Liesblessures: Oorzaak en behandeling

De term ‘liesblessure’ is een verzamelnaam voor pijnklachten in de liesstreek. De oorzaak van die klachten wordt door deskundigen verschillend beoordeeld en ook de behandeling is niet eenduidig. Sportarts Han Inklaar en osteopaat Dick van de Stappen geven hun uiteenlopende visie.

05-07-2014 Memorial Leon Buyle Oordegem Belgie Atletiek foto: Kees Nouws

“Bij pijn in de liesstreek wordt vaak gedacht aan een blessure van de aanvoerende beenspieren (adductoren), maar die pijn kan naar veel meer oorzaken verwijzen.” Han Inklaar is voormalig sportarts van de afdeling Sportgeneeskunde van het Sportmedisch Centrum van de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (KNVB) spreekt daarom liever niet over dé liesblessure. Inklaar benadrukt de complexiteit van de liesblessure. “Pas als je weet welke spieren en/of pezen bij de blessure betrokken zijn of dat er wellicht een anatomisch probleem is, kun je gericht gaan behandelen. Goed doorvragen en een uitvoerig lichamelijk onderzoek brengen de sportarts of fysiotherapeut dichter bij de oorzaak van de klachten.”

De spieren die direct betrokken zijn bij de liesblessure blijken in de meeste gevallen de spieren die het been van buiten naar binnen bewegen. Deze aangedane adductoren zijn zeer gespannen, vaak hard en voelen gezwollen aan. Masseren helpt niet, want de spanning blijft en komt snel terug. De pezen van deze spieren vinden hun oorsprong aan de onderzijde van het schaambeen (het os pubis ‘ramus inferior’). De pezen van de lange en de korte aanvoerende beenspieren zijn verantwoordelijk voor de ontsteking die bij een liesblessure nogal eens wordt aangetroffen. Met name bij duursporten waaronder hardlopen, explosieve sporten zoals volleybal of zaalsporten waarbij veel zijwaarts wordt bewogen of gedraaid, komt de liesblessure relatief vaak voor. Voetbal is de tak van sport waarin liesklachten tot de meest voorkomende blessures behoren.

Hoofdoorzaken
De oorzaak van liesblessures legt Inklaar niet bij een gebrekkige warming-up of het dragen van onvoldoende beschermende kleding: “Deze factoren zijn ondergeschikt. Er is een veel duidelijker verband te leggen met de hoge intensiteit waarmee gesport wordt. Liesblessures komen dan ook duidelijk meer voor bij de hogere speelniveaus dan bij de lagere.” In grote lijnen zijn er volgens hem vier hoofdoorzaken van liesklachten aan te wijzen.
Chronische of acute overbelasting van de adductoren.

Bij een acute blessure is er vaak sprake van geweld van buitenaf: een verdraaiing of een botsing. Een chronische liesblessure ontstaat in de regel door het te snel opvoeren van de sportbelasting, eenzijdige bewegingen en een hoge intensiteit.

Bekkeninstabiliteit
Bij een relatieve bekkeninstabiliteit is er sprake van een beschadiging van het kapsel en dat geeft pijn bij het bewegen. Onderzoek leert dat de buikspieren en de bekkenbodemspieren onvoldoende ontwikkeld zijn. Een belangrijke rol in de bekkenstabiliteit speelt de iliopsoas (voorste heupspier). Deze ontspringt vanuit de lendenwervels en het bekken en hecht zich vast aan de binnenzijde van het bovenbeen, net onder het heupgewricht. De iliopsoas maakt het mogelijk de heu­pen te buigen, de romp te buigen of de romp uit liggende hou­ding op te richten. Als de belasting ver­an­dert door andere schoenen of een andere ondergrond kan dit leiden tot een musculaire disbalans met bijvoorbeeld een liesblessure tot gevolg. Het versterken van buik- en bekkenbodemspieren vindt Inklaar dan ook belangrijk om deze klachten te voorkomen.

Ketenproblematiek
In het geval van de zogenaamde ketenproblematiek zit de bewegingsbeperking in het heupgewricht. Deze beperking – een gevolg van anatomische slijtage – kan ontstaan door draaibewegingen van het heupgewricht. Hierdoor kan het sacro iliacaal gewricht (S.I.-gewricht, de verbinding tussen het heiligbeen en het bekken) in zijn functie gestoord worden. Dit kan leiden tot lage-rugklachten. De behandeling zal gericht zijn op het mobiliseren van het gewricht en functieherstel.
Ook de liesbreuk kan een oorzaak zijn van de liesblessure.

In dat geval kan een verstevigingsoperatie aan het lieskanaal uitkomst bieden. Inklaar wijst erop dat pijn in de lies ook kan ontstaan door een urineweginfectie, prostaatklachten of een zenuwinklemming. “Vanwege deze ruim uiteenlopende mogelijkheden is het zaak om in het eerste contact met de sporter goed door te vragen en een uitgebreid lichamelijk onderzoek te verrichten. Daarna kan de behandelroute worden uitgestippeld.”
Lees hier verder

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Goed stuk!

    Jaar te laat gevonden helaas. het valt niet mee goede info te vinden, en iedereen zegt ook iets anders.

    Mijn lies heeft me heel deze herfst, winter en lente aan de kant gehouden.
    Opgelopen in periode van snel oplopend trainingsvolume, en specifiek na oppakken van medicinebal oefeningen. Een maandag 3×10 een 7kg bal omhoog geworpen, dagen erna verergende spierpijn in de onderbuikspieren. Op de donderdag kon ik amper joggen, maar degenen warming-up maakte 400’jes op mijn gebruikelijke niveau alsnog mogelijk. De laaste afgerond met eindsprint, erna was het meteen hinkepoten.
    Elke volgende training kwam de pijn bij een lagere snelheid opzetten, voor een vlotte 5km race kon ik nieteens versnellingen doen. Tot zelfs duurloopjes simpelweg niet meer gingen.

    Na 7 maanden rust en bij en nieuw voedingspatroon (antioxidanten vooral) bleven de ergste klachten plots weg, ik heb trainingen weer opgepakt. Bij kruispasjes en hinken is het nog erg gevoelig.

    Ben zéér benieuwd hoe die verlengende oefeningen in elkaar steken. Iik ben een fan van verlenging, maar kreeg zelf dergelijke oefeningen niet bedacht.
    Zwakke onderbuikspieren, last van onderrug, weinig bekkenstabiliteit, zijn echter wel allemaal op mij van toepassing.

  • Ik denk dat de 2e visie tekstueel of qua boodschap veel beter aansluit met wat ik zelf ervaar. Leesbaarder, praktischer.
    Professionals die ik sprak begonnen meteen over buikwandcorrecties en andere operaties.
    Nu nog die specifieke verlengende oefeningen vinden. Heb denk ik al iets gevonden dat een dergelijke functie kan dienen.