekt hotelletje in Rio is dat hun goed recht. Het zijn geen kinderen!

    Al met al lijkt Hendriks me een te strenge oppasleider die is doorgeschoten in zijn drang naar controle en perfectie en de “mens” achter de sporter een beetje uit het oog is verloren.
    Maar hem helemaal de grond in boren is wel heel gemakkelijk en opportunistisch.

  • Ik heb me afgevraagd of Yuri gate niet anders opgelost haf kunnen worden. Bv tot de finale op eigen kosten in zn eentje in een hotel en dan terug naar holland. Maar een dergelijke oplossing komt ook gewoon breed in de media. Nu lijkt het allemaal op sporter pesten en schoolmeester spelen. Het Heineken zuiphuis doet vrolijk mee want dronken worden is goed en past bij de feestvreugde en olympische spirit

  • paul wernert

    Het blijkt toch maar weer gekker te kunnen.
    De Amerikaanse voetbalbond heeft keepster Hope Solo voor 6 maanden geschorst omdat zij de Zweedse voetbalploeg “lafaards” heeft genoemd vanwege de (zeer) verdedigende manier van spelen.
    De VS verloor vervolgens van Zweden bij het nemen van de penalty’s.

  • Michel

    Het criterium had moeten zijn of ie anderen met een hoop dronkenmanslawaai heeft lastig gevallen bij thuiskomst. Heeft ie zoiets asociaals gedaan dan is wegsturen terecht wat mij betreft. Daar is echter niks concreets over naar buitengekomen in nu bijna 2 weken na het incident. Dan krijg ik zo langzamerhand het vermoeden dat er ook helemaal niks is in die richting. En dan is het zoals jij zegt sporter pesten.
    I.t.t. die “losers’vlucht is dat Hendriks wél vol aan te rekenen.

  • Geert, je kan het volledige vonnis van het kort geding dat van Gelder meende te moeten voeren gewoon inkijken. Ik denk trouwens dat het kort geding eerder een ingeving was van die glade advocaat, die weer weer gemakkelijk wat geld en mediaandacht heeft weten te scoren. http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBGEL:2016:4504
    Als je de inhoud van dit stuk leest i.c.m. de wetenschap dat van Gelder al verschillende malen over de schreef is gegaan, dan kan je enkel besluiten dat het geen “atleetje pesten” is geweest.

  • Christophe;

    Ik heb het snel even doorgelezen en zie nergens ook maar iets van verstoren van de orde of nachtrust van andere sporters bij thuiskomst. Hij komt in het verslag over als een persoon die onaangepast is en niet matched met zijn trainers en andere teamgenoten maar heeft ie ze ook direct benadeeld? Mij blijkt het nergens uit. Er was die week erop geen landenwedstrijd maar het ging om individuele toestelfinales dus waar maken ze zich dan druk om?
    Die teamgenoten moeten beseffen dat iedereen anders is en zich anders lichamelijk en geestelijk ontlaadt en daarna weer oplaadt tussen de wedstrijden
    De een legt een kaartje met bekenden, de ander luistert klassieke muziek en een derde zet het ‘m op een zuipen of neukt alles wat los en vast zit.
    Iedereen is anders. Maurits Hendriks moet zoiets aanvoelen.

    Zijn doel waarvoor ie zijn hele sportieve leven gewerkt heeft wordt hem ontnomen. Deels door niet handig optreden van hemzelf maar gaat het NOC NSF hier vrijuit door hem in een eenvormige mal te willen duwen?
    Een uitbrander en een boete had volstaan m.i.

  • Bijna alle kritiek op Hendriks vind ik terecht, maar bij Van Gelder hadden ze 100% gelijk. Zijn absentie bewees dat hij een ongeleid projectiel was. Stel je voor dat ze het onder de mat hadden geschoven en er dan tijdens de wedstrijd was gebleken dat hij cocaïne had gebruikt. Het land had op zijn kop gestaan en ook de begeleiding verweten dat ze niet goed hadden opgelijk

  • Tom;

    Stel je voor, als……..heeft hij cocaïne gebruikt?
    Moet je iemand preventief op het vliegtuig zetten omdat ie heel, heel misschien een snuif genomen heeft?
    Als Yuri werkelijk gesnoven had was ie heel stil gebleven en zeker niet naar de rechter gestapt waar ze hem vervolgens bij de knieën hadden afgezaagd als dit het geval was geweest.

    Hoe zou Hendriks trouwens verantwoordelijk kunnen worden gehouden ALS Yuri zoiets gedaan had?
    Je kunt toch geen honderden controleurs 24/7 bij honderden sporters van team nl neerzetten?

  • Het was vooral zoeken. De regels die zijn ondertekend zijn vaag, Overlast was er niet, men wilde alleen schriftelijk reageren. En omdat hij niet in een keurslijf pastte is hij weggestuurd.

    De rechtzaak ging om de gevolgde procedure, niet eens om de inhoud, behalve die zogenaamde gemiste training, die werd hem fataal. Dat is vreemd, het is een individuele sporter, al traint hij 1 keer per week, als hij daarmee de finale van de OS haalt, dan moet hij dat toch zelf weten.

    Is het wenselijk gedrag voor een topsporter? Nee, dat niet, maar dat vind ik een rare trainerswissel voorafgaand aan de spelen ook niet. Heemskerk zwemde geen deuk in een pakje boter, terwijl ze er voor aansluiting vond bij de wereldtop. Toch mocht ze de medaille op de 4×100 meter verspelen, terwijl Yuri de kans niet kreeg.

    Het is ook gewoon een domme beslissing van Yuri zelf geweest. Drink 2 flessen wijn op je kamer en rook een pakje sigaretten op je balkon en er is niets aan de hand. Maar met die achterlijke losersvlucht in gedachte is het ook wel logisch dat iemand toch ook de Spelen daadwerkelijk wil meemaken en even rond wil kijken. Als je vierde wordt moet je immers toch meteen naar huis.

    Maar correct of niet correct, de impact die het heeft gehad was groot, het ging niet meer over sporters, het ging alleen maar om het wegsturen van Yuri, dat is sowieso geen wenselijk effect. Ik denk dat ze er beter aan hadden gedaan om even goed alle wenselijke regels nog eens voor te leggen aan Yuri en deze te laten ondertekenen als laatste waarschuwing en het binnenskamers hadden moeten houden. Geen ophef, geen gezeik, geen discussie en na de Spelen hoef je elkaar nooit meer te zien.

  • Olympiërs zijn niet op dat niveau gekomen omdat ze niet weten wat voor hen persoonlijk goed werkt. Om om te gaan met de onmetelijke druk, bijvoorbeeld.
    Een training missen, als je al zover bent gekomen…vorm ben je niet zomaar kwijt, en Yuri had zo toch prima bijgeslapen om dan een volgende (solo?) training weer helemaal scherp te zijn.
    Hij mag dat een enfant terrible zijn, hij weet toch zijn niveau te halen, en van buitenaf gezien vooral ondanks, niet dankzij de bemoeienissen van zijn bond/IOC?

    Het lijkt erop of zijn bond een voorbeeld wilde stellen, en zo voor de komende generaties turners de lijntjes strak in handen te hebben, op meerdere vlakken. De macht wordt onderstreept, de sporters zijn er bij gratis van de bond en IOC.

    De ene bond (of land) laat een goudhaantje/hennetje met alles wegkomen, ten koste van de sport. De andere ziet een kans door het negatieve uit te vergroten er zelf sterker uit te komen.

    Geen punten voor Van Gelder, maar ik heb weinig twijfel dat hij gewoon had kunnen presteren, En overlast? Tja, de bobo’s zullen zich wel gedisrespecteerd hebben gevoeld.

    Soms worden mensen een stuk slechter behandeld dan huisdieren.