Koen Smet over sportpsychologie, bikram yoga en zijn eigen seizoen

Koen Smet IMG_1198

Koen Smet nam dit seizoen deel aan twee grote toernooien: Het EK indoor in Goteborg en het EK onder 23 in Tampere. Bij het eerste toernooi werd de pupil van Oscar Terol uitgeschakeld in de series en in Tampere won de hordenloper vervolgens zilver. Een paar vragen aan de hordenloper en student psychologie.

Hoe gaan je wintertrainingen?
De wintertrainingen gaan vooralsnog erg goed, ik heb ten opzichte van vorig jaar samen met mijn coach Oscar redelijk wat aanpassingen gedaan. Ik ben slimmer gaan trainen, enerzijds om blessures zoveel mogelijk te voorkomen en anderzijds zijn we meer gaan focussen op specifieke hordenkracht en -snelheid.

Hoe kijk je terug op afgelopen jaar?
Ik kijk met gemengde gevoelens terug op afgelopen jaar, natuurlijk ben ik zeer tevreden met de prestaties die ik heb geleverd, maar heb ik het gevoel dat ik er niet alles uit heb kunnen halen door blessures en ziektes. Ik plaatste mij voor het EK indoor in een nieuw Nederlands record onder 23 jaar op de 60 horden (7.69), dit EK was mijn eerste seniorentoernooi. Vervolgens pakte ik met een fikse buikgriep en daardoor flink wat kracht- en gewichtsverlies toch zilver op de NK indoor.
Naar outdoor toe had ik een enorme stap gemaakt, het ging meteen hard in Lisse in een tijd van 13.63, dat beloofde veel. Helaas had ik toen al last van mijn voet, wat later stresshaarden in twee voetbotjes bleken te zijn. Hierdoor was ik genoodzaakt loop-/sprint-/horden- en krachtrust te nemen, om vervolgens nog maar één week over te hebben voor de EK onder 23. Hier liep ik een uitstekende finale en pakte het zilver in een nieuw PR van 13.58, op een haar na naast het goud (13.55). Dit zilver werd een week later bekroond met een prolongatie van mijn nationale titel op de 110m horden, in een nieuw PR en tevens Nederlands record onder 23 van 13.52, ware het niet dat de wind 2.1 m/s was waar 2.0 maximaal is toegestaan. Hiermee miste ik de limiet voor de WK in Moskou met 0.02.

Later mocht ik debuteren in de Diamond league in Londen, wat een enorme ervaring was, en dat misschien wel mijn beste race van het jaar was. Tot horden 4. Na deze race heb ik mijn PR van 13.58 nog geëvenaard in Zwitserland, en toen was de koek op en heb ik besloten mijn lichaam absolute rust te geven. Ik ben toen ruim drie weken wezen backpacken in Mongolië, dat was ook geweldig.

Wat komt in je op als je aan het EK indoor denkt?
Ik was enorm blij met de vroege plaatsing voor de EK indoor, in mijn tweede wedstrijd liep ik de limiet al. De weken na die plaatsing waren niet vlekkeloos, ik had een keelontsteking en twee weken later tijdens de NK een buikgriep. Ik kwam dus op fysiek gebied verre van optimaal aan bij de EK, maar je staat er toch en dan wil je natuurlijk laten zien dat je er niet zomaar staat. Maar toch faalde ik, en werd kansloos laatste in mijn serie. Dit is voor mij een heel mooi leermoment geweest. Ik heb geleerd dat ik mij niet moet laten beïnvloeden door de externe factoren, en lekker mijn eigen ding moet doen. Dit heeft mij de rest van het seizoen dan ook enorm geholpen.

De weg naar het EK onder 23 was met pieken en dalen. Een goed begin van het seizoen, vervolgens een stresshaard in je voet, en met maar 1 wedstrijd in je benen naar het EK en dan toch zilver. Dan moet je mentaal toch wel sterk in je schoenen staan. Hoe zie je dat zelf?
Op het moment dat ik te horen kreeg van die stresshaarden, wist ik eigenlijk al dat er iets niet goed zat. De klap kwam dus niet heel hard aan. Het vervelendste was dat ik mijn ding niet meer kon doen, geen normale trainingen doen en wedstrijden draaien. Ik heb in die weken naar het EK drie maal per week geaquajogd en drie maal per week alternatief kracht gedaan, helemaal alleen. Dat heeft mij de ruimte en vrijheid gegeven om alleen maar met mijzelf bezig te zijn. Toen ik anderhalve week voor het toernooi weer bij Peter Vergouwen kwam, en hij stomverbaasd was dat mijn voet zó snel (lees: in de vierde week van het herstel) hersteld was, besloot ik de Arena Games te lopen in Hilversum. Op de EK was er namelijk alleen een serie en een finale, dus ik wist ik de klos zou zijn als de serie op de EK mijn eerste race zou zijn. Ik kwam dus met alweer een race in de benen, en met een ongelooflijk gefocuste mind naar de EK. Na de serie wist ik dat een medaille er in zat, en dit heb ik mezelf de hele dag voor de finale dan ook in mijn hoofd gepraat. Ik geloofde erin, en dat heeft mij de overwinning bezorgd, nouja zilveren overwinning dan, maar vooral een persoonlijke overwinning.

De emoties van Koen Smet in beeld na zijn zilver in Tampere

Wat intrigeert jou aan psychologie dat je dit bent gaat studeren?
Men zegt wel eens dat 80% van de mensen die psychologie studeert, zelf niet helemaal 100% is. De mensen die mij een beetje kennen weten dat ik soms niet helemaal spoor, maar ik geloof niet in dat fabeltje. Net als het fabeltje “psychologie studeren om jezelf beter leren kennen”, je leert jezelf het beste kennen in je hoogte- en dieptepunten en in lastige situaties. Menselijke reacties op die gebeurtenissen of situaties, dat is wat mij onder andere heeft geïntrigeerd om psychologie te studeren. Daarnaast omdat ik mensen vaak wil helpen en andere mensen wil snappen, alles van iemand wil snappen. Waarom is iemand introvert of juist extravert, hoe staat iemand in het leven die depressief is of waarom lopen sommige mensen op de training de sterren van de hemel en “choken” ze op wedstrijden.

Heb je onlangs nog een interessante theorie gehoord, die wel leuk is om te delen?
Momenteel lees ik het boek Sportpsychologie (Dr. Frank C. Bakker & Dr. Raôul R.D. Oudejans). Ik denk dat het lezen en kennis hebben over sportpsychologie voor elke sporter, coach of trainer een “must” is. Zo leer je situaties beter kennen, leer je wat voor atleet je bent, en je leert als trainer of coach beter om te gaan met bepaalde situaties en je snapt je atleten beter.

Koen Smet IMG_1025

In hoeverre is hordenlopen een mentale kwestie?
Het woord horde wordt in de spreektaal niet voor niets gebruikt om obstakels in het leven aan te duiden.
In onze 110m horden staat 10 obstakels, welke één voor één zo snel en efficiënt mogelijk gepasseerd moet worden. Als je met een snelheid van 30 km/h op een barriere van 1.07m hoog af komt, moet je gefocust zijn. Ben je dit niet, dan ligt of de horde, of jij om. De kleinste fout voor, boven of na de horde kan resulteren in ernstige blessures, dus je moet er gewoon bij zijn met je hoofd.

Ligt er deze winter nog op een bepaald aspect van je techniek de focus?
Ik train meer specifiek kracht om sneller naar en tussen de horden te worden en om de hordenpassage beter te maken, zo train ik meer heupflexoren (tensor / illiopsoas etc.), hamstrings en bilspieren om mijn passen sneller en actiever te maken. Ook doe ik standaard één maal per week aquajoggen voor de lage belasting en hoge intensiteit en bikram yoga om leniger te worden.

Wat zijn je doelen indoor?
Ik heb vorig jaar 7.69 gelopen, ik wil nu precies 0.1 harder lopen. Dit betekent een tijd onder de 7.60. Het hoofddoel op de WK is de halve finale, maar als ik onder de 7.60 kan lopen, dan is een finale niet onmogelijk. Maar first things first, eerst plaatsen voor de WK. En daarvoor doe ik volgende week zondag de eerste limietpoging in mijn thuisbasis de Ookmeerhal in Amsterdam.

Groep Terol 2

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>