Een 100m loper ben je, een 10.000m loper word je

De Amerikaanse Alex Hutchinson wees ons weer eens op een interessante studie. In een recente speciale editie van het wetenschappelijke journal ‘Intelligence’ werd gekeken naar het belang van talent versus training met als conclusie: you can’t teach speed.

08-06-2014 FBK Games Hengelo Nederland Atletiek foto: Kees Nouws

Door: Miriam van Reijen

10.000 uur oefenen brengt je…
De 10.000 uren-regel stelt dat je minimaal 10.000 uur nodig hebt om in een bepaalde discipline te excelleren. Het idee is dat je slechts door constante herhaling en training je top kunt bereiken in niet alleen sport maar ook in activiteiten als schilderen of pianospelen. Deze theorie (die het DPM ~ deliberate practice model wordt genoemd) is onderdeel van het nature versus nurture debat waarbij gesteld wordt dat topprestaties ofwel aangeboren dan wel aangeleerd zijn. Hutchinson vat verschillende theorieën samen en komt tot de volgende bevindingen.

Weinig talent en niet trainbaar
In zijn woorden: Atleten bevinden zich op een continuüm van zowel trainbaarheid als talent. Zo zijn er atleten met een hoge trainbaarheid en een grote mate van talent, atleten met een hoge trainbaarheid en weinig talent, atleten met een lage trainbaarheid en veel talent en atleten met een lage trainbaarheid en weinig talent. Slechts de eerste categorie atleten is in staat tot topprestaties te komenKortom; op een 100m kom je er niet zonder talent. Hutchinson vergelijkt dit vervolgens met de ontwikkeling van lange afstandslopers en stelt: Op een 10 kilometer kom je er niet zonder trainbaarheid (en zonder talent).

trainbaarheid miriam van reijen

Het verschil zit er vooral in dat er bij een tien kilometer een grotere kans op verbetering mogelijk is zonder talent. Mensen met weinig talent maar wel een grote trainbaarheid kunnen uiteindelijk beter presteren dan mensen met veel talent maar een lage trainbaarheid. Echter, voor topprestaties zijn talent, trainbaarheid en training bij zowel de 10 kilometer als de 100 meter essentieel.

De carrière van 15 Olympiërs en de 20 snelste Amerikanen
De resultaten van de vergelijkingen tussen sprinters komen van een recente studie. Om te achterhalen hoe het carrièreverloop van wereld snelste sprinters is verlopen keken twee onderzoekers naar de carrière van 15 Olympische kampioenen en de 20 snelste Amerikanen in de geschiedenis (op doping betrapte atleten werden in de studie meegenomen). Hieruit bleek dat de sprinters na gemiddeld 3 jaar (de Olympiërs) en 7.5 jaar (de snelste Amerikanen) al het hoogste niveau hadden bereikt. 8 van de sprinters in de studie kwalificeerden zich als tiener al voor de Olympische Spelen. Sommige van de atleten (zie ook de tabel hieronder) werden ontdekt tijdens andere sporten zoals Bolt (cricket), Wilma Rudolph & Helen Stephens (basketball). Tien van de 15 sprinters hadden bovendien niet deelgenomen aan georganiseerde sport als kind.

Onderstaande tabel laat een mooi overzicht zien.
100m talentherkenning

In 7.5 jaar naar de top
Ook de 20 snelste Amerikanen laten een snelle ontwikkeling zien. Gemiddeld wisten de sprinters zich na hun 19e nog 3.3% te verbeteren, met uitschieters naar boven (Tyson Gay met een verbetering van 5.6% ~ 0.6s) en naar onderen Carl Lewin (1.4% ~ 0.14s). Gemiddeld hadden deze sprinters wel iets langer nodig om hun top te bereiken dan de Olympiërs: gemiddeld 7.5 jaar. Ze waren op het moment van hun beste prestatie gemiddeld 24.8 jaar. Onderstaande tabel laat een paar van de opvallende bevindingen zien.

talent herkenning miriam van reijen

Aan de hand van deze stellen de onderzoekers dat de 10.000 uren regel niet lijkt op te gaan voor sprinters. Ze concluderen dat: 1) Een sterke voorspeller, waarschijnlijk zelfs een vereiste, voor topsprintkwaliteiten, is uitzonderlijke snelheid voordat begonnen is met training 2) deze uitzonderlijke snelheid is ten minste gedeeltelijk specifiek voor sprinten en 3) de meeste topsprinters bereiken hun piek in minder dan 10 jaar hoewel ze daarna nog geringe progressie kunnen boeken.

Bron:
Lombardo et al MP. 2014. You can’t teach speed: sprinters falsify the deliberate practice model of expertise. PeerJ 2:e445

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Mooie studie, maar iets zegt me dat hier het laatste woord nog niet over is gesproken.

    Ten eerste: hoe meet je talent en trainbaarheid? Hoe zijn deze concepten geoperationaliseerd?

    Vervolgens is er legio aan te merken op de manier waarop dit onderzoek uiteindelijk is uitgevoerd (kijken naar prestaties van toppers uit het verleden etc.) Ik heb het onderzoekrapport niet gelezen, maar ik ben wel erg geïnteresseerd in de precieze onderzoeksopzet want zoals het in dit stukje is samengevat riekt het mi erg naar bad science.

    Maar er is nog iets aan de hand met dit stuk, en met deze conclusie en dat is dit: de onderzoekers vergelijken twee loopnummer met elkaar, en trekken op basis daarvan de conclusie dat snelheid (als abstract concept) is aangeboren.
    Ik vraag me af of de onderzoekers recht doen aan het feit dat sprinten en duurafstanden twee totaal verschillende takken van sport zijn.

    Zoals LV het hier opschrijft suggereert de studie dat hardlopen een continuüm is, dat varieert van sprint afstanden, via de middenafstanden, naar de lange afstanden. Dat is een denkfout. Een belangrijk verschil is dat sprinters voornamelijk gebruik maken van hun fast twitch spiervezels, en duurlopers gebruiken hun slow twitch spiervezels.

    Volgens mij is al tamelijk lang bekend dat het niet mogelijk is om een slow twitch spiervezel om te bouwen naar een fast twitch spiervezel, terwijl dat andersom wel het geval is – wat ook het verband verklaard tussen leeftijd en afnemende sprintvermogens (‘superior 18+’ maar ook in het wielrennen bijvoorbeeld is dit bekend op de explosieve onderdelen op de baan).
    De conclusie ‘snelheid is aangeboren’ houdt dus grotendeels verband met de afstelling en percentage fast twitch spiervezels. Het is ook bekend dat die per ras verschillen, wat verklaart waarom de explosieve nummers in min of meer eender welke sport worden gedomineerd door mensen met West-Afrikaanse roots.

    Dat de fysieke afstelling voor sprinters een grotere impact heeft is om een tweede, niet-fysiologische reden logisch: de afstand is korter zowel absoluut (100 meter is 100x korter dan 10000 m) als relatief (10 seconden is 168x zo weinig als 28 minuten). De verschillen liggen derhalve ook een factor 134 (als gemiddelde van de twee) dichter bij elkaar.
    Bij een kortere inspanning is training van minder belang dan bij een langere – er is minder tijd om iets mis te laten gaan. Op een marathon kan twee uur lang iets fout gaan. Een honderd meter is na 10 seconden voorbij.
    Er moet dus, als je al mag vergelijken, altijd gekeken worden naar relatieve verschillen – er zouden Z-scores moeten worden berekend ofzo, waarbij heel precies gekeken wordt naar de fysieke afstelling van de atleten (die sowieso al nooit overeenkomt) en het trainingsregime (dat voor sprint- en duuratleten ook verschilt) en daarna na de relatieve verschillen in prestatie als gevolg van het trainingsregime (dat vrijwel onmogelijk te isoleren valt als enige variabele).

    Een beroemde case uit de atletiek die pleit voor het DPM is dat van Stefan Holm die Olympisch Goud won in Athene ondanks het feit dat hij slechts 1m 181 groot is (of beter gezegd: klein).

    (Bij hoogspringen moet het evenwichtspunt van het lichaam, dat grofweg rond de navel zit, over de balk komen. Bij langere mensen zit dat evenwichtspunt van nature al hoger, en die zijn dus in het voordeel, wat gelijk verklaart waarom de gemiddelde lengte in een populatie hoogspringers zo hoog ligt.)

    Zonder dat ik het onderzoeksrapport zelf gelezen heb, en zonder de feedback van andere onderzoekers gelezen te hebben ben ik sceptisch over de hier gepresenteerde resultaten..

  • Die opmerking gaat maar over 1 dimensie, het leuke van het onderzoek is dat ze ook de dimensie trainbaarheid erbij nemen. Omdat het alleen over lopen gaat zou je als twee dimensies kunnen nemen: loopaanleg voor kort/lang (dwz aantal fast twitch), trainbaarheid (ook aanleg!) als tweede as. Kwalitatief kloppen de conclusies wel zo’n beetje, denk ik, maar het is wel opendeurig dan. Kwantitatief lijkt een berg zout wel gewenst.

  • @Daniel
    Ik denk dat je gelijk hebt.
    Hoewel mijn eigen ervaring is dat bepaalde explosieve inspanningen wel aan te leren zijn dmv intervals en volume. Ik was een mountainbiker die zelfs korte steile klims alleen op het lichtste verzetje klims boven kwam, maar veel (duur)snelheid had op het vlakke. Velen achtten mij “te lang”, wat gewoon onzin is gezien de lange fietsers die prima kunnen klimmen.
    Na 1 of 2 seizoen meetrainen met meer natuurlijke MTB talenten, kon ik “ineens” op de grote plaat steile klims op “harken”. Een inspanning die ik lang niet van anderen begrepen had. Van een zeer zwakke explosieve klimmer tot één van de snelsten nationaal, sowieso in mijn categorie. En er nul voor me nationaal die zwaarder waren.
    Met lopen een vergelijkbare ervaring, ik had een soort snelheidsdrempel bij 23-24km/u, gelopen op de lopende band. En op de baan was er rond dat niveau een soort “muur” waar ik wel kracht voor over had, maar niet doorheen kwam. Pas toen ik mijn looptechniek corrigeerde brak ik daar ruim doorheen, vrij acuut. Niet iedereen met de geschikte fast twitch fibres zal perse een begenadigd (technisch) sprinter zijn. En juist op de sprint is een goede techniek veel belangrijker om binnen een bepaald percentage van best denkbare snelheid te komen. Sprinters zie je bijna hetzelfde doen, marathonlopers op een paar procent van de absolute top kunnen nog behoorlijk “alternatief” bewegen.
    Kort gezegd vermoed ik dat iemand die ongetraind 11.0s sprint (ben benieuwd wie dat echt kon zonder zeer actieve levensstijl?) ook vooral technisch een natuurtalent moet zijn.
    Of zou bij exceptionele aanleg voor snelheid de natuurlijke sprint-techniek als standaard bonus komen? Dat het meteen al zo hard gaat dat enige inefficiente techniek meteen door het brein losgelaten wordt, dmv een soort in het DNA opgeslagen jachtinstinct?

    Volgende keer meer over de correlatie tussen lengte en hoogspringprestatie, daar heb ik namelijk wel ideeën bij.

    • Ik denk andersom: ze gingen van nature al hard, omdat ze in de eerste plaats een goeie techniek hadden (aangeleerd). Ze verbeterden omdat ze uitgroeiden en aan kracht wonnen (door training).

      Net zoals dat jij, nadat je twee jaar met goeie renners had meegetraind, en twee jaar ouder was, wel de kracht en de hardheid had om op die klimmetjes mee naar boven te knallen.

      Het probleem is natuurlijk dat we van mensen als Usain Bolt niet weten wat ze uitspookten toen ze 3 jaar waren. Een hoogleraar zei het ooit zo: “We zien een kind van 7 wondermooi piano spelen en we denken: ‘Hoe kan dat nu? Dat zo’n jong kind zo’n hoog niveau heeft? Dat moet wel iets bovennatuurlijks zijn.’ Dat boven natuurlijke, dat noemen we dan maar talent.”
      Ik geloof heus wel dat je lichamelijke afstelling, je genetica etc. voor een belangrijk deel bepalend is voor succes. Stellen dat 10000 uur oefenen genoeg is, is flauwekul (vandaar ook de deliberate in deliberate practice theory, waar de auteur van het stukje hierboven mi te gemakkelijk aan voorbij gaat).

      De conclusie van het stuk (‘sprinters falsify DPT) lijkt me gewoon te voorbarig – in elk geval op basis van ik hier op LV lees. ‘

  • Bij Tiger Woods en anderen die vroeg beginnen met de sport waarin ze later uitblinken wordt het als resultaat van veel oefening gezien. Maar er zijn ook heel veel mensen die heel jong en veel oefenen in een sport en nooit een echte topper worden. Ook zijn er heel veel toppers die tot hun 12-16jr een heel andere sport doen. Bij die laatste groep wordt er altijd gezegt dat ze schijnbaar heel talentvol zijn, want ze kunnen de top in 5 jaar bereiken. Ofwel: wil je een statistische relatie bepalen, heb je veel meer info nodig, zowel over toppers als over niet-toppers.

    Voor zover ik weet blijkt uit systematisch onderzoek dat het gemiddeld ideaal is om tot je 12e jaar je breed te ontwikkelen, en dan pas te specialiseren. En die 10.000 uur regel was een gemiddelde van enkele tientallen toppers. Dat houdt al in dat ruwweg de helft de top in minder dan deze 10.000 uur specifieke oefening bereikte.

  • Elbert-Jan van Laar

    Off-topic vwb het onderzoek, maar om een echte topper te worden (uit tekst Jesse) spelen naast fysieke kwaliteiten natuurlijk ook nog hele andere zaken mee..

    Mn mentale kracht en op middenafstanden bijvoorbeeld tactisch inzicht zijn dan essentieel.

  • @Jeroen R, wanneer ga jij het niet eens bij praatjes houden en eens een ultra lopen op een ”beetje” niveau. het hoeft niet veel te zijn.

  • @Jeroen
    Leuk dat je het vraagt, dank je voor de interesse.

    Ik sta reeds 1-op-1 (top)atleten bij in hun proces naar betere en prettigere looptechniek.

    Video opname, uitgebreide analyse met hints en mentale triggers om te proberen, en oefeningen.
    Kosteloos, dus niet goed = geld terug.
    Als het bevalt mogen mensen desgewenst een donatie in de clubkas doen. Ik doe geen werk voor de club, dus dan maar zo teruggeven aan de sport.

    Ik heb jaren geploeterd om het beetje inzicht dat ik nu heb te vergaren, maar meen dat in een paar uur op een oprecht geïnteresseerde atleet over te kunnen brengen.
    Zo moeilijk is normaal lopen namelijk niet. Iedereen kan de benodigde range of motion halen, iedereen heeft dezelfde spieren en botten opmaak. Het is een kwestie van je spieren met de juiste timing en intensiteit aanspreken en je loopt sneller, duurzamer en fijner.. Een geheel ongetrainde jogger kan prima een stukje geheel synchroon naast een wereldrecordhouder te lopen. Er is veelal geen enkele fysieke belemmering. WR marathon tempo vól houden is natuurlijk is waar techniek zelf niet genoeg voor is.

  • @Jeroen
    Als je mensen op een internet forum geen anonimiteit gunt (echt een belachelijk achterhaald fenomeen dat alleen op LV lijkt te overleven), gun ik atleten die ik help juist wél de anonimiteit.

  • @Jeroen,ik beloof je dat ik uit de anonimiteit zal treden,als jij een beetje niveau haalt, sub 7.10 op de 100km, dat kan toch niet zo moeilijk zijn.

  • Ook ik ken voorbeelden van atleten die extreem uitblinken in andere sporten dan die ze als jonge tieners beoefenden. Zelfs sporten die traditioneel eerder meer dan minder dan 10.000 uur verder om goed te beheersen.
    Van dansen naar biathlon (Domracheva) en daarin voorbeeld van sublieme techniek, van handbal naar langlaufen met afgrijselijke techniek (Kowalczyk) maar formidabele aanleg en inzet a la Gunda Kleemann (die overigens óók laat haar sport vond). Mede daarom wellicht nooit stijlpunten gewonnen.

    Die jeugdsport hoeft blijkbaar niet van wereldschokkend niveau geweest te zijn, maar misschien programmeert die het brein dan al om op extreem niveau het lijf aan te sturen.

    @Weia
    Loopt iedereen op die andere fora met een zuur gezicht rond ook? :-p En geeft men elkaar heel de tijd off-topic steken onder water om de boel te laten ontsporen?

    Dat afgezanten van twee forum culturen op LV samenkomen betekent niet dat de ene zich moet aanpassen alleen omdat dat de andere dat zo meent op te moeten leggen. Laat naambeleid maar over aan de LV redactie. Zij betalen voor de bandbreedte hier, wij doen er alleen ons voordeel mee en hebben het voorrecht er iets onder te mogen zeggen.

    Een technische discussie is zoals zo vaak weer verzand in heel kinderachtig gehakketak.
    Niemand anders dan Jeroen met zijn mooie voorname naam ontspoort de boel opzettelijk met een openlijke en overduidelijk minachtende sneer aan mijn adres, zonder verdere inhoud. Iets waar blijkbaar niet alleen ikzelf onderhand behoorlijk moe van ben.

    Jeroen, uitdaging voor je : schrijf gewoon voor de verandering eens iets inhoudelijks? Of iets dat te veel gevraagd?
    En heb tenminste het fatsoen een zo gehekelde nickname correct te copy-pasten…

  • Elbert-Jan van Laar

    Hoewel ik zelf niet anoniem op dit forum aanwezig ben, maakt het me in z’n algemeenheid niet veel uit wie achter allerlei namen schuilgaan.

    Begrijp niet zo goed waarom je op een forum als LV anoniem zou willen/moeten blijven, maar a la.

    Waar het echter voor mij interessant wordt is als iemand als jogger gaat roepen dat een beetje niveau loper toch wel sub 7.10 moet kunnen lopen op de 100k.

    Ik ben dan opeens wel benieuwd wat zijn (haar?) eigen controleerbare prestaties zijn.

    Op zichzelf is iemand de maat nemen op atletiekprestaties wat mij betreft al helemaal niet nodig, maar het wordt natuurlijk helemaal over the top als de eigen prestaties ook nog eens significant minder zijn.

    Cloxxki gebruikt weliswaar niet zijn eigen naam maar is hier wel eenvoudig mee te linken. Persoonlijk vind ik dat positief.

    Helaas is echter een bewering als dat hij top atleten zou begeleiden niet controleerbaar vanwege door Cloxxki gewenste anonimiteit.
    Hier kunnen mss redenen voor zijn, maar ik vind het op z’n minst jammer om dit niet te kunnen staven.

  • jeroen romeijn

    klok,

    je echte naam is reeds bekend, ook bij iedereen hier, dus eigenlijk is je nickname niet meer nodig.

    ter zake: je zgn. kennis over hardlopen heb je opgedaan door heel veel erover te lezen. dat is toch wat anders dat er ook echt verstand van hebben.

    doping is even uit en dan kom je weer met looptechniek over de proppen….

    ik kan inhoudelijk iets zeggen maar zie daarvan niet de toegevoegde waarde, je doet je voor als een “kenner”, maar iemand die veel over hardlopen leest is nog geen “kenner”..

  • jeroen romeijn

    @ jogger

    wat is dat tussen jou en klok.
    ik reageer op hem en jij daarom op mij.

    je praat nogal graag over mijn loperij, kom gewoon eens een bakkie doen bij me, je bent welkom.

    je weet de weg….

  • Frank Koopmans

    In een gesloten systeem zou je stukken minder – en minder uitgesproken reacties genereren. En dat maakt je site minder aantrekkelijk.

    • Nou, ik weet het niet hoor, Frank, maar de reacties hier komen toch doorgaans van een select groepje ‘usual suspects’. Daarnaast kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat dit andere gebruikers er juist van lijkt te weerhouden te reageren op bepaalde berichten. Maar dat terzijde.

  • Jeroen,
    deze nickname bestond al zeker 10 jaar voor LV gestart werd. Alleen omdat LV bestaat zie ik geen reden een andere reden te gebruiken. het is MIJN kenmerk. Dat iemand het genie had mijn nick in google in te tikken en de eerste hit mijn geboortenaam was, is geen reden om, nu eenmaal betrapt, een nieuwe LV login te nemen. Denk NA!
    Ik heb dit na het eerste gezever van lui als jij aan LV gevraagd en die vinden anonieme postings prima. Ga vooral bij hen klagen.
    En als je mijn posts niet goed begrijpt houd dan je mond of stel een oprechte vraag voor andere verklaring. Niet over mijn kennis (moeilijk voor te stellen dat iemand ergens iets meer over kan weten dan jijzelf?), maar on-topic wat ik probeer te vertellen. Hoe je het allemaal bedoelt kan ik slechts raden, maar bijster snugger komt het niet over.

    Elbert-Jan
    Ik heb 17 jaar consequente posts onder mijn naam. Ga ze gerust eens teruglezen. Voel mij totaal niet geroepen mijn eigen claims te verdedigen, alleen omdat iemand die mij nooit een hand gegeven heeft, maar mij wel wist te googlen, mijn aan mij ontlokte claims wil checken. Ik heb wel meer gedaan voor de sport waar ik (althans hier) niet over opschep.

    Als ik deze claim uit mijn duim zuig zou het de eerste keer zijn. “Oh, op 17 jaar goede kans dat iemand een keertje iets onwaars beweert, toch? Dan is DIT vast dit keer, hebbes, betrapt!” Zo weinig vertrouwen in de mens, zo weinig inzicht in het verschil tussen BS en oprechte geboden info?
    Waarom jogger iemand op prestatieniveau moet aanspreken weet ik niet, zou niet mijn eerste keuze zijn. Als ik Jeroen verbaal zou willen afbranden zou ik dat doen, maar anders. Ik vind het onzin om hard gelopen te moeten hebben om een mening te mogen hebben over topsport. Laat woorden maar voor zichzelf spreken. Er zijn genoeg topatleten die het achtereind van een varken beledigd laten zijn bij de vergelijking, en trainers die er weinig van bakken terwijl ze WR’s liepen. Het zegt allemaal niets. Wat je zegt, zegt iets.

    Als je bepaalde ethische standaards voor jezelf hanteert kom je er op LV slecht vanaf. Je wordt door Jan en allemaal getrollt, alles wat je zegt wordt in twijfel getrokken, en het is algemeen pestgedrag.

    Je bent hoe je post. Pesterig, achterdochtig, zuur, neerbuigend, spottend, wie de schoen past…

    Dat consequente ad hominem posten, elkaar de wet opleggen, dát zal de mensen met nuttigere inhoud denk ik wel ontmoedigen deel te nemen.
    Daar ligt een rol voor de LV redactie. Dat ze ad hominem posts blijven plaatsen en anderen achterhouden is hun goed recht en keuze.

  • @cloxxki, Jij schrijft dat je (top) atleten heb begeleid in het proces om hun looptechniek te verbeteren. Ik denk dat het niet zo vreemd is als mensen naar de namen van atleten vragen die jij hebt begeleid omdat het feitelijk resultaat het meeste zegt. Bv. Als iemand meerdere malen olympisch kampioen is geworden met zijn atleten hecht ik meer waarde aan zijn mening dan wanneer iemand nog nooit voor een loopgroep heeft gestaan (ik chargeer). Ik ben daarom nieuwsgierig in welke topatleten jij hebt begeleid, welke progressie ze hebben gemaakt en in wat voor tijdsbestek.

  • Jeroen romeijn

    Cloxxi

    Je beweert al jaren hier dat je the Godfather van de looptechniek bent. Nu na al die jaren kom uit de kast met het feit dat je topsporters begeleid.

    Logische vraag is dan wie?

    Verstand hebben van iets is iets heel anders dan veel weten over iets.

    Je leest jezelf goed in maar dat maakt je geen kenner.

  • Elbert-Jan van Laar

    Cloxxki,

    In 17 jaar posten zo nu en dan ongelijk hebben of iets onwaars beweren zal niemand je kwalijk nemen.
    Wat mij betreft zeker niet met de frequentie die jij er op nahoudt en, eerlijk is eerlijk, de enorme hoeveelheid energie waarmee je er steeds een eigenzinnige mening op nahoudt.

    Maar concreet op een atletieksite claimen dat je topatleten begeleidt, maar hier vervolgens niet transparant over willen zijn komt je geloofwaardigheid nu eenmaal niet ten goede.

    Dus kom voor de draad er mee. Ik deel vervolgens de mening van Bas over feitelijk resultaat en de gevolgen die dit heeft voor je status.

  • @Bas
    Dat ik soms (en sinds kort) begeleiding doe op mijn eigen bescheiden manier ga ik echt niet gebruiken om hier op LV een valse vorm van respect los te peuteren. Ik gaf het alleen als antwoord op Jeroen’s met spot en minachting overgoten vraag aan mijn adres.
    Voel ook aan dat het eerder omgekeerd gebruikt gaat worden, ook naar bewuste atleten, of ze nu bestaan of niet zal voor jullie dus in het midden mogen blijven.
    Kom ik over als iemand die openbaar een veer in de reet gedouwd moet hebben, respect van mensen “hoog” in deze sport nodig heeft? Als iets me niet zint, zeg ik er wat van, al heb je persoonlijk Olympisch goud behaald. we kunnen te ver gaan met elkaar respecteren om carrièrehoogtepunten uit grijs verleden.

    Mijn primaire motivatie nog tussen dit stelletje aso’s te posten is kennis delen, tot denken zetten maar vooral : zelf meer bij leren. Naarmate je een onderwerp beter beheerst verschuift de inhoud van je participatie logischerwijs op.

    Over identiteiten en eeuwig gezeik daarover:
    Lees liever WAT iemand schrijft en of je dat bevalt, en doe desgewenst je eigen onderzoek.

    Zelf heb ik het meeste geleerd van naamlozen (misschien nobodies, misschien top atleten/trainers/auteurs) die iets on-topics schreven, en/of me op het juiste pad zetten met mijn eigen onderzoek, of een hele nieuwe interessevelden openbraken.
    Soms ook door slimme vragen die door geïnteresseerde leken gesteld werden.
    Op een gegeven moment merk je dat tips van een bepaalde schermnaam vaak goed uitpakken, of op een prettige manier geschreven zijn, en let je extra goed op als die iets plaatst.

    Een schermnaam heeft vooral het nut posts van hetzelfde lid te koppelen, in de EIGEN context te plaatsen, niet om te helpen een waarde aan een reactie te geven puur gekoppeld aan achterliggende indentiteit en off-line reputatie alvorens de post te lezen.
    Als je alleen van top-auteurs wilt lezen verwijs ik je naar de bieb.

    Het idee dat je je identiteit moet prijsgeven om met goede info te komen is echt totaal verknipt.
    Het meeste gelezen en meest invloedrijke boek heeft geen auteur. En er zijn geen andere werken van bekend.

    Is het van overheidswegen knibbelen aan de privacy en vrijheden misschien een factor in dit gezeur over anonieme bijdragen? Als iemand nu schuttingtaal bezigt, tuurlijk, oprotten.

    Op fietsforums ken ik leden die overweldigend veel inside information bieden (en LV heeft Zoef), duizenden lezers onbetaalbare inzichten en achtergronden bieden, zich altijd beleefd of ingehouden uiten, en waarvan ik nooit zal weten wie het waren. Ik ben wel nieuwsgierig, maar weet dat als zij iets melden, ik het nauwelijks hoef of KAN fact checken. Het komt toch tzt wel uit dat ze gelijk hadden. En dan ben ik dankbaar dat ze de moeite namen al die info te delen, en ben ik blij dat ze anoniem bleven, want anders was dat nooit mogelijk geweest.

    Denken mensen nog wel eens na over mogelijk onderliggende oorzaken of gevolgen van zaken, of is zeiken en zeuren de norm waar niet van afgeweken kan (mág) worden? Door je zo te presenteren gaat toch niemand je méér respecteren? Ik heb althans steeds minder respect als iemand zich onhebbelijk of uit de hoogte gedraagt.

    “Oh, die schermnaam met voor- en achternaam weet wel flink de andere liefhebbers af te zeiken en op eigen woorden terug te pakken zeg. Daar heb ik wel respect voor. Volgende keer ga ik het ook zo doen, of er een schepje bovenop zelfs.”

  • Jeroen romeijn

    Cloxxi

    Ik wil je graag serieus nemen, maar snap je dat ik dit lastig vindt gezien je ook van mening bent dat 11 september 2011 geen terroristische aanslag was.

  • @Jeroen
    Je zult dan vaak moeite hebben mensen serieus te nemen, en genoeg mensen zullen dat gevoel beantwoorden. Ik durf te wedden dat er zo tientallen mensen te vinden zijn die ons beiden de oren kunnen wassen over hardlopen en 1 van beiden (of andere) standpunten daarin hebben.

    Jij probeert schijnbaar heel erg om alles heel simpel te houden. Een persoon deelt 1 mening over 1 ding niet met, dus kun je hem nooit meer serieus nemen? Wie kan jóu dan serieus nemen?

    Is er één onderwerp dat je on-topic kunt houden zonder het meteen over iets anders te laten gaan? Hoe kan iemand dát serieus nemen?

  • Ik geloof wel dat Cloxxki topatleten heeft geadviseerd. Wat is er nou moeilijk aan om dat niet te geloven? Waarom zou hij zoiets verzinnen? Dat je hem niet geloofwaardig vindt omdat hij geen namen post komt bij mij vreemd over.

    Als ik filmbeelden van mijzelf zou hebben zou ik ook wel willen weten Cloxxki er van denkt. Maar dan zou ik niet aan Jan en alleman vertellen dat Cloxxki mij geadviseerd heeft, simpelweg om bullshit te voorkomen.

  • Helaas gaan reacties weer over anonieme of onder schuilnamen opererende lieden en niet over de inhoud van het artikel. Weer wat moddergooierij heen en weer etc.

    Jammer. Cloxxki en anderen willen zich om een duidelijke reden liever niet bekend maken. Het is niet anders. Voor mij zou het eenvoudig zijn om zijn identiteit prijs te geven, dat doe ik natuurlijk niet, het is zijn keuze. Daarnaast weet hij heel vaak de juiste snaar te raken en komen er wel degelijk zinvolle discussies los.

  • Jeroen romeijn

    Herman

    Iedereen weet wie klok is, gaat het niet om.

    Nickname is prima als je weet wie er achter schuil gaat.

    Klok traint gewoon bij een club in 010. Hem zelf weleens zien trainen daar.

    Klok zegt veel enkel hij doet zich voor als een kenner terwijl kennis hebben je geen kenner maakt.

    @cloxxi. Je mag je tegendeel bewijzen. Ik ben een 2u32 marathon loper. Met jou looptechniek kennis moet je daar toch makkelijk een 2u28 van maken….

  • Frank Koopmans

    In feite zeg je: Snelheid heb je, uithoudingsvermogen krijg je. Ja, nogal wiedes!

    Op topniveau vlakt dat verschil af. Wat ook blijkt uit een vergelijking van de Wereld Records. Je zou haast zeggen, dat een 100m bij de senioren op topniveau door de krachtcomponent iets beter trainbaar is dan een 10.000m:

    – 100m junior/senior 10.97s/10.58s
    – 10.000m junior/senior 26:17/26:41

  • Frank Koopmans

    En dan moet je eigenlijk meenemen, dat sprinters vaak hun hele leven al sprinten, terwijl 10.000 meter lopers vaak later aan die afstand beginnen. Toch boeken sprinters nog veel progressie. Op topniveau loop je op de 10.000m in verhouding dus misschien juist eerder tegen je grenzen aan.