In memoriam: Has van Cuijk

31-12-2013 Sylvestercross Soest Nederland Atletiek foto: kees Nouws :

Vandaag bereikte ons het trieste bericht dat Has van Cuijk (67) is overleden. Vorige week vrijdag heeft hij op vakantie in Winterberg opnieuw een hartinfarct gehad en is daaraan is hij vanmorgen overleden.

Er is een geweldige man en een bijzondere trainer heengegaan die decennia lang in allerlei functies bepalend was in de Nederlandse atletiek. Van Cuijk was jarenlang bondscoach langeafstand en cross en genoot bekendheid als de oprichter van het Seven Hills Running Team, tegenwoordig bekend als Team Zevenheuvelen.

Voor ons is zijn overlijden nog nauwelijks te bevatten, ook al was bekend dat hij al enkele jaren kampte met een mindere gezondheid. Een wedstrijd, of het nu een baan- of een wegwedstrijd gaat, is namelijk nauwelijks voor te stellen zonder de aanwezigheid van Van Cuijk en zijn fotocamera.

Als trainer heeft hij zijn sporen nagelaten. Zo had hij onder andere Tonnie Dirks en Marcel Versteeg die onder zijn hoede aan internationale toernooien hebben deelgenomen. Meer recentelijk stond hij aan de wieg van de successen van Susan Kuijken.

Tilburg Ten Miles NK 10 Kilometer Tilburg Nederland 4 september 2011 foto: Kees Nouws

Ook bij anderen in de atletiek komt het nieuws hard aan. Een van de mensen die hem al decennialang kent is college-trainer Carel van Nisselroy. Zij vervulden enige tijd samen de rol van bondscoach midden- en langeafstand en Van Nisselroy herinnert zich Van Cuijk als “een superfijne collega. Hij was joviaal, loyaal en stond altijd open voor nieuwe ideeën. En het allerbelangrijkste: hij was een supergewoon mens, wars van opschmuck. En hij kon prachtige verhalen vertellen.”

interview met Has van Cuijk nadat Susan Kuijken Europees crosskampioen onder 23 jaar werd in Brussel

Als trainer was Van Cuijk een man van de praktijk, volgens Van Nisselroy. “Het was een goede trainer. Hij was geen wetenschapper, maar wist dat te compenseren met een flinke dosis passie, humor en optimisme. Het was iemand die heel goed zijn beperkingen kende. Ik weet bijvoorbeeld nog heel goed hoe hij voor het eerst met Susan Kuijken naar Bad Dürrheim kwam, zij was toen pas een jaar of veertien. Hij heeft haar vanaf het begin heel goed opgevangen en naar een hoog niveau weten te brengen. Hij voelde ook heel goed aan dat hij haar op een bepaald moment los moest laten, zodat ze de volgende stap kon zetten.”

Wij wensen zijn vrouw Mieke en zijn kinderen heel veel sterkte toe.

Zaterdag 9 augustus is er om 14.00 uur een herdenkingsdienst in de Kruisherenkapel, Lieve Vrouwenplein 44 in Uden. Aansluitend zal Has van Cuijk in besloten kring gecremeerd worden.

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Herman Vrijhof

    Has, collega, fijne vent, een lege plek blijft achter. Niet meer langs de baan, niet meer bij de crossen….
    Sterkte voor iedereen die hem gaat missen.

  • haico Scharn

    Has, de herinneringen komen boven. Wat mij altijd bij is gebleven is dat wij samen op de brommer, midden in de winter van 1963 naar Tegelen gingen voor de “Snelle sprong cross”. Tijdens de heenreis stopten we midden in de Peel om even warm te lopen en oefeningen te doen. We waren verkleumd van de kou. De laatste jaren heb ik je alleen op Facebook gevolgd vanwege de mooie foto’s die je maakten. Ik heb niet zoveel met Facebook, maar jou foto;s dwongen mij ertoe om toch regelmatig te kijken. Een echte liefhebber van atletiek en fotograaf is heengegaan. Has ik zal je missen.

  • Ben Holscher

    Has, een man met passie voor de dingen die hem boeide, Of het nu ging over atletiek of het maken van de mooiste foto’s, ze konden rekenen op het oog voor detail. Soms ook omstreden omdat er altijd mensen waren die het beter wisten, maar heb ik altijd bewondering gehad voor hoe jij je eigen lijn vast hield. Een bijzonder mens is niet meer. Ik wens zijn vrouw en kinderen veel sterkte dit verlies te dragen en een plek te geven.

  • Betty Hofmeijer

    Has, 67 jaar, overleden, veel te jong natuurlijk. Ongeloof. Altijd in voor een praatje en uitwisseling van gedachten en ideeën. Eigenlijk de eerste die buiten de gebaande paden van onze verenigingscultuur zijn atletiekopvattingen vorm gaf. Heel veel sterkte voor zijn familie met zijn heengaan.

  • Rene Godlieb

    Altijd in voor een praatje, altijd vriendelijk, bereid om de helpende hand toe te steken. Prachtige foto’s. Toptrainer. Fantastisch mens.
    Ik zal je missen Has.

  • Peter Winkel

    Wat een schokkend nieuws. Has en ik (leeftijdsgenoten) hebben meerdere keren samengewerkt. Hij was ook bondscoach toen mijn dochter Bianca ‘in de plakken’ liep. Een eerlijke bevlogen en loyale collega en een voorbeeld voor velen.

  • In 1991 zijn we onder de naam RTS begonnen om talentvolle atleten samen te laten trainen. De speelse en motiverende aanpak werkte heel goed. Ook al ben ik niet meer op hoog niveau met hardlopen bezig het hardlopen blijft een onderdeel van mijn. We hielden de afgelopen jaren altijd nog contact.
    Je gaf vaker aan dat je bang was. Helaas heeft het lijf het gewonnen van je geest. Voor velen was je een bijzonder iemand. De atletiekwereld zal je missen.

  • Wat een held was die Has Van Cuijk. Een speciale collega, met zijn Seven Hills Running Team een voorbeeld voor (LoopTeam Ed Sligchers. later Loop Team Velocitas, daarna Achilles-LTV) hoe je als team MiLa atleten traint. En een man met oog voor landschappen en de natuur. Op 31 juli hadden we het nog over perenpikkende pimpelmezen, door Has toffe peren genoemd. De Nederlandse atletiek verliest een trainer met veel kennis en kunde. Veel sterkte voor de nabestaanden en de mensen die hem lief waren

  • Mechtild Rosier

    Has, we leerden je jaren geleden kennen als de trainer van zoon Teun(tje) bij SHRT. We hebben elkaar vaak gesproken, over hardlopen, over het team en de ontwikkelingen in de Nijmeegse topatletiek, en later vaker over ‘onze’ hartkwalen. Ik was altijd blij je weer te zien (mét knuffel) en spreken bij de 7Heuvelenloop en Marikenloop, toen Teun al niet meer kon hardlopen vanwege een hardnekkige blessure. De mooiste foto’s ooit van Teun gemaakt, waren van jouw hand! Maar ook zijn broers en zus legde je hardlopend vast in prachtige foto’s. Sterkte voor iedereen die Has ook gaat missen!

  • Ad van Hest

    HAS, vaarwel ! Vooral in de jaren dat je bondscoach was kwamen we je bijna elk weekend tegen tijdens een cross of baanwedstrijd. Uren hebben we gepraat tijdens trainingskampen in Portugal en in het ook bij jouw geliefde Font-Romeu. De atleet stond centraal, je hield niet van poespas, deelde graag je kennis met anderen en stond open voor de visie van een ander, MERCI ! Ad van Hest

  • Patrick Aris

    Diep geraakt ben ik door het toch plotselinge en veel te vroeg overlijden van Has. Wat een fijne en lieve man. En met heel veel passie voor de atletiek. We zullen je missen. Heel veel sterkte voor de ‘kuikentjes’ zoals Has de rest van z’n gezin wel eens pleegde te noemen.

  • Aart Bakker

    Bedroefd om het overlijden van een trainer / coach die altijd open was naar ‘ zijn’ atleten. En dat waren er veel, niet alleen van z’n eigen club. Has was altijd open voor een gesprek, uitwisselen van ideeën en ervaringen. Hij wist plezier in en enthousiasme voor de loopsport te combineren met zijn kennis en kunde. Ik ben hem dankbaar dat ik daar van heb mogen profiteren als atleet en trainer. Ik zal hem missen! Veel sterkte aan zijn familie en vrienden om dit verlies te dragen.

  • Guido Hartensveld

    Ongeveer 20 jaar geleden was het Has die me als “assistent bondscoach” meenam op trainingsstages en trainingsweekenden. Ik leerde daar direct de kneepjes van het vak: Belgisch bier drinken en vol passie uren praten over de sport en (vooral) over de atleten. Een paar jaar geleden nog samen met Has, Rob Veer, Carel van Nisselroy en Ed Sligchers een “danktank”-groepje marathoncoaches gevormd. We boekten een hotel, kozen een onderwerp en waren volkomen open en eerlijk naar elkaar. We konden ons ei bij mekaar kwijt. Wat daar besproken werd over onze atleten kwam niet op straat. Een andere spelregel die we hanteerden: niet langer dan 15min klagen en zeuren! Has had een paar voor coaches zeldzame eigenschappen: hij was eerlijk in wat hij niet wist, deelde zijn kwetsbare dilemma’s, toonde respect en enthousiasme voor zijn collega’s en vond dat een coach nooit de beperking van een atleet moest vormen. Als een vader die zijn kinderen ziet uitvliegen.
    Het was duidelijk dat Has al heel lang geleden zijn ambities had bijgesteld, maar wilde nog zeker van betekenis zijn voor zijn geesteskindje en zijn kindjes.
    De laatste periode een paar keer een meeting gehad om te praten over zijn nieuwe rol als trainingscoordinator in het 7 Hills Running Team. Over hoe te samenwerken op lokaal niveau. Op de baan waren onze ontmoetingen nog slechts vluchtig, maar steeds was er die big smile en die high five. “Hey Guud, hoe is ie? Succes vandaag weer he!” NIet dat zure, dat jaloerse, dat gefrustreerde, maar nog altijd dat blije, dat jeugdige, dat trotse. Blij nog een onderdeel te zijn van de atletieksport. Oprecht blij en trots dat Susan nu op haar plek bij topcoach Nic Bideau zit. Kritisch, maar altijd met positieve intenties. Dat jeugdige, dat scherpe, dat enthousiaste wat je alleen maar kunt uitstralen als je tot het allerlaatst hebt kunnen genieten van wat je zo lief was.

  • rob kwaijtaal

    Een trainer kan heel bepalend zijn in je jeugd. Has was voor mij die bepalende trainer ! Het is voor mij al weer 26 jaar geleden dat ik van zijn laatste training mocht genieten. Noodgedwongen moest ik door een blessure stoppen. Echter 7 jaar training door Has, die daaraan vooraf ging, had ik nooit willen missen. Wat was dat dan ? Je mocht “zijn”. Hij zette je in je kracht. Hij deed je geloven dat je de hele wereld aan kon ! …….Is dat niet schitterend om als kind mee te mogen maken ? Het heeft mij gevormd. Keuzes over studie en/of loopbaan daarna maak je met het zelfvertrouwen dat is opgebouwd in die, voor mij 7 belangrijke jaren. De laatste 26 jaar zagen wij elkaar nog regelmatig. Dat was fijn. Dat was lachen. Dat was interesse in elkaar. Has wat zal ik je missen ! “Longtall” Rob

  • Joost van den Ende

    Op de website van de Atletiekunie lees ik een typering door Gerard Nijboer waar ik het helemaal mee eens ben: “Has was een zeer bevlogen man die door zijn atleten op handen werd gedragen. Omdat deze atleten vaak junioren waren, vervulde hij tevens de rol van vaderfiguur voor hen.” Zijn nageslacht in de atletiek zal hem enorm missen.

  • Jos Smits

    Has wat een verlies voor Mieke en de kinderen. Eigenlijk wel raar om na een lange tijd niets over je gehoord te hebben dit dan over je te moeten horen. Jiji was voor mij in die tijd (zo’n 30 jaar geleden) niet alleen de trainer maar ook vooral een maat. Je stond altijd klaar om over de training te praten maar vooral ook over de ontwikkeling als mens. Of over sport, de natuur of de economie. Misschien vond jje dat nog wel belangrijker dan alleen het presteren op de baan of in het bos. Wat hadden we een leuk team in die tijd en wat hebben we hard getraind maar vooral ook veel gelachen. Jij was daarvan de motor. Als ik in de latere jaren aan atletiek dacht, kwam eigenlijk altijd meteen jij naar voren. Je gezin zal je missen. In mijn gedachte blijf je gewoon de trainer en mens Has..

  • Jack Wouters

    Has, bedankt voor alle fijne gesprekken onder het genot van een lekker biertje. Ik heb samen met je verschillende kampioenschappen mogen meebeleven en uiteindelijk de functie van bondscoach cross van je overgenomen. Bedankt voor al die leerzame momenten!
    Sterkte voor allen met dit verlies!