Column Marti ten Kate: Ben ik een goede trainer?

Marti ten Kate schrijft de laatste tijd met enige regelmatig op Facebook over zijn visie op hardlopen. De oud-topper weet met zijn eigenzinnige kijk op zaken altijd weer voor de nodige discussie te zorgen. Dit keer filosofeert hij over de eigenschappen van een goede trainer.

Marti ten Kate Tonnie Dirks Nijmegen persconfentie zevenheuvelenloop hardlopen
Foto: Losse Veter

Ik heb geen flauw idee, maar laat ik mezelf eens langs een meetlat leggen volgens zelf verzonnen criteria.

Een goede trainer weet alles van anaerobe drempels, hartslagzones, verzuring etc.: Beetje jammer, want daar weet ik vrij weinig van. Blijft bij meer in termen als “bij een lange rustige duurloop moet je altijd een heel goed gesprek kunnen blijven voeren” of “loop die drie minuten nu in een tempo dat je ongeveer vijf kilometer zou kunnen volhouden”. Wel teksten die mensen kunnen begrijpen. Ik loop dus ook zonder hartslagmeter of snelheidsmeter. Bij mij wordt er gestart als de seconde wijzer bovenaan staat.

Een goede trainer kan heel mooie routes uitzetten. Dat kan ik zeker, want dan put ik uit een rijke ervaring met honderden eigen looproutes in de omgeving. Overigens geen garantie om niet te verdwalen met een groep. Maar dat doe ik dan met een stalen gezicht, soms weet ik echt niet meer waar ik ben, loop dan op gevoel ergens naar toe en meestal komt het dan gewoon weer goed.

Een goede trainer heeft met iedere training een plan. Tja, wat zal ik zeggen. Vaak rij ik naar de training toe, weet echt nog niet wat ik wil gaan doen, laat staan het hebben van een echt plan. Vind het altijd fijn om eerst de groep te zien, wie is er wel, wie is er niet. Is het nat, is er storm, is het glad. Bij het inlopen bedenk ik dan pas vaak wat we die avond gaan doen.

Een goede trainer kan ook training geven aan een wildvreemde groep. Dat vind ik inderdaad wel heel erg leuk. Een groep die je voor het eerst ziet. Ik ben er dan ruim van tevoren en zie iedereen aankomen. Observeer dan de groep. Wie is de baas? Wat zijn de haantjes? Wie komt voor de gezelligheid? En dan is het makkelijk training geven, want je kunt je mooiste trainingselementen erin stoppen. Op een atletiekbaan laat ik die wildvreemde groep dan vaak een ronde lopen met de opdracht om na een aan het eind op volgorde van alfabet te lopen qua voornaam. Je hebt er niks aan, maar het is wel grappig. Zeker als de leden van de groep elkaar ook niet kennen, dat hoor je ze roepen van “ik ben Willem, ik ga naar achteren” .

Een goede trainer heeft een open oor voor het wel en wee van iedereen in zijn groep. Op zich is dat een goede eigenschap, maar is wel lastig als je heel slecht gezichten kunt onthouden. Als ik mensen goed ken, lukt het mij wel aardig om na een week te vragen hoe het gaat met die blessure, maar ik kom niet op het idee om daar halverwege die week eens een mailtje aan te wagen. Pas als ik iemand weer zie, denk ik eraan.

Een goede trainer leert iedereen een Marathon te lopen. Lijkt mij dus onzin. Ik ben heel tevreden als ik pure beginners na ongeveer 18 weken naar de 5 km breng (duurt dus veel langer dan bij veel andere trainers). Laat die persoon dan lekker een jaartje 5 kilometers lopen bij wedstrijdjes en een jaar later de stap naar de 10 km maken. En dan misschien na een jaar of 4 de Marathon of lekker niet, want waarom moet iedereen naar de Hele Marathon?

Bij een goede trainer wordt altijd gelachen. Dat lijkt mij inderdaad wel een voorwaarde, want anders komt er toch geen mens met plezier naar de training. Lopen in een groep en plezier hoort volgens mij helemaal bij elkaar. Dat plezier bereik ik vaak door in de pauzes (bij mij altijd samen op dezelfde plek) wat flauwe grappen te maken, mensen een hart onder de riem te steken, maar ook mensen te motiveren om straks eens een keer een ander er proberen af te lopen.

Een goede trainer kan goed communiceren. Lijkt mij wel een voorwaarde en dat kan natuurlijk op veel manieren. Bijvoorbeeld door na afloop van een lange duurloop met de groep op je Facebook wat fotos te plaatsen van die training (je loopt als fotograaf dan urenlang heen en weer, want uiteraard is de trainer die fotograaf en dus te voet). Een mail bericht na afloop van een training is ook een mooi middel. En doe je dat in het openbaar via Facebook, dan kan jouw groep ook anderen daarop wijzen. Of zien die anderen al eerder dan de deelnemers zelf wat voor training er is geweest.

Een goede trainer wil altijd de Persoonlijke Records van zijn lopers verbeteren. Dat heb ik dus abslouut niet. Ik vind het wel leuk als iedereen zijn best doet op de training, maar doen ze dat niet, even goede vrienden. Trainen ze tussen de wekelijkse woensdagtraining niet voor zichzelf, jammer maar helaas. Terwijl ik het toch ook wel leuk vind als er ook regelmatig mensen bij zijn die wel een PR nastreven bij hun volgende wedstrijd.

En dus? Ben ik een goede trainer? Geen idee, ik doe mijn best, diplomas hangen niet aan de muur, een rijke loopervaring heb ik wel.

Mijn woensdag groep krijgt nu even vrijaf, want Eerste Kerstdag en Nieuwjaarsdag valt dit jaar op woensdag en dus zien we elkaar weer op woensdag 8 januari, over 21 dagen na nu. Dan heb ik waarschijnlijk al weer 20 trainingen afgewerkt, Jolanda 9 (drie in de week) en Fabian 25, want verschil moet er zijn. En Jess-de-hond doet er een stuk of dertig, want die kan natuurlijk wisselen van baas.

Add Comment Register



Beantwoord

Connect with:

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>