Paul Zwama: ‘Jesper liet onmiddellijk zien uit welk hout hij gesneden is’

IMGP3278

De jonge, onbevangen en ontembare Jesper van der Wielen kwam enkele weken richting de zon van Fresno. Jesper heeft de afgelopen periode flink van zich laten spreken door o.a. de overwinning op te eisen in Soest (senioren), Roeselare en Tilburg. Ik wist dat het een mooie, leerzame ervaring zou zijn om te trainen met iemand uit een ander team dan team4mijl. Jesper had duidelijk aangekondigd dat hij hier echt is gekomen om te trainen en ontspanning op plek twee stond. Jesper kwam aan in uitstekende vorm en liet onmiddellijk de eerste duurloop zien uit welk hout hij gesneden is. Veel meer dan een aanzicht van zijn gluteus en een zijaanzicht kreeg niemand na de eerste vijftien minuten.

De eerste week stonden veel (lange) duurlopen op het programma in combinatie met twee (wederom lange) tempo trainingen in een lokaal park. Olfert was nog steeds van de partij om mij gezelschap te houden tijdens de tempotrainingen omdat Jesper vaak een variant van onze training deed in overleg met zijn trainer. Na een dubbele training op maandag werd dinsdag 3x2800m afgelegd zonder pauze, maar iedere ronde moest minimaal 10 seconden harder. Tijden: 8.48, 8.35, 8.18, Pauze; geen. Jesper liep de laatste twee ronden mee en versnelde nog naar 8.09 naar de laatste ronde. De twee dagen erna werden getypeerd door duurlopen inclusief een circuit op donderdag voordat we op zaterdag terugkeerden naar het Park om ditmaal 4 ronden te lopen. De intentie was wederom om iedere ronde 10 seconden harder te lopen, maar door een (te) hard begin werd besloten de tweede ronde iets rustiger te lopen. Tijden: 8.50, 8.57, 8.43, 8.23, Pauze; geen. Jesper deed 4×6 min tempo, 3 min joggen en vloog werkelijk over het parcours. Hij liep (inclusief zijn joggende pauze) steeds harder dan Olfert en ik (Jesper finishte zelfs in 8.13!!). Opvallend was dat Jesper door bleef joggen in 17 km/h. Olfert vertrok daarna richting San Fransisco voordat hij terug naar NL vloog.

Week totaal: Jesper 140, Paul 204.

IMG_2616

Week twee werd vooraf tegenop gekeken wegens de slechte (regenachtige) weersvoorspellingen. Jesper, echter, was volledig in zijn element in slechte weersomstandigheden en liet zijn waarom hij een uitstekende crosser is. Een harde tempoduurloop op maandag werd gevolgd door een 35 min wisseltempo op dinsdag. Het ging hard vanaf de start en ik voelde me klote, moest ook lossen na 20 min. Jesper, daarentegen, begon pas met de training na 20 min en ging nog 3 zones harder toen hij merkte dat ik los lag. Woensdag ochtend een duurloop en ’s middags kracht waarna donderdag een climax DL van 65 min op het programma stond (het ging richting 19 per uur na 45 min). Vrijdag 2×2 mijl, 1x mijl op een gravelronde vlakbij school. Het waaide hard en tijdens de tweede 2mijl begon het hard te regenen. Ik had wederom een mindere dag (vermoeid na die week van 204 km) en liep beide rond de 9.47. Jesper liet wederom zijn billen zien en liep 9.40 en 9.15! De mijl liep Jesper in 4.45 en ik zat redelijk in de buurt (5 seconden aan mijn broek). Na deze training was het duidelijk dat ik een rustdag nodig had en Jesper sloot zich hierbij aan voordat we zondag samen 31 km liepen in 2 uur.

Week totaal: Jesper 125, Paul 135.

IMGP3345

In week drie stonden de eerste baantraining centraal, evenals een verandering in kracht training. De duur wordt weer lichtelijk opgeschroefd en de intensiteit neemt enigszins toe. Maandag 2 duurlopen, dinsdag ochtend een DL en in de middag 6×1000 op de baan: 2.59, 2.56, 2.56, 2.54, 2.54, 2.50 (P 2 min). Ontspannen, alleen en op flats gelopen in redelijk goede omstandigheden. Jesper deed een andere training op de baan: 12 x 600 rond de 1.45. Voor het eerst dat we een training niet konden combineren, mede doordat Jesper niet tegelijkertijd met ons de baan op mag (NCAA regels). Het doel voor Jesper was om ronden 72 te lopen, maar hij liep alles rond de 70 (P 200 dribbel). Hij klaagde wat over vermoeidheid en het liep niet volkomen ontspannen, ook voor hem gold dit als eerste baantraining. De volgende tempotraining volgde op vrijdag waarbij 4 ronden in Woodward park afgelegd moest worden waarbij iedere ronde 10 seconden harder moest. De ronde moest wat aangepast worden door extreem water overlast waardoor de afstand niet duidelijk werd. Jesper was mentaal en fysiek scherp want hij wilde het parcours record (zelfs met de verlenging) onder de acht min brengen. Dat zou betekenen dat hij rond de 8.25 moest lopen op een identieke 3000m. De eerste twee ronden liepen we als een collectief, waarna ik door erbarmelijke spierpijn heuvelop onophoudelijk een gaatje moest laten, waarop ik besloot te wachten op achterblijvende teamgenootjes. Jesper nam een korte pauze na ronde drie, om zodoende de vierde ronde in te vliegen. Zelf kon ik fysiek niets meer en besloot hem het laatste stuk te helpen, maar na twee minuten stopte Jesper, “ik begon wat te hard (60 sec op eerste 400) en wilde niet te erg forceren”. Laf uitgelopen en op naar San Francisco om de toerist uit te hangen.

IMG_2645

Bij aankomst moest nog ergens een slaapplek geregeld worden bij de vriendin van een teamgenootje (want we waren vanzelfsprekend niet fatsoenlijk voorbereid) en na een koude nacht op een lek luchtbed waren we niet helemaal klaar voor de duurloop om 8 uur ’s ochtends. We liepen van San Francisco State University naar het Golden Gate Park (daar een kleine ronde) en weer terug. Jesper raakte betreurenswaardig wat geblesseerd en liep de complete duurloop met mijn aan zijn linkerbeen, voet en knie (terug in Nederland bleek het te gaan om een lichte irritatie van zijn Peroneus Longus, waar ik zelf vroeger ook niet vies van was). Zaterdag de rest van de dag wat rond gewandeld, street dance aanschouwt, met iedereen in het Nederlands geconverseerd en Chinatown (in grote mate) onveilig gemaakt. Zondag nog goed ontbeten en bij terugkomst nog 140 min gelopen (helaas nog zonder Jesper)

Week totaal: Jesper 100?, Paul 160

Jesper deed de laatste tempotraining gelukkig wel mee, al was het op de fiets. 7 mijl wisseltempo: 4.45, 5.30, 5.12, 4.45, 5.20, 5.08, 4.38. Meest solide training sinds lange tijd!

Woensdag ochtend half 5 werd het tijd om terug te gaan voor de laatste Nederlander. Een heftig emotionele knuffel op Fresno Yosemite International Airport was op zijn plaats en Jesper was op weg naar huis, terug naar Naomi Derks en Pa van der Wielen.

Ik heb ontzettend veel geleerd, maar nog meer genoten van de Nederlandse equipe de afgelopen 2 maanden. Leven, wonen en trainen met Victor, Olfert en Jesper is ontzettend juist bevallen en ik kan het iedereen in NL aanraden om deze bengels eens thuis uit te nodigen. Een fantastisch trio, enkele futuristische maanden en tijdloze herinneringen…

Een einde is gekomen aan mijn kort trainingslogboek voor losseveter, nu op naar Stanford, see you on the track!

CoOl RuNnInG

I got two legs as well, why shouldn’t I be able to run as fast as you?

IMG_2692

tekst: Paul Zwama

Beantwoord

Het is toegestaan de volgende HTML tags en attributes te gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Prachtige proza over inspirerende trainingen en een goede documentatie voor Joshua over de aanloop naar een voetblessure. Een leermoment voor Jesper?

  • Jesper lijkt de Billy The Kid van de loopsport in Ned te worden…..een hollandse Prefontaine…..strax een boegbeeld/fenomeen of mischien zelfs een legende

  • Jesper van der Wielen

    paar peesjes die ontstoken zijn kan iedereen gebeuren toch? Ik heb mij de hele 3 weken fit gevoelt, vraag maar naar aan paul. die laatste halve week toen ik niet kon trainen nog steeds, Ik had emers vol energie. Maar deze blessure komt omdat ik verkeerd heb gezet in de reis naar sf. ik heb de heletijd met gebogen voet gezeten.

  • Ha Jesper, tja, het kan iedereen overkomen. Maar fit blijven op jouw niveau gaat volgens mij over details. Hoe moeilijk dat ook is.
    Het is ook niet vervelend bedoeld. Een leermoment zoals Ad het schrijft.
    Succes de komende tijd.

    p.s. Ik probeer met een vliegreis altijd een plekje met meer beenruimte te bemachtigen. Brutaalweg voor de vlucht vragen ook al heb je een andere stoel gekregen. Vaak zijn de stoelen bij de nooduitgang te krijgen. Moet je alleen Engels kunnen praten en mee willen werken als er een noodlanding is…
    Ik mocht ooit na de Maui marathon alle vluchten (vier stuks vanuit Hawaii naar Amsterdam) bij de nooduitgangen zitten. Een zielig verhaal opgehangen dat ik net de marathon had gelopen en pijn in mijn benen had. Was trouwens wel allemaal waar.

  • Paul Zwama

    Het is niet gebeurd tijdens een vliegreis, maar tijdens een autorit naar San Fransisco (2 uur rijden). Bij het uitstappen voelde Jesper iets doordat hij waarschijnlijk zijn voet even verkeerd neer. Er staan altijd critici klaar op het moment dat het even verkeerd gaat, ik denk dat Jesper nog niet eens tegen zijn grens getraint heeft. Die jongen is behoorlijk belastbaar en kon hier 22 uur per dag rusten om de overige 2 uur met trainen bezig te zijn.
    Trek je conclusies niet te haastig(in het Engels noemen we dit een “Hasty Generalization”)…

  • Olfert Molenhuis

    Ik wil het verhaal van Paul en Jesper natuurlijk ook bevestigen. Ik heb gezien dat Jesper rustig is begonnen en absoluut niet te hard van stapel is gelopen. Sommige blessures zijn gewoon niet te voorkomen! Ik denk dat de mannen die gereageerd hebben dat ook maar al te goed weten. Natuurlijk was het een leermoment voor Jesper maar ik denk niet op het vlak dat jullie sugereren. Ik vind echt dat hij op een volwassen en beheersde manier met zijn lichaam omgaat!! Succes met je herstel Jesper