Invloed van vermoeidheid op hardlooptechniek aangetoond

Het onderzoek MeasuRun heeft waardevolle informatie opgeleverd over hoe vermoeidheid de looptechniek van hardlopers beïnvloedt. Het voorkomen van blessures gerelateerd aan het hardlopen is hiermee een stap dichterbij gekomen.

Vrouwenloop enschede _DS05384

De metingen voor dit onderzoek vonden plaats tijdens de Enschede Marathon in april van dit jaar. In totaal 4 marathonlopers werden hiervoor uitgerust met draadloze bewegingssensoren. Met deze door het Enschedese bedrijf Xsens ontwikkelde sensoren, werd de looptechniek van de lopers gedurende de marathon vastgelegd. Daarnaast werd de vermoeidheid bepaald tijdens de marathon op basis van de relatie tussen hartfrequentie en loopsnelheid. Hierdoor konden de veranderingen in looptechniek worden gemeten en kon het verband tussen vermoeidheid en techniek worden aangetoond.

Met behulp van de sensoren (op voeten, onderbenen, bovenbenen, stuitje en borstbeen) kon een 3D analyse van het looppatroon worden gemaakt. Het looppatroon werd bij deze eerste analyse uitgedrukt in pasfrequentie en paslengte, heuphoek, kniehoek en enkelhoek. Van één van de lopers zijn de resultaten nu beschikbaar. Vier momenten tijdens de marathon werden geïdentificeerd waar de loper gedurende langere tijd vlak en rechtdoor liep en dus een stabiel looppatroon liet zien. Deze momenten waren op 14, 34, 39 en 42 kilometer. Op deze meetpunten werd het looppatroon geanalyseerd door een gemiddelde te nemen over 200 stappen.

De resultaten van de meting tijdens de marathon tonen duidelijk het effect van vermoeidheid op het looppatroon aan. Gedurende de marathon werd een stijging van de hartslag en afname van de snelheid waargenomen. Hoewel de pasfrequentie bij de gemeten loper gelijk bleef tijdens het evenement nam de paslengte sterk af. In de laatste kilometers werd per pas bijna 45 cm minder afgelegd. Deze afname in paslengte werd voornamelijk veroorzaakt door een afname van de knieflexie in de zwaaifase, en een afname van de enkelstrekking tijdens de afzet en in de zwaaifase. Een eindsprint naar de finish (op 42 kilometer) was duidelijk waar te nemen in een relatieve toename in paslengte en snelheid ten opzichte van een meetmoment eerder.

Vermoeidheid is een belangrijke oorzaak voor het ontstaan van blessures tijdens het hardlopen. De onderzoeksresultaten kunnen in de toekomst worden gebruikt om de relatie tussen veranderingen in looptechniek en het ontstaan van blessures op te sporen. Meer resultaten, getallen en figuren zijn te vinden op http://www.rrd.nl/news/measurun . De komende tijd zal deze pagina verder uitgebreid worden met nieuwe data en resultaten.

MeasuRun is een samenwerking van Roessingh Research and Development, Xsens en Stichting Enschede Marathon. (persbericht)

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • De kop is ernstig misplaatst.
    Bij een onderzoek onder 4 personen waarvan van slechts één de gegevens verwerkt zijn kun je niks aantonen. Niets eens dat je apparatuur goed werkt.
    Om daar ook al conclusies uit te trekken is zo mogelijk nog voorbariger.

  • Rare kop Volgens mij hoefde het niet aangetoond te worden, ga een stuk heel hard lopen en je merkt het vanzelf. Kwantitaief van alles aantonen is natuurlijk wel interessant.

  • Prachtig onderzoek, lekker veel sensoren, en er gaan vast prachtige grafieken uit komen rollen.
    Geen enkele loper echter die er IETS aan zal hebben. Wie betáált dergelijk pretonderzoek? Wie had ook maar 1 bit andere data verwacht dan deze?

    Liever dat geld steken in communicatie tbv techniekverbetering, en meten van de effectiviteit hiervan, uitgedrukt in blessuregevoeligheid in- en buiten competitie, en loopsnelheid tov een controlegroep. Mensen dom laten joggen en zien wat er gebeurt is iets dat we al decennia doen. En ja, elk jaar gaat het trager.

  • @Cloxxki; Het is natuurlijk niet zo dat dergelijk onderzoek geen zin heeft. De vraag is wel of DIT onderzoek effectief zal blijken. Dat er een relatie bestaat tussen vermoeidheid en blessures zal ongetwijfeld zo zijn, waar dan de oorzaak ligt – lees: hoe je die blessure vervolgens kan voorkomen – is de 1 miljoen euro vraag die hier waarschijnlijk niet zal kunnen worden gegeven. W.b.t. subsidie: helaas zijn overheids-onderzoekscentra tegenwoordig verplicht om commerciele samenwerking te vinden voor onderzoek. Logisch gevolg is dat onderzoek gefocust is op het product van de producent. Maar dat is ook precies wat de klant wenst.

  • @Martin,
    Als we 40 jaar terug gaan in de tijd, en onze marathonlopers mee nemen, kunnen we een willekeurige coach naar ze laten kijken om te horen wat er mis gaat. Looptechniek (vanaf de start) is overduidelijk de belangrijkste boosdoener. En mensen die niets op de marathon te zoeken hebben. Dat je hem misschien uit kunt lopen, maakt nog niet dat je het moet proberen. Het is geen gezonde sportbeoefening, en je blessures zouden geheel buiten de statistieken gehouden moeten worden. Sterker nog, draai maar voor je eigen behandeling op, niet je ziektekostenverzekeraar en andere verzekerden voor je stommiteit laten betalen. Blessures zijn geen pech.
    Ik heb al onderzoek gezien waaruit kwam dat marathonlopers korter leven dan zij die hetzelfde trainen, maar de marathon zelf skippen.
    Zo ingewikkeld is het niet, de marathon is te lang om met matige techniek weg te komen. Het is een afstand voor professionals. Niet voor joggers om hun ego te boosten of iets te bewijzen dat niet waar is.

    Blessures ontstaan door onkundig gebruik van spieren en/of belasting boven het niveau/duur waar de spieren/pezen/gewrichten op getraind/gebouwd zijn. Als je enige afstand gaat lopen in typische jogger style, is je kans op blessures vele malen groter dan als je vakkundig begeleid gezondere loopechniek aanleert en opbouwt. Je moet een heel bijzonder gestel hebben om heel te mogen blijven. Zelfs Butter is nu ernstig geblesseerd, en niemand zal twijfelen aan zijn voorbereiding of gestel. Ik twijfel openlijk over zijn techniek, maar wat weet ik he.

    Ik zou graag weten of de onderzoekers ook maar iets weten van looptechniek of de functie van de complex gebouwde voeten. Zoveel dunne botjes die vreemd genoeg los zitten, terwijl je ze toch in een plastic klomp met nauw aansluitende inlegzolen vast snoert… En we hebben nu prachtige demping in de schoenen, vroeger moest het zonder, of op een lapje dierenhuid. Hoe kunnen we dan toch geblesseerd raken? Hoe kon homo sapiens ooit een dier vangen, waren we toch aaseters, en die mannen met speren gewoon vroege speerwerpers of posers? Is de mens wel gemaakt om te lopen, zijn we niet geschapen voor de rolstoel? Zitten kunnen we de hele dag, beter dan welke diersoort dan ook voor zover ik weet.

    Ik was dit weekend in het Vondelpark, het is nog erger dan een paar jaar geleden, niet om áán te zien. Op 1000+ passanten niet eentje die normaal liep.
    Wie serieus zijn looptechniek wil pimpen help ik gratis, met oa video-analyse en schoenadvies. Niet goed, geld terug 🙂
    Sneller, langer, minder blessures.

    Loop ff normaal!